Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
6 décembre 2014 6 06 /12 /décembre /2014 16:29

Lo sens de las valors !

Vòli pas dire mas auriái pas jamai cregut qu’un jorn seriái menat a parlar de la Valors, mab una V majuscula !

Dins Grand’mère, lo grand Jacques canta, sus un mòde ironic, del sens de las valors : « Cossí volètz, brave monde, que nòstras bravas servicialas […] ajan lo sens de las valors » quand veson lo comportament de los patrons…

O ai dich pro sovent, e d’amics, a còps, me ne fan lo repròchi, soi pas jamai estat un « patriòta » al sens que mantuns balhan al mot a l’ora d’ara. O benlèu quand èri jovenotet… Devi dire que, ara, i a prescripcion !

Ai pas jamai, me sembla, doblidat çò que m’ensenhèt la maire que, de segur, fasiá pas de rasonaments e qu’emplegava pas de mots saberuts, mas que mostrava l’exemple.

Lo trabalh, l’onestetat, lo respècte, etc. aviá pas besonh de me far la leçon, la maire ; èra la leçon, èra l’exemple. Urosa quand lo mèstre li fasiá compliment sus mon trabalh – ò, pas totjorn ! –, ufanosa quand encapavi mos examens e totjorn prèste a me consolar se, per cas – e m’es arribat –, aviái pas capitat. « S’as trabalhat, as pas res a te reprochar », me disiá en apondent : « lo còp que ven, l’auràs ! »

Tot aquel preambul per vos dire que, demest los que se dison l’elèit, ne i a un brave punhat que semblan de l’aver perdut, aquel sens de las valors.

Eles, ne fan de rasonaments e esitan pas a nos faire profiechar de lor sciéncia. La crisi que vivèm es estada l’escasença de lor vida per çò que aquel monde son pas jamai melhor – son eles que o pensan e o dison – que dins las catastròfas. Un bon capitani se coneis a son sens del dever e de las responsabilitats.

Òc, vesèm e avèm vist, dempuèi qualques annadas, lo conflitge de totes aqueles elegits que nos abeuran de lors conselhs e admonestacions per far fàcia a las tempèstas economica o sociala per far, après los sacrificis que nos demandan, una França mai bèla, una França mai frairala, etc.

E, pendent aquel temps, – coma o ditz J. Brel – « grandpaire gaimanteja la serviciala… » Sacrificis dels uns, ribòta pels autres. Pensions-capèls pels uns, regardèlas per una majoritat. Al dever de restrencha demandat al mai grand nombre per salvar lo país, respon lo cinisme dels fraudaires qu’afichan pas cap de regrets…

Las valors ? An agut pagat, ara aquò val pas lo còp.

Nos acamineriam cap a un fascisme doç e a la pèrda de nòstra democracia que ne seriái pas estonat…

Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne

dimenge lo 23 de novembre de 2014

Partager cet article

Repost 0
Andriu de Gavaudan
commenter cet article

commentaires

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca