Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
8 août 2009 6 08 /08 /août /2009 16:39
Audàcia bretona

La setmana passada, los mèdia faguèron lors caulets grasses de la « transparéncia » financiària de tres deputats, socialistas totes tres. Ne’n demòra pas mens que deputats (totes los autres donc) e senators son d’acòrd per dire qu’an pas de comptes a rendre a degun. Ne i a quitament que son lèsts a brandir l’antiparlamentarisme primari de qualques ciutadans mal intencionats o las reire-pensadas d’unes jornalistas en mal d’articles racolaires. E per clavar tota discussion, dison que son pas fòra lei… E o sabon que la lei son eles que la fan ! Mas, amb los escandals parlamentaris del costat de Big Ben e la manca  completa d’umor de nòstres vesins germans quand s’agís de la moneda publica, i a benlèu qualque esper de veire las causas cambiar.
Una rason per desesperar pas completament del monde politic nos ven del PS de Finistèrra. A l’iniciativa de son primièr secretari federal, Marc Coatanéa, los militants an votat l’interdiccion de l’acumulacion dels mandats electius en Bretanha ; en principi donc, i aurà pas mai de deputat-conse o de senator-president del conselh general… Es pas segur que siá felicitat per sa patrona, Martine Aubry, e podèm èsser segurs qu’elefants e elefantons van sonar la carga en disent qu’una tala mesura descoratjarà los que vòlon servir lo país. Farián benlèu una causida melhora se ne fasián un dels tèmas màgers de la reconquista del poder, eles que parlan totjorn de sa confiscacion ! Son qualques uns, a esquèrra e a drecha, a confiscar lo poder dempuèi trenta ans o mai amb l’argument que se los electors los volián pas los tornarián pas elegir. Perversion del sistèma que fa considerar lo clientelisme coma una accion civica !

Editorial de La Setmana, n°727

P.S. Un blogaire que'm hè l'aunor de'm legir (léger)  – que vòu que respècti lo son anonimat e qu'ac hèi damb plaser – que m'a hèit arremarcar qu'avèvi emplegat lo mot « domeni » dens lo men editoriau precedent e qu'aqueth mot ne seré pas gascon
« En gascon, ça'm ditz, lo domeni qu'ei lo proprietari d'un domec (vej. Palai). Supausi que volèvas díser maine e non pas domeni. Maine en gascon que's vira per domeni en lengadocian, mentre maine en lengadocian que's vira per bordalat en gascon. » Ne disi pas de non e ne vau pas balhar leçons d'occitan gascon mès qu'èi seguit lo diccionari  francés-occitan gascon de Grosclaude e Narioo – qui es lo trabalh (ar)remirable  de Grosclaude Michel da(m)b Narioo Gilabèrt e qui s'ameritaré totun d'estar verificat sus mei d'un punt – e qu'èi trobat mantuns exemples damb lo mot « domeni » qui es balhat tanben a l'entrada « domaine » en segonda posicion darrèr « maine » damb lo sens que a dens l'editoriau.
Que poirí parafrasar  tanben Montaigne – e's ditz Montanha en òc ? – qui digó : « Que le gascon y aille si le françois n'y peut aller ! » en díser : « Que l'occitan lengadocian i ane se l'occitan gascon ne i pòt pas anar ! » Et lycée de Versailles, com hasèva díser lo comisari San Antonio a son amic l'inspector Bérurier !

Partager cet article

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article

commentaires

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca