Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
7 septembre 2014 7 07 /09 /septembre /2014 00:50

Ai vist trenta-sièis candelas… (2)

Vòli pas dire mas, dins un jornal de « província », es un privilègi de poder parlar de tot e de res.

Es aisit pel legeire de criticar un o l’autre mas es un pauc diferent quand las criticas son mesas « en letras de mòtle » coma se disiá – e se pòt dire encara de segur – pels libres. Los Latins disián : « Verba volant, scripta manent » ; çò qu’es escrich damòra !

E, dins las vilòtas e los vilatges, cada linha de vòstre jornal es espepissat per un fum de monde. Es aital que los vièlhs se tenon al fial de las novèlas localas ; se lor cal contar sus la television, pecaire ! ne sauràn mai sul popotin de tala o tala actriça o sus la vida sentimentala del rei de Moscovia que non pas de las gents del vilatge vesin.

Ieu, ai pogut – e o pòdi encar fins a anuèit – escriure en tota libertat çò que me passava pel cap. Me soi pas jamai pausat en « imprecador » mas ai dich mon sentiment sus çò que me pertocava.

Dempuèi 1979 fins a las annadas dos mila – arrestèri per rasons personalas –, cobriguèri tanben l’estagi de l’Escòla occitana d’estiu de Vilanuèva d’Òlt. Pendent una setmana, cada jorn, anavi a Agen portar las fòtos a desvolopar e escriviái mon article – en francés de segur – que deviá paréisser lo lendeman.

Ne profièchi per remerciar los fotografs René Dreuil, ara retirat, e Jean-Michel Mazet, que comencèt de trabalhar al jornal gaireben en mèma temps que ieu… Me vesián arribar amb dos o tres films a sèt oras del ser mentre qu’èran en plen trabalh que, o diguèri la setmana passada, un jornal se fa totjorn a la lèsta. Eles tanpauc, m’an pas jamai reganhat… Mercé encara.

Enfin, balin balan, levat pendent un an o dos ont desapareguèri de la colomnas pendent los meses d’estiu, en seguida del caprici d’una responsabla qu’aviá decretat que l’estiu conveniá pas a l’occitan !, vos soi vengut veire quitament quand èri a l’estrangièr… A ! lo fax, una polida invencion mèma s’es ara remplaçat pel corrièl…

Al moment que Lo Pichon Blau celèbra son centenari, ieu festegi mon trenta sieisen anniversari de Cronicaire de lenga occitana.

O ai pas jamai fach per la moneda – se sabiatz ! – mas es estat e es encara ma faiçon de « militar » per nòstra lenga e nòstra cultura. « Cadun siula coma sap » disiá lo poèta… Ieu siuli pas mas me servissi del calam…

A vos veire…

Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne

Dimenge, lo 7 de setembre de 2014

Partager cet article

Repost 0
Andriu de Gavaudan
commenter cet article

commentaires

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca