Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
17 juin 2017 6 17 /06 /juin /2017 17:23

Ieu, reborsièr…

 

Sabi pas s’aquò interessarà qualqu’un mas coma m’an demandat d’escriure quicòm per Lo País [Lou Païs] me i meti abans la data fatidica balhada pel cap-redactor. M’a dit, en substància : « Fagas pas lo colhon, me cal lo papièr pel 15 de mai. » M’a pas precisat l’annada, ça que la !

Lo problèma es que, dempuèi lo temps qu’escrivi, o fau pas que possat al cuol coma dison, coma s’aviái qualqu’un que me butèsse a escriure en me metent una espasa o un cotèl dins l’esquina. Sabètz, a còps, me sentissi un pauc coma la lèbe dins l’istòria del fabulista, La lèbe e la tartuga amb la tartuga que ganha e una moralitat que m’espantava quand èri drollet : « Servís pas a res de córre se partes pro de d’òra. » Ieu, ai pas a far a la corsa amb degun e ai tendéncia a far coma la lèbe e a proscrastinar, es a dire a reportar, reportar fins al moment que la causida i es pas pus : devi téner ma promessa o passar per un c…

Dins mon mestièr de « jornalista » escrivi de cronicas, balhi mon vejaire suls eveniments que me pertòcan, etc. I a pas aquí de dificultat màger mas son de cronicas setmanièras e es pas totjorn aisit de trobar quicòm d’« intelligent » cada sèt jorns, subretot quand l’aventura dura dempuèi un quarantenat d’annadas per un jornal e un vintenat d’annadas per un autre.

Quand èri en activitat – es plan melhor que “quand trabalhavi”, non ? –, escriviái mos articles la nuèch generalament ; ara que soi a la retirada, las causas se son pas melhoradas !

Per ieu, la lenga occitana es una aisina coma o son lo francés o l’anglés. Las lengas son fachas per comunicar tant a l’escrich coma a l’oral e dins totes los domenis. Nòstra lenga – disi « nòstra » perque aparten a totes los vivon en Occitània (païses d’òc) – se deu donc apoderar totes los domenis de la pensada.

Diguèron a nòstres paires e nos an dich de longa que l’occitan – lo patoès – que siá gavaudanés o de Clarmont d’Auvèrnhe, de Pau o de Sisteron… èra bon per « parlar pas qu’a las bèstias e a la domesticitat » [Giono]. A ! quantas asenadas, quantas bestiesas – eufemismes ! – prononciadas, al nom de la republica, per sos representants, sos elèits (autoproclamats, lo mai sovent) son Acadèmia francesa, sos Pivot de servici, sos jornalistas ignorants, mès que se’n creson !

Que los Occitans gavaudaneses e totes los autres empleguen la lenga occitana per dire la vida d’autres còps, escriure poesias sul relòtge vièlh o la glèisa romanica o contar colhonadas « per çò qu’es plan mai amusent en patoès, mon cher » (?!), per ieu, aquò fa pas lo compte.

O sabèm totes que la vida vidanta èra plan mai bona autres còps mas coma degun es pas jamai tornar en arrièr, fasèm viure nòstre lenga e nòstra cultura que las gents de París considèran coma mespresablas.

Fasèm viure la lenga dins la vida vidanta mas tanben dins los escambis orals e escriches que tractan de filosofia, religon, arquitectura, cinéma, inforamtica, etc. e tanben de la vida de la Ciutat

Vos cal pas escotar, nos cal pas escotar los que dison que las lengas oficialas son que pòdon exprimir totas las nuanças de la pensada… Semblan d’aver oblidat aqueles piòts que la lenga de Mamherbes e de Voltaire, la de Shakespeare e de Walt Whitman, la de Goethe e de Rillke, etc. totas an empruntat a las lengas grèga e latina.

Fasèm viure la lenga dins las amassadas sens aver totjorn als pòts de remarcas descortesas quand qualqu’un parla pas exactament lo parlar de l’endrech.

Fasèm viure la lenga e lo país, e lo país dins sa lenga qu’es l’occitan. Ne cal pas aver vergonha, ne cal pas se desecusar de la parlar…

Benlèu, aquelas qualques linhas, las consideraràn qualques uns coma las d’un reborsièr, mès ne soi un, de reborsièr, desmpuèi totjorn, e fièr de l’èsser !

Mas m’apercebi que me soi pas presentat. Filh d’un immigrat vengut d’Itàlia, soi un targuet de Maruèjols qu’a plantat bordon en Gasconha dempuèi unes quaranta cinc ans – trabalh obliga – après las annadas d’universitat al Clapàs (Montpelhièr en francés).

Vos en dirai mai un autre còp…

 

Lo Reborsièr de La Terrissa

Lou Païs, 2017

Repost 0
17 juin 2017 6 17 /06 /juin /2017 17:19

Me’n diretz tant !

O dirai pas jamai pro mas, çaquelà, n’i a que cèrcan las embrolhas !

Me calriá de segur tornar parlar del president estatsunidenc que quita pas de far sos bresolhadisses =tweet] sus son telefonet per demorar en contacte dirècte amb los Estatsunidencs que l’an elegit. Los quites servicis segrets, aparentament, an pas pogut lo far cambiar d’avís sus aquel sicut. Lo president Obama, el, s’èra plangut d’aqueles interdiccions mas s’èra plegat a las directivas d’aquel mond que son encargats de la seguretat del president…

Mas coma se vòl un president atipic e, coma considèra gaireben totes los mèdia coma de messorguièrs, estima que li demòra pas qu’aquela faiçon de comunicar… Pòt aital far partejar sos sentiments, sas opinions e los famoses faches alternatius que n’es un afiscat…

E puèi avèm la primièra ministra del Reialme Unit que ven de se tirar una bala dins lo pè en organizant d’eleccions legislativas per aver, çò pensava, una majoritat confortabla pendent las negociacions amb l’Union europèa que quitèron l’an passat. En bona Anglesa (e pas Britanica), volriá aver lo burre, l’argent del burre e lo ssorrire de la cremièra… Naturalament pels Europèus son figas d’un autre panièr e o an fach assaber.

Las negociacions devián començar la setmana que ven mas degun sap pas çò que ne virarà. Lo temps pressa que, dens dos ans, tot deuriá èsser acabat, al mens dins las grandas linhas.

E puèi, i a nosautres, lo mond de l’exagòn… Venèm d’elegir un president jovenòt qu’a pas jamai agut de mandat electiu, que siá local o nacional, e qu’a capitat una campanha electorala sens aver un partit estructurat « a l’anciana » per lo sosténer ; amb, coma consequéncias collateralas, la desbranda dels dos partits de govenrnament tradicionals.

Aqueste ser, en principi aurem una idèa de la representacion nacionala a venir. Mas benlèu es lo primièr còp dempuèi la naissença de la Cinquena Republica que los electors auràn qualque dificultat per causir lo candidat que vòlon veire al segond torn… estant lo nombre de candidats per circonscripcions !

Las causas seràn mai aisidas lo dimenge que ven !

 

Andriu de Gavaudan

Cronica occitana, Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne, dimenge  lo 11 de junh de 2017

Repost 0
17 juin 2017 6 17 /06 /juin /2017 17:15

Lo pièger es a nòstra portada…

Los mèdia n’èran encara a analizar las motivacions e las consequéncias de la decision del president estatsunidenc de tirar son país de l’acòrd sul clima (COP21) conclutz gaireben per totas las nacions del planeta quand d’arlèris, en manca d’imaginacion, faguèron lor chaple a Londres, la setmana passada…

Es lo tresen còp, en pauc de temps, que los Angleses son lo teatre d’aqueles assasinats « artesanals » made at home coma d’autres parlan de made in Great Britain ! Es aquí una de las victòrias del movement que se ditz Estat islamic.

En dificultat en Orient Pròche dins sa guèrra contra la coalicion dels païses occidentals e autres « mescresents » de tota mena, quitament musulmans, a capitat de mobilizar de monde, e pas unicament dins los païses occidentals, per semenar la paur e lo desrei al nom d’un dieu, pres en ostatge per de « profètas » autoproclamats qu’an decidit que deviá èsser un dieu venjatiu per punir de mòrt gaireben totes los qu’èran pas de lor vejaire.

Los païses europèus, e l’America del Nòrd tanben, començan de se rendre compte que los discorses sul « viure-ensemble », los « acomodaments rasonables », l’interdiccion de tal o tal comportament « religiós » din una republica « laïca », etc. an pas cap d’efècte sus de personas o sus de grops que se meton o se son metuts en marge d’una faiçon volontària o pas.

Los decideires an pensat benlèu, al cors d’aquelas recentas annadas, que totes se convertirián a la dòxa modèrna : lo vedèl d’aur ! en cridant « Dieu es mòrt ! » An pas vist o volgut veire que losqu’èran pas de comptar, los laissats pel compte, una beluga seriá pro per que se descadenèsson… Los que menan l’Estat islamic o autras sucursalas del crimi e de l’orror l’an plan comprés e expleitat. Lo president estatsunidenc pensa d’aver la responsa : d’armas per totes e de bombas !

 

Andriu de Gavaudan

Edotorial, La Setmana, n° 1078

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
17 juin 2017 6 17 /06 /juin /2017 17:10

Un hamburger e son còca-còla en visita…

O dirai pas jamai pro mas podèm pas que constatar que lo planeta sembla virar de mai en mai viste, çò qu’es aus de segur !

Lo president estatsunidenc a daissat pendent una setmana lo país per rescontrar los caps d’Estat europèus e, oficialament, escambiar punts de vista.

Lo problèma es que, amb son ambicion de tornar « America great again », balha l’impression de daissar pas tròp de plaça al diaòg… Dins sa campanha electorala, son intencion èra d’obtenir dels païses europèus que paguèsson mai per s’assegurar la proteccion de las armas estatsunidencas.

En mai d’aquò, quitament se sembla aver cambiat d’idèa, disiá que l’OTAN servissiá pas a grand causa dins la mesura que la patz regnav en Euròpa desempuèi la segonda guèrra mondiala. Disiá tanben fòrça ben del president rus e refusava de veire dins la politica russa una politica d’egemonia e de la manièra fòrta.

Sul clima, musica identica d’après Mossur Trump ! Lo rescalfament climatic es pas qu’una asenada, propagada pels enemics dels Estats Units per los empachar de se desvolopar ; tanlèu que seriá al poder, fariá tot per se sortir de totas aquelas constrenchas signadas per son « catastrofic » predecessor.

Lo Trump es un batalejaire e un bracejaire de primièra e sas decisions, fins ara, sul plan autan interior coma l’exterior fan mai pensar a capricis qu’a decisions perpensadas.

E es vertat que los Europèus sabon pas sus qual pè dançar amb el. Los païses petits generalament seguisson lo corrent mas es diferent amb los païses mai importants politicament. La Merkel, dempuèi totas aquelas annadas al poder en Alemanha a pas l’intencion d’acceptar totes los capricis d’e l’Estatsunidenc ; França amb un president novèl e Itàlia tanpauc. Anglatèrra, ela, a decidit de tirar camin tota sola mas espèra que los ligams istorics amb çò que foguèt autres còps una colonia demoraràn especifics.

Lo Trump a clamat e proclamat que voliá èsser l’elefant dins una magazin de porcelana e los Europèus aimariá d’èsser considerats coma quicòm mai que de la porcelana brigalhada…

Andriu de Gavaudan

Cronica occitana, Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne, lo 28 de mai de 2017

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
23 mai 2017 2 23 /05 /mai /2017 23:38

La geografia e lo president…

Lo president estatsunidenc qu’es un adèpte deus bresilhadís – tweet en francés – suu son telefonet intelligent – smartphone en francés – entà har conéisher aus sos amics electoraus e au planeta las vilanias deus sons enemics a son encontra e çò qu’a hèit desempuish la soa eleccion tà tornar har « America great again » après la politica catastrofica deu son predecessor.

Benlèu que considèra aquesta setmana cargada enter l’Orient pròche, Brussèlas e Itàlia com ua pausa salutària e mei reconfortanta que totas aqueras misèrias que’u hèn at home !

Se ne credi los confrairs qui segueishen los tribulòcis d’aqueth president imprevisible, tot que pòt arribar quitament lo melhor ! La soa doctrina qu’es com eth : primària ! E la soa dòxa qu’es simpla : los drets de l’Òme, ne coneishi pas ; los afars, que coneishi. La mission civilizadora dels Estats Units, quan n’an ua, que’s limita per eth a : « La vòsta moneda que m’interessa » mentre que un Obama e assajava de har passar « messatges ».

Lo metòde brutau deu president actuau que pòt embelinar los dirigents de las dictaduras miei-orientaus qui n’aiman pas de’s véder reprochar assassinats, suplicis de la còrda e autas lapidacions. A mens que las soas paraulas ne sian pas que batalejadas mès, dens aqueste cas, qu’arroïnarén un pauc mei lo crèdit qui’u demòra.

Dab la part europèa deu son viatge, que seràn higas d’un aute tistèth e, qui ac sap, ua ajuda involontària entaus país qui aima rén d’avançar cap a ua integracion mei hòrta se, per cas, decideish de baishar d’ua faiçon significativa la participacion financièra a l’OTAN deus Estats-Units.

Ne cau pas doblidar tanpauc l’entervista damb lo papa Francés qui, maugrat qu’aja pas nada division (militara), coma ac disèva Estalin, a ua influéncia de las granas gràcia au son magistèri. E, de segur, Francés ne mancarà pas de’u parlar de l’immigracion e de la situacion desesperada de milions d’Estatsunidencs privats de l’Obama care…

Trump tocat per la gràcia, se pòt ?

Andriu de Gavaudan

Editoriau de La Setmana, n°1077

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
21 mai 2017 7 21 /05 /mai /2017 00:27

En grop, en liga, en procession……

 

O dirai pas jamai pro mas tota eleccion es l’escasença de verificar lo gra d’interès dels aderents o dels ciutadans per l’estructura – associacion, assemblada nacionala – que la lei n’exigís lo renovelament.

Dins las associacions, per exemple, l’unanimisme preval e rars son los cases quand unes aderents decidisson de prene lo « poder » a l’assemblada generala. Vertat es que las cargas de president, vice-president e clavaire (o tesaurièr) son en principi benevòlas quitament quand lo trabalh e las embèstias mancan pas…

I a d’autras estructuras, mutualistas per exemple, que foncionan coma d’associacions mas amb una diferéncia importanta, los delegats o son pagats o tòcan d’indemnitats. Aquí tanpauc, los opausants se pressan pas per aver la plaça dins la mesura que, d’una faiçon o d’una autra, quand los aderents son contents, daissan córrer e, soventes còps, vòtan pas !

Demòran d’autres domenis ont, en teoria, tot es possible a cada eleccion : son las eleccions municipalas, regionalas o legislativas. Las doas primièras son un afar de listas e lo combat per lo que vòl èsser elegit es d’en primièr de se trobar dins una posicion elegibla sus la lista que l’a adobat. Las luchas, sens èsser publicas, pòdon èsser ferotjas al dintre de la lista…

Fin finala, las solas eleccions ont es un « mano a mano » vertadièr son las legislativas quitament se, per aquelas tanben, los peisses gròsses se devon far adobar per un partit o un movement.

Se ne cresi vòste jornal favorit, per las eleccions venentas, son dotze per la circonscripcion de Vilanuèva-Fumèl e tretze per la d’Agen-Nerac a nos voler representar a la capitala. Coneguts o desconeguts, vièlhs e joves, revolucionaris o consevators… totes an una rason valabla : vòlon que la democracia visca. Ambicion nòbla mas òm se pòt demandar se totes an los mejans de lor ambicion… De fach, lo president que ven d’èsser elegit patrona sos candidats e aimariá que foguèsson causits ! Los autres nos demandan de daissar pas caarta blanca al president…

Avèm qualques jorns per prene nòstra decision !

Andriu de Gavaudan

Cronica occitana, Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne, dimenge, lo 21de mai de 20017

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Vida vidanta
commenter cet article
16 mai 2017 2 16 /05 /mai /2017 19:59

La Gasconha absenta…

O dirai pas jamai pro mas se vei que los bèls jorns se sarran quand las « animacions » començan ! Me diretz que cal pas èstre sortit de politecnica per escriure una lapalissada aital e vos dirai pas lo contrari.

Per nosautres, gens de la campanha, los « rurals » coma dison dins los mèdia que son totes o gaireben recampats dins la capitala, las ocasions de se divertir o de se cultivar son pas autan frequentas coma per los « vilards », las gents de la vila ! O sabi que podèm anar a la vila mas quand òm ven mens jove es pas tant aisit qu’aquò e fa de despensas que totes se pòdon pas permtre.

Pels rurals, l’ivèrn seriá donc un pauc la sason mòrta que los « lotos » fan la lei cada dimenge tantòst per emplir la dineròla de tala o tala associacion ; vaquí a pauc près la sola animacion ivernenca dels vilatges e vilatjòts…

Tre que lo mes de mai es arribat, l’adagi : « En mai, fai çò que te plai ! » es mes en aplicacion e comença la ronda dels mercats de flors, de las vòtas, etc. Mas, naturalament, cal que Dama Natura siá de la partida… Un periòde plojós e o avètz tot roïnat ! Son d’oradas e d’oradas de trabalh, de la part de benevòls generalament, que son redusidas a res… Los empacharà pas de s’i tornar l’annada seguenta çaquelà…

Pròche d’en cò mieu, la vòta de la vila-jos-prefectura es a la debuta del mes de mai e, generalament, dins aquete periòde, plòu… Alara, cada an, los organizators pregan lo cèl per aver pas un delavaci.

Ongan, an agut d’astre… doas o tres gotetas sonque… e, en seguida, se festeja aquesta setmana lo detzen anniversari de l’embessonatge amb una vilòta pròcha de Venècia.

Las causas son estadas plan preparadas : manifestacions d’amistat de segur mas tanben un « vilatge italian » ont lo monde poiràn manjar sus plaça e crompar produches italians per se far plaser.

Aquete dissabte matin agèrem drech als discorses d’usatge dels conses màgers, de la deputada, etc.

Figuratz-vos qu’ausiguèri parlar de Roma, de París, d’Euròpa (la deputada) mas degun parlèt de Gasconha dins çò que deuriá èsser la promocion del país nòstre… Quin domatge!

Andriu de Gavaudan

Cronica occitana, Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne, dimenge, lo 14 de mai de 2017

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Vida vidanta
commenter cet article
16 mai 2017 2 16 /05 /mai /2017 19:56

Los quatre tèrces…

 

Dura lex sed lex… Dels quatre arribats primièrs « dins un mocador », la lei causís los dos primièrs per n’aver pas qu’un a la fin : lo primus inter pares !

Pel primièr còp, França s’es balhada un donzelon qu’èra gaireben desconegut dos ans a. Mas, sens qu’aja fach cap de telerealitat, sa biografia aviá de qué exacerbar las passions dels uns e dels autres.

Pensatz, un òme maridat amb una femna plan mai vièlha qu’el e un banquièr d’afars avant de se virar cap a la politica…

E justament, d’experiéncia politica, n’aviá pas cap. E son ambicion podiá pas èsser que passadissa. Lèu lèu se tumariá a la realitat que coneissián los qu’èran dins lo « mestièr » dempuèi lustres e lustres.

Lo mestièr es benlèu çò qu’ eliminèt sos concurrents. La femna de Montretout o desvelèt tot a… son desavantatge ; per mossur Net, foguèron los « vicis esconduts » de sa vida privada, e benlèu que los cambiaments de l’insosmés de la profession de fe en òme flatonaire li faguèron mancar la seleccion finala.

Fin finala, nos trobam amb la règla dels quatre tèrces : un tèrç d’abstencions e de vòtes blancs, un tèrç per la « caudilla » e dos tèrces pel ganhaire.

Pel primièr còp dins la Cinquena Republica, lo resultat foguèt pas l’escasença d’alegresa populara e los vencits metèron pas gaire de temps per tornar trobar, fàcias als micros e camèras, las posturas e lo vocabulari costumièr per denegar tota legitimitat al president novèl.

Se compren que la drecha siá decebuda d’aver organizat son Waterloo e que vòlga aver sos Cent-jorns ! Los insosmés serián prèstes a reviscolar lo « FTP-MOI » per tornar en resisténcia…

Veirem amb las eleccions venentas mas aquela eleccion presidenciala a vist quicòm del « monde ancian » se desfar que tornarà pas qué que sián las explicacions balhadas per explicar una desfacha o una victòria…

Andriu de Gavaudan

Editorial de La Setmama, n° 1076

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
6 mai 2017 6 06 /05 /mai /2017 12:17

Tres còps qu’a cantat lo hasan…

 

Que i a ua brava estona que, pres per las nòstas cuentas electoraus, n’am pas parlat deus nòstes amics estatsunidencs. Que i a tres mes dejà que l’eraut de « Make America great again » es a la Maison Blanca ; e que i a tres mes que ne quita pas de’s renegar. Ne pòt pas acusar los democratas quitament se aquestes, qui son estats des·hèits « sus la rasa lana » de las tèrras electoraus, assajan de rebombir, damb quauques dificultats peu moment totun. La sola causa que pòden hèser qu’es de cercar bregas o tribulòcis au president navèth e de’s liurar a la felibusta entà contrariar los Republicans qui, de tota faiçon, avent la majoritat absoluda dens las duas assembladas – Congrès e Senat – e pòden hèser çò que los agrada… en principi ! Mes, en un temps que los hèits alternatius (alternative facts) e la vertat inventada (post-truth) semblan a la mòda que i a causas qui ne pòt pas estujar… La politica de santat mesa en plaça per Obama qu’es totjorn en plaça en causa de las pelejas demest los Republicans qui an felibustèrs au deguens deu lor partit. La « muralha de China » promesa entà protegir los Estatsunidencs deus sacamands de tota natura venguts deu Sud, immigrants a l’encòp « assassins » e « violaires » que sembla mau partida en causa de sos « amics » republicans que semblan trobar la factura un pauc tròp pesuga. E qué díser de la politica estrangèra quan ditz ara lo contrari de tot çò qu’ahortiscó quan èra en campanha ? L’amic Pótin, un estafièr e lo Chinés ara un parangon de vertut sens parlar de l’Otan, ger inutila e anèit indispensabla… En consequéncia, los « petits blancs » – òmes e hemnas – e los ultras qu’avèvan votat entà un mascle, supausadament « colhut » son decebuts ; e, dens los Estats ruraus republicans, las eleccions qu’èran un camin pavat de mossa que començan d’estar envasits peus arromècs.

 

Andriu de Gavaudan

 

Editorial, La Setmana, n° 1075

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
6 mai 2017 6 06 /05 /mai /2017 12:10

Un papieròt dins l’urna…

 

Sabi pas vosautres mas un jorn sens sondatges, un jorn sens analisis saberudas, un jorn sens m’as-colhonat-quand-t’ai-vist e me sentissi orfanèl !

N’avèm agut de sondatges, d’analisis, de conselhs, de suputacions venent dels mèdias qu’an totes e cadun una faiçon de veire las causas. Los piègers de tots son benlèu las canals d’informacions en continú autant radiofonicas coma televisualas.

Coma disiá l’autre, cal fornir d’imatges quitament quand i a pas res a veire e cal fornir de testimònis quitament se i a pas res a dire !

O sabètz benlèu pas mas las canals de ràdio se pòdon pas permetre, levat un incident tecnic, de blancs de mai de quinze segondas ; e, sul fenestron, es tot parièr… Alara, los imatges passan en bocla e blagassejan en bocla tanben…

Per tornar a l’eleccion presidenciala, nos trobam un pauc « perduts » d’aver pas pus – durarà pas ! – aquela font de mots e de paraulas… enfin, ieu, me tròbi perdut ! Per la gràcia del réglament electoral, lo desmamatge es brutal e corrèm la risca de far ccolhonadas.

E soi seriós quand vos disi aquò… Vos rendètz compte que desempuèi meses nos an claufit los cervèl amb las declaracions dels candidats – èran onze ! –, avèm après tot d’eles e benlèu los coneissèm melhor ara que se coneisson eles. Per segond torn, n’avèm après un pauc mai encara suls finalistas… E sois pas segur qu’aquò m’agradariá de me veire aital espepissat de pertot, dempuèi ma primièra popada dins a mon raumàs mai recent e d’aprene, gràcias a las novèlas inventadas – « fake news » – que passan suls malhums socials, que soi estat dins una autra vida, un espion a la sòlda d’un dictador, un afidat d’un emir de l’òli o un Don Juan a l’escòli primària !

Enfin, avant de cabussar dins las eleccions legislativas, avèm agut un pauc de calma pendent vint e quatre oras per nos permetre de plan pesar nòstra decision abans un vòte qu’engatjarà lo país dins una direccion o una autra.

S’exprimir per un vòte es pas un caprici mas un drech obtengut de nauta lucha per nòstres devancièrs. Doblidem pas que la democracia es jamai quicòm de definitiu…

Andriu de Gavaudan

Cronica occitana, Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne, dimenge lo 7 de mai de 2017

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Vida vidanta
commenter cet article

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca