Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
14 août 2017 1 14 /08 /août /2017 08:52

Vòtas e fèstas…

 

Vòli pas dire mas ieu que soi un pas solitari, per volontat pròpria e non pas per obligacion, me pòdi pas empachar de legir cada jorn dins « Lo Pichon Blau » la rubrica qu’anóncia las diferentas manifestacions organizadas dins los vilatges d’Òut e Garona.

O sabètz de segur mas çò que val per nòstre departament val per totes los departaments de l’exagòn. Pendent lo periode d’estiu, cada vilatge se deu d’organizar un quicòm per sos estajants mas tanben per mostrar als « estrangièrs » que « sèm pas tròp plocs e que podèm, nosautres tanben, far la fèsta » !

Vists de la vila o vists pels vilards, totes aqueles eveniments apareisson un pauc ninòis estant que d’un vilatge a un autre, son mai o mens las meteissas activitats… Las comunas, las pichonas subretot, an pas cap de mejans per far venir de grops musicals o autres e per los pagar. Alavetz, lo « Comitat de las fèstas » que gaireben cada vilatge o vilòta n’a un, se deu despatolhar per far d’animacions…

Es aital qu’avèm de « vueja-granièrs », de quinas e de concorses de belòta un pauc pertot ; arriba qu’un endrech se distinguís per una activitat particulara coma la d’escupissèire de granas de melons o de lanceire d’òsses de persècs quand son pas d’activitats que tornan a l’an pèbre coma l’eleccion del rei dels messorguièrs de Montcrabèu que, cada an, se debana lo primièr dimenge del mes d’agost.

Autres còps, per la vòta del vilatge, i aviá los manètges (vira-vira o de cavalons) mas l’evolucion de  nòstra societat a fach que se pòdon trobar ara pas que dins las vilòtas o vilas… Dins qualques endreches, los jòcs de quilhas – o lo rampèu – atiran encara qualques amators… sonque la ptanca a drech de ciutat !

Mas , çò que fasiá lo ligam entre las estajants a mai o  mens desaparegut, victima de la modernitat. Los joves rabalan amb cadun son telefonet intelligent dins la man, religat a las aurelhas per d’escotaires, e escota la musica que d’autres milions de joves escotan. Una faiçon coma una autra de se diferénciar es de far coma los autres…

 

Andriu de  Gavaudan

Cronica occitana

Le Petit Bleu de lot-et-Garonne, dimenge, 13 d'aost de 2017

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Vida vidanta
commenter cet article
14 août 2017 1 14 /08 /août /2017 08:51

Jupiter, Janus e qualques autres benlèu…

 

Vòli pas dire mas me sembla que lo quinquenat serà jupiterian o pas coma o a dich nòtre novè president. A comprés que servissiá pas a res  de se daissar anar a de confidéncias als jornalistas, de s’ensajar a d’aforismes o de tenir sa pagina Face Book o son compte twiete coma o far lo president estatsunidenc.

A decidit que sa paraula seriá rara, es a dire que sa tronadissas se farián remarcar. Li demòra pas que cinc ans per nos convéncer qu’a rason. Pel moment, daissa far lo primièr ministre mas empcha pas los recadratges e unes cacofonias al dintre del govèrn o dels deputats. Los vòli plan excusar e tota activitat deu començar per un aprendissatge d’aquesta.

E puèi, cossí lo cronicaire o lo jornalista fariá sos articles se i aviá pas que « de trins qu’arribèssen a l’ora » ! Legissi aicí oo alai de comentaris sus tal o tal ministre o deputat e lo mai sovent, los comentaris se resumisson a d’injúrias.

Benlèu cal ramentar que degun nos a pas forçat a votar per un o per l’autre. En votant pel president sabiam que nomenariá d’òmes e de femnas capables de lo servir e de servir sa politica, que foguèsson d’esquèrra o de drecha. Èram segurs que lo movement seriá amplificat a la eleccions legislativas, subretot en vesent la situacion dels partits tradicionals desempuèi una brava passa.

Los mèdia an joslinhat la descasença dels ,partits incapables de se renovelar e concernits sonque per lo perlongament de lor ineficacitat. Per astre – o per malastre, per d’autres – n’èram arribats a un punt que los Franceses, quitament los mens politizats, n’avián son confle de totes aqueles arlèris abituats a viure fòra-sòl al dessús de la lei comuna que subissèm totes, gents normals !

Lo president, coma Janus, a doas caras benlèu… la de la campnha electorala e la de las realitats de cada jorn. N’es totjorn estat aital e vesi pas perqué li’n fariam repròchi. Per estar elegit, cal prométer mas aprèps n’i a pas un que se sentís obligat de téner las prxoomessas…

Alara, esperam e, lo còp que ven, ne prendrem un autre !

 

Andriu de  Gavaudan

Cronica occitana

Le petit Bleu de Lot-et-Garonne dimenge 6 d'aost de 2017

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
25 juillet 2017 2 25 /07 /juillet /2017 23:43

« I’m happy ! »

 

Dimenge en serada, totas las canaus televisuaus que se la hasón a la Droopy, lo can creat per Tex Avery : « Be sabetz qué ? Que soi urós ! Jornalistas, politicians, enfin tots los que s’exprimivan suu fenestron que te hasèvan un morre long com un nas d’un pam quitament s’èran demest los elegits. Com ac ditz la cançon : «  S’[èran] tombats per tèrra, qu’[èra] la fauta a Voltaire… » Ne i avèva pas sonque los que s’èran mes En Marche ! entà gausar sorríser un chic mès pas tròp que avèvan devut recéber la consigna de non pas har deus fièrs. Coma a cada còp, totun, las declaracions deus líders qu’èran sens suspresa. La Marine que’s felicitava d’aver forçada la pòrta del Parlament a maugrat de totas las trapèlas deus enemics deu pòble e deu complòt generalizat de l’UMPS desempuish tan d’annadas. Lo Jean-luc, elegit peu prumèr còp suu son nom – e non pas gràcias a un escrutinh de lista (elecions europèas) o indirècte (eleccions senatoriaus) – que’s presentava com l’opausant unic a un poder gaireben illegitim en causa de l’abstencion massiva deus electors. Los representants de l’UMP que’s revindicavan lo prumèr partit d’oposicion quitament s’èran conscients d’estar estar estrilhats… Ne doblidèn pas çaquelà, per la votz de V. Pécresse al mens, de senhalar  qu’aquera eleccion èra un panatòri e que lo cambiament, e serén eths que l’aurén devut miar en aplicar lor programa ! La rotina, qué ! Damb tots aqueths comentaris, ne cau pas s’estonar que lo monde estiman mèi de demorar a l’ostau ! Alavetz, un còp de mèi per arren ? Que non pas ! Tot prumèr, 75 % deus deputats que van passar lo solhar deu Parlament peu prumèr còp ; en segond, las hemnas ne son pas jamei estadas autan nombrosas. Que ns’an dit que las hemnas e hèn politica d’ua faiçon diferentas ; que veiram se lo lor nombre e’us permetrà d’ac amuishar… Peu moment, que hasem com Droopy : gaujor retenguda !

 

Andriu de Gavaudan

Editorial de La Setmana, n° 1079

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
25 juillet 2017 2 25 /07 /juillet /2017 23:40

Retorn a l’ostal !

 

Vòli pas dire mas farà cinc setmanas lo dimarç que venque daissèri l’ostal. Non pas per m’anar passejar coma d’unes o poirián creire mas per me metre entre las mans de la Facultat coma dison !

Çò qu’auriá degut èsser pas qu’une visita de « cortesiá » a mon cardiològ a pas exactament virat coma me l’èri imaginat, ieu, dins mon cap sens cervèla.

Après un primièr examen, la Facultat trobèt que caliá far examens mai apregondits que mostrèron la necessitat d’una operacion… Ieu que soi pauruc coma pas un, agèri pas solament lo temps de i soscar qu’un rendètz-vos foguèt pres e que « l’afar » se faguèt un vintenat de jorns après la visita de « cortesia »…

Mas après un operacion aital, cal anar dins un ostal de convalescéncia pendent gaireben una mesada çò qu’ai fach coma mantun autre.

Vos dire mon sentiment es pas possible que n’ai pas cap. Per astre, los mètges causiguèron per ieu qu’auriái remandat, la paur al ventre, l’operacion, senon a l’an pèbre, al mens a qualques meses… Encara una minuta, Monsur lo borrèu !

Es pas que los segond còp dins ma vida que devi far una fisança òrba a l’òme de l’art. Cossí far autrament ? Aqueste còp, çaquelà, vista la gravetat de la situacion, èri pas flame e, quand anèri a la clinica dos jorns avant l’operacion, fasiái mas preguièras per çò qu’aviái lo sentiment que ne’n tornariái pas. Mon optimisme natural, coma a cada còp !

Ne soi tornat coma ne son tornats de milierats d’autres malauts ; dison que dins dos o tres meses, aurai retrobat una vida normala un còp los òsses sòudats.

E es vertat que, tre lo lendoman de l’operacion, lo quine me fasiá un trentenat de passes dins la cambra. Aicí, en convalescéncia, la marcha es lo remèdi màger e totes los convalescnts van far una virada cada jorn e de mai en mai longtemps… Miracle de la medicina, dels mètges (chirurgians, etc.) e del còrs uman !

O sabi que tornarai prene una vida normala ; d’autres l’an fach e o fan cada  jorn mas pensi çaquelà al « cruguet macat e esbrecat » de la fabla…

Alea jacta est…

 

Andriu de Gavaudan

Cronica occitana, Le petit Bleu de Lot-et-Garonne, 23 de julhet de 2017

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Vida vidanta
commenter cet article
25 juillet 2017 2 25 /07 /juillet /2017 23:38

Lo gloriós e lo rusat !

 

O dirai pas jamai pro mas trobar causas intelligentas a vos contar cada setmana es pas totjorn aisit.

O sabi, son pas los eveniments que mancan a l’ostal coma al defòra, dins lo país coma a l’estrangièr… Per malastre, l’estiu, çò que compta per las gents e pels mèdia es lo solelh. Lo solelh amb sos corrolaris que son lo Torn de França, la corsa mai bèla del monde !, las plajas que son las plajas mai polidas del planeta, etc.

Cadun o sap : los Franceses son totjorn estats modèstes e es pas amb lo president novèl qu’aquò cambiarà. Lo jorn que nòstres representants seràn modèstes, ò, pas tròp mas sonque un pauc, los mèdia ne deurián parlar a léser…

A, los Franceses ! A, França ! Sèm aquí a voler far la leiçon a totes los autres mas jamai fariam un pauc d’introspeccion per aprene a relativizar.

Es  pas que volèm pas mas o sabèm pas far. Un grand país coma lo nòstre n’a pas l’us del mot « instrospeccion » per se mas lo coneis pels autres. Agachatz un pauc los Estatsunidencs qu’un president imprevisible lor es tombat sul nas. Nautres, avèm  pas de mots pro fòrts per los jutjar aqueles Estatsunidencs. Nòstre president que vòl èsser a l’auçada dels Estats Units fa tot çò que pòt per s’amistosar oficialament amb un òme que sap quitament pas ont França se tròba geograficament e que s’imagina èstre galant quand es pas que grossièr !

Enfin, nòstre president a volgut mostrar a totes qu’el sabiá far la distinccion entre los diferents politics o los punts de doctrina e la bona educacion.

L’a jogada fina l’invitacion de Trump a París pel quatòrze de julhet. O sabiá que, malgrat qu’agèsse renegat l’acòrd sul clima en causa de son ignorància e dels « lobbies » de l’òli que son gaireben totes dins son govdernament, resistariá pas al  plaser d’èsser vist de totes suls Camps elisèus, filmats per las camèra del monde entièr… Trump es totjorn content quand òm parla d’el e de sa fema qu’es un quarantenat d’annadas mai  jove.

Nòstre president, el, vòl restaurar la monarquia republicana instaurada al començament de la Cinquena Republica per Ch. De Gaulle e, coma l’oposicion existís pas mai, se pòt far plaser…

E ieu, dins mon luòc de recuperacion per personas qu’an agut qualques problèas de santant, pòdi « introspectar » a mon léser…

 

Andriu de Gavaudan

Cronica occitana, Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne, 16 de julhet de 2017

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
25 juillet 2017 2 25 /07 /juillet /2017 23:36

Lo futur s’escriu pas jamai en per avança…

 

O dirai pas jamai pro mas, urosament que sabèm pas jamai çò que l’avenidor nos resèrva… si que non i auriá encra mai de suicidis e de depressions dins nòstre paure monde civilizat.

Ai agut l’astre fins ara de pas èsser malaut… Quand disi malaut, vòli parlar d’aquelas malautiás grèvas que vos pòdon tuar (mas dins aquel cas seriái pas aquí per ne vos parlar !), vos daissar andicapat per una rason o una autra e vos trucar sul moral en causa de l’impact fisicc que pòdon aver.

Quantes còps lo cap redactor me diguèt de parlar, dins ma cronica, de çò local per çò qu’aquò tòca mai los legeires ! A cada còp, respondiguèri que o sabiái pas … Es pas que sii pas enrasigat dins mon canton, mon departament o … que sii fièr mas es aital. Sabi pas parlar d’aquelas causas de la vida vidanta que son lo comun de las gents, a còps, de qualque personalitat, etc.

Enfin, o cresiái que ne sabiái pas parlar ! Èra faus ! La pròva es que, la setmana passada, vos parlèri de ieu e que i torni dins aquesta cronica…

Anat en consultacion, me soi trobat après qualques examens dirigit cap a una clinica per una operaion d’impórtànçia : valva, pontatges… e ara reeducacion per tornar dins qaulque temps a una vida normala.

Dejà dos ans a, una intervencion m’aviá fach l’efècte d’un còp de massuga mas es estat pièger aqueste còp e pensavi pas quand me menèron dins la sala d’operacion, tornar a la vida… M’èri « endormit » en pensar als mieus en me disent qu’èra domatge de partir per çò que pensavi qu’aviái de causas a far encar sus aquesta tèrra e que mancariái a de bon mon rendètz-vous amb vosautres que me legissètz demsempuèi un quarantenat d’annadas

Gràcias al cirurgian e a son equipas, ne soi tornat e m’an promés encara una  long vida !

Vaquí perqué de l’ostal especializat on soi convalescent, vos escrivi aquesta cronica

A lèu !

 

Andriu de Gavaudan

Cronica occitana, Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne, 9 de jullhet de 2017

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Vida vidanta
commenter cet article
25 juillet 2017 2 25 /07 /juillet /2017 23:31

« A votat ! »

 

O dirai pas jamai pro mas, çaquelà, i torni : vos cal anar votar uèi per designar lo persona que vos representarà al parlament. Es possible que los candidats en preséncia vos agradan pas mas d’anar a la pesca farà pas avançar las causas tanpauc. Avètz totjorn la possibilitat de votar blanc per mostar vòstre desaprovacion quitament se les vòtes son pas pres en compte…

Anem ! encara un esfòrç e, aqueste ser, poirem enfin saber s’avèm una « cambra introbable » e se l’oposcion – o las oposicions – aurà pro d’elegits de cada sensibilitat per se far entendre.

I a los que dison qu’una majoritat de deputats inexperimentats permetrà al govèrn d’agir a son grat e que, sols, los deputats qu’an d’experiéncia poiràn portar la contradiccion e far entendre una paraula senada !

I a tanben los que dison que tota persona d’experiéncia a degut començar un jorn sens n’aver ! Lor podèm pas donar tòrt ; l’experiéncia, aquò s’aquesís… coma tota autra causa.

Au solide, que i a, que i aurà trastejaments e los mèdia seràn contents de ne poder far lors caulets grasses. Los elegits qu’auràn l’experiéncia, sens aver la saviesa per autant, se trufaràn mais durarà pas qu’un temps se nòstres elegits fan lor mestièr correctament.

Amb l’abséncia d’acumulacion dels mandats e la preséncia plan mai importanta de las femnas, soi segur que la fisionomia del parlament cambiarà senon del tot mas fòrça !

Estant en nombre important, las elegidas seràn pas obligadas benlèu de se comportar coma lors collègas e de siblar los intervenents, de far clacar lo pupitres, de lançar escarnis, etc. Cal esperar que los elegits gausaràn pas, cap a tota aquela gents feminina, jogar los matamòres e mostrar que pòdon èsser a l’ocasion d’ornitologistas acabats…

Vòl pas dire que deman l’armonia serà perfiècha mas seriá un bon començament de poder seguir los debats contradictòris, francs e sens concessions de segur mas sens que jamai la cortesiá ne siá absenta.

En tot cas, devèm pas jamai doblidar qu’avèm la representacion nacionala que meritèm… dins la mesura qu’es lo resultat del vòte !

 

Andriu de Gavaudan

Cronica occitana, Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne, 18 juin 2017

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Vida vidanta
commenter cet article
17 juin 2017 6 17 /06 /juin /2017 17:23

Ieu, reborsièr…

 

Sabi pas s’aquò interessarà qualqu’un mas coma m’an demandat d’escriure quicòm per Lo País [Lou Païs] me i meti abans la data fatidica balhada pel cap-redactor. M’a dit, en substància : « Fagas pas lo colhon, me cal lo papièr pel 15 de mai. » M’a pas precisat l’annada, ça que la !

Lo problèma es que, dempuèi lo temps qu’escrivi, o fau pas que possat al cuol coma dison, coma s’aviái qualqu’un que me butèsse a escriure en me metent una espasa o un cotèl dins l’esquina. Sabètz, a còps, me sentissi un pauc coma la lèbe dins l’istòria del fabulista, La lèbe e la tartuga amb la tartuga que ganha e una moralitat que m’espantava quand èri drollet : « Servís pas a res de córre se partes pro de d’òra. » Ieu, ai pas a far a la corsa amb degun e ai tendéncia a far coma la lèbe e a proscrastinar, es a dire a reportar, reportar fins al moment que la causida i es pas pus : devi téner ma promessa o passar per un c…

Dins mon mestièr de « jornalista » escrivi de cronicas, balhi mon vejaire suls eveniments que me pertòcan, etc. I a pas aquí de dificultat màger mas son de cronicas setmanièras e es pas totjorn aisit de trobar quicòm d’« intelligent » cada sèt jorns, subretot quand l’aventura dura dempuèi un quarantenat d’annadas per un jornal e un vintenat d’annadas per un autre.

Quand èri en activitat – es plan melhor que “quand trabalhavi”, non ? –, escriviái mos articles la nuèch generalament ; ara que soi a la retirada, las causas se son pas melhoradas !

Per ieu, la lenga occitana es una aisina coma o son lo francés o l’anglés. Las lengas son fachas per comunicar tant a l’escrich coma a l’oral e dins totes los domenis. Nòstra lenga – disi « nòstra » perque aparten a totes los vivon en Occitània (païses d’òc) – se deu donc apoderar totes los domenis de la pensada.

Diguèron a nòstres paires e nos an dich de longa que l’occitan – lo patoès – que siá gavaudanés o de Clarmont d’Auvèrnhe, de Pau o de Sisteron… èra bon per « parlar pas qu’a las bèstias e a la domesticitat » [Giono]. A ! quantas asenadas, quantas bestiesas – eufemismes ! – prononciadas, al nom de la republica, per sos representants, sos elèits (autoproclamats, lo mai sovent) son Acadèmia francesa, sos Pivot de servici, sos jornalistas ignorants, mès que se’n creson !

Que los Occitans gavaudaneses e totes los autres empleguen la lenga occitana per dire la vida d’autres còps, escriure poesias sul relòtge vièlh o la glèisa romanica o contar colhonadas « per çò qu’es plan mai amusent en patoès, mon cher » (?!), per ieu, aquò fa pas lo compte.

O sabèm totes que la vida vidanta èra plan mai bona autres còps mas coma degun es pas jamai tornar en arrièr, fasèm viure nòstre lenga e nòstra cultura que las gents de París considèran coma mespresablas.

Fasèm viure la lenga dins la vida vidanta mas tanben dins los escambis orals e escriches que tractan de filosofia, religon, arquitectura, cinéma, inforamtica, etc. e tanben de la vida de la Ciutat

Vos cal pas escotar, nos cal pas escotar los que dison que las lengas oficialas son que pòdon exprimir totas las nuanças de la pensada… Semblan d’aver oblidat aqueles piòts que la lenga de Mamherbes e de Voltaire, la de Shakespeare e de Walt Whitman, la de Goethe e de Rillke, etc. totas an empruntat a las lengas grèga e latina.

Fasèm viure la lenga dins las amassadas sens aver totjorn als pòts de remarcas descortesas quand qualqu’un parla pas exactament lo parlar de l’endrech.

Fasèm viure la lenga e lo país, e lo país dins sa lenga qu’es l’occitan. Ne cal pas aver vergonha, ne cal pas se desecusar de la parlar…

Benlèu, aquelas qualques linhas, las consideraràn qualques uns coma las d’un reborsièr, mès ne soi un, de reborsièr, desmpuèi totjorn, e fièr de l’èsser !

Mas m’apercebi que me soi pas presentat. Filh d’un immigrat vengut d’Itàlia, soi un targuet de Maruèjols qu’a plantat bordon en Gasconha dempuèi unes quaranta cinc ans – trabalh obliga – après las annadas d’universitat al Clapàs (Montpelhièr en francés).

Vos en dirai mai un autre còp…

 

Lo Reborsièr de La Terrissa

Lou Païs, 2017

Repost 0
17 juin 2017 6 17 /06 /juin /2017 17:19

Me’n diretz tant !

O dirai pas jamai pro mas, çaquelà, n’i a que cèrcan las embrolhas !

Me calriá de segur tornar parlar del president estatsunidenc que quita pas de far sos bresolhadisses =tweet] sus son telefonet per demorar en contacte dirècte amb los Estatsunidencs que l’an elegit. Los quites servicis segrets, aparentament, an pas pogut lo far cambiar d’avís sus aquel sicut. Lo president Obama, el, s’èra plangut d’aqueles interdiccions mas s’èra plegat a las directivas d’aquel mond que son encargats de la seguretat del president…

Mas coma se vòl un president atipic e, coma considèra gaireben totes los mèdia coma de messorguièrs, estima que li demòra pas qu’aquela faiçon de comunicar… Pòt aital far partejar sos sentiments, sas opinions e los famoses faches alternatius que n’es un afiscat…

E puèi avèm la primièra ministra del Reialme Unit que ven de se tirar una bala dins lo pè en organizant d’eleccions legislativas per aver, çò pensava, una majoritat confortabla pendent las negociacions amb l’Union europèa que quitèron l’an passat. En bona Anglesa (e pas Britanica), volriá aver lo burre, l’argent del burre e lo ssorrire de la cremièra… Naturalament pels Europèus son figas d’un autre panièr e o an fach assaber.

Las negociacions devián començar la setmana que ven mas degun sap pas çò que ne virarà. Lo temps pressa que, dens dos ans, tot deuriá èsser acabat, al mens dins las grandas linhas.

E puèi, i a nosautres, lo mond de l’exagòn… Venèm d’elegir un president jovenòt qu’a pas jamai agut de mandat electiu, que siá local o nacional, e qu’a capitat una campanha electorala sens aver un partit estructurat « a l’anciana » per lo sosténer ; amb, coma consequéncias collateralas, la desbranda dels dos partits de govenrnament tradicionals.

Aqueste ser, en principi aurem una idèa de la representacion nacionala a venir. Mas benlèu es lo primièr còp dempuèi la naissença de la Cinquena Republica que los electors auràn qualque dificultat per causir lo candidat que vòlon veire al segond torn… estant lo nombre de candidats per circonscripcions !

Las causas seràn mai aisidas lo dimenge que ven !

 

Andriu de Gavaudan

Cronica occitana, Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne, dimenge  lo 11 de junh de 2017

Repost 0
17 juin 2017 6 17 /06 /juin /2017 17:15

Lo pièger es a nòstra portada…

Los mèdia n’èran encara a analizar las motivacions e las consequéncias de la decision del president estatsunidenc de tirar son país de l’acòrd sul clima (COP21) conclutz gaireben per totas las nacions del planeta quand d’arlèris, en manca d’imaginacion, faguèron lor chaple a Londres, la setmana passada…

Es lo tresen còp, en pauc de temps, que los Angleses son lo teatre d’aqueles assasinats « artesanals » made at home coma d’autres parlan de made in Great Britain ! Es aquí una de las victòrias del movement que se ditz Estat islamic.

En dificultat en Orient Pròche dins sa guèrra contra la coalicion dels païses occidentals e autres « mescresents » de tota mena, quitament musulmans, a capitat de mobilizar de monde, e pas unicament dins los païses occidentals, per semenar la paur e lo desrei al nom d’un dieu, pres en ostatge per de « profètas » autoproclamats qu’an decidit que deviá èsser un dieu venjatiu per punir de mòrt gaireben totes los qu’èran pas de lor vejaire.

Los païses europèus, e l’America del Nòrd tanben, començan de se rendre compte que los discorses sul « viure-ensemble », los « acomodaments rasonables », l’interdiccion de tal o tal comportament « religiós » din una republica « laïca », etc. an pas cap d’efècte sus de personas o sus de grops que se meton o se son metuts en marge d’una faiçon volontària o pas.

Los decideires an pensat benlèu, al cors d’aquelas recentas annadas, que totes se convertirián a la dòxa modèrna : lo vedèl d’aur ! en cridant « Dieu es mòrt ! » An pas vist o volgut veire que losqu’èran pas de comptar, los laissats pel compte, una beluga seriá pro per que se descadenèsson… Los que menan l’Estat islamic o autras sucursalas del crimi e de l’orror l’an plan comprés e expleitat. Lo president estatsunidenc pensa d’aver la responsa : d’armas per totes e de bombas !

 

Andriu de Gavaudan

Edotorial, La Setmana, n° 1078

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca