Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
19 juillet 2009 7 19 /07 /juillet /2009 13:36
D’una mar, l’autra
Del Joan Saubrement

E sabes çò que’t ditz, la marina ?
Dens aqueth libe, que troberatz quauques responsas…
 
Que’u tarabustavan desempuish bèra pausa, los sons amics… mès, un còp a la retirada, las soas activitats au CREO-Provença ne’u deishèvan pas nat léser ende l’escritura. En mei d’aquò, que’s hiquè en lo cap, a 72 ans, de preparar lo bachilierat qu’obtengó dab ua mencion « bien ». E que ns’a calut esperar dinca adara ende aver quauques uns deus sons sovenirs d’oficièr de la Marina mercanda.
L’ambicion deu Jean Saubrement qu’es de nse har partejar la soa vita vitanta de marin, un marin qu’a conegut la fin d’ua epòca e lo començament d’ua auta. Dab eth, que traversam la mare nostrum d’un bòrd a l’aute, que vam sus las còstas d’Africa au temps de las colonias e, mei tard, de l’independéncia de tots aqueths país ; que nse mia tanben dinca a las Americas en cò deus Canadencs e deus Estatsunidencs. Se n’aimatz pas los vaishèths o se lo mau de mar e vse ven tanlèu que vedetz las èrsas, que podetz passar a quaucom ei… Mès que seré de dòu har !
Que mancaretz totas aqueras hèitas qui hèn l’existéncia de cada jorn ; a còps tristòts com l’entèrrament en mar d’un desertaire que s’es penjat, a còps amusents com a Odessa, dins çò qu’èra enqüèra l’Union societica, ont lo Jean e lo son cap mecanician e devón béver los toasts multiples ofèrts per las autoritats o enqüèra lo viatge que hasó en companhia deu president Tubman de Libèria en 1964 qui se n’anava a Beograd a ua conferéncia deus país non alinhats. Que ns’introduseih a la corrupcion ordinària dens mantuns país que, dinc adara au mens, ne se’n pòt pas har l’economia ende obténer quauquarren. Qu’estó tanben un testimòni privilegiat, se se pòt díser, de la guèrra de Liban.
Los sons sovenirs, atau presentats, que muishan lo percors d’un òme de bona volontat qu’aima lo son mestièr… Ne i a pas de seguida vertadèra, çò qui hè que podetz draubir lo libe on aquò e vs’agrada e vse congostar…
Quauques resèrvas pr’aquò de la part de quauqu’un qui n’es pas un « provençalista distinguit » : perqué escriure contunhar o contuniar quand « contunhar » es provençau e panoccitan ? La ponctuacion (vergueta, punts interrogatiu o exclamatiu, linheta) ne segueish pas totjorn la « lei comuna » de la tipografia ; sonque ende díser que nse hèn hrèita diccionaris ortografics… mès se ne son pas parpèlas d’agaça, que son pr’aquò « favas d’ua autra banasta » !

*Joan Saubrement, D’una mar, l’autra, IEO edicions, n°186

Pareishut dens La Setmana, n°722

Partager cet article

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Literatura
commenter cet article

commentaires

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca