Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
26 avril 2014 6 26 /04 /avril /2014 04:29

La sopa de morre !

Vòli pas dire mas i a d’endreches ont las causas càmbian pas. A còps, pòt èsser rassegurant mas, lo mai sovent, aquò passa l’òsca !

Donc, una de las causas que càmbian pas son los servicis de l’immigracion estatsunidencs.

Cal vos dire que decidiguèri recentament de tornar far visita a mos amics que i aviá un brave brieu que los aviái pas vist.

Lo passapòrt, rai ! Coma m’arriba de temps en quora d’anar veire de l’autre bòrd del planeta cossí se passan las causas, l’ai totjorn prèste a l’emplec e i a plan longtemps qu’ai pas agachat ma cara sus una carta nacionala d’identitat.

Mas desempuèi los eveniments de 2001, las autoritats estatsunidencas son vengudas paranoiacas, cada annada un pauc mai. An forçat totes los païses europèus – per parlar pas que d’eles – a balhar d’entresenhas suls passatgièrs que lor volián rendre visita. Meton tot aquò dins los ordenadors per ensajar de trobar, abans l’ora, un òme mal intencionat potencial. Semblan de conéisser l’adagi que ditz que « totes los raubaires an lors papièrs » !

Dins lor tissa de o voler tot contrarotlar, exigisson, contra 14 dòllars çaquelà, que fagas una demanda d’autorizacion per los anar veire e nòstres dirigents – franceses al mens – tròban tot aquò normal ! Dins l’istòria recenta de retorsion administrativa, lo sol qu’es estat « colhut » foguèt lo Jacques Chirac que exigiguèt un visa de la part dels Estatsunidencs quand aqueles n’avián instituit un.

Per ieu, es desagradiu sonque, mas, de mon punt de vista, es pas res comparat al contraròtle que te fan quand arribas dins « lo país de l’estatua de la Libertat !

Cal pensar que soi pas lo sol a voler anar en los Estats Units e los vòls arriban màgerment a New York o Boston. Ieu, èra Boston !

Soi pas tot sol tanpauc dins l’avion que cab environ tres cents personas o mai. E l’avion es pas lo sol a atterrar gaireben a la meteissa ora…

Donc sèm benlèu un milierat o mai a nos presentar als portanèls de l’immigracion. Aquestes son plan nombroses mas los agents de l’immigracion o son un pauc mens ! Diluns passat, èran pas que sièis o sèt per la tropelada de visitors que se presentavan.

Los Estatsunidencs – al mens a l’entrada del país – an decidit un còp per totes que los qu’arribavan comprenián e parlavan « l’american ». Dins l’avion, as ja respondut a un questionari en anglés ; aquò contunha quand arribas davant l’oficièr de servici : per qué venètz aici ? Qui anatz veire ? Avètz de malas intencions ? etc. E lo tipe te pausa las questions en fasent lo morre – al mens lo meu. E encara, coneissi dos o tres mots d’anglés ! Puèi, te prenon las emprentas de totes los dets de las doas mans e una fòto avant de donar lo sagel d’entrada. Ieu, meteguèri pas qu’un pauc mai d’una ora per far aquel percors del « con batut » !

Ara, es fach e soi sul territòri estatsunidenc mas pòdon pas dire que l’acuèlh es bon ! Urosament que lo dedins es generalament melhor que l’envolòpa !


Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne

Dimenge, lo 27 d'abril de 2014

Partager cet article

Repost 0
Andriu de Gavaudan
commenter cet article

commentaires

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca