Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
21 mai 2012 1 21 /05 /mai /2012 14:25

N'avèm l'abitud mas arribi pas a m'i far !


Dins sa cronica « La clé des mots » del JDD (p.23 -20 mai 2012), lo genealogista e jornalista Jean-Louis Beaucarnot s'interessa als noms dels ministres e ministras, e a lor origina.

« … tout l'hexagone est présent au governement, avec des noms  […] fleurant l'ancienne langue d'oc, comme Vidalies, Vayssière (Dòna Bricq a pres lo nom de son òme), Cahuzac et Cazeneuve… »

 

Un còp de mai, nos passa per mòrts ; o sabi que sèm pas flames mas sèm pas encara mòrts quitament se malautejam, non ?

 

De notar que parla dels noms « corse » o « breton » e pas d'« ancien breton » per exemple.

 

Ditz tanben : « Toute la france [est représentée], mais aussi toute l'Europe : […] l'Espagne… et la Suisse avec Manuel Valls, fils d'un père catalan et d'une mère tessinoise… »

 

Vertat es que lo catalan es parlat sonque a Barcelona…

 

 

Los mèdia an notat que Manuel Valls èra poliglòt e qua parlava – es çò qu'ai entenut – espanhòl, catalan e italian.

Avèm ja agut de monde que coneisson las lengas estrangièras e tanben las lengas istoricas de França ; Gaudin se plai a dire que parla « provençal » e Pasqua a dich mantun còp que, per èsser pas comprés dels Franceses, parlava còrs al telefòn amb sos correspondents. Labarrère, que foguèt cònsol de Pau parlava bearnés a Pau, gascon en deòra de Pau (Aquitània) e, a còps, occitan a París. Deu èsser en sovenir d'el que lo departament de Pirenèus atlantics sosten la « langue occitane-gasconne-béarnaise ». Bayrou [« baillerou » en occ. ; « bérou » en francés !] es un dels rars a aver pas vergonha de son occitan e de son occitanitat mas, en sa qualitat d'elegit exagonal e de ministre (que foguèt qualques annadas), demorarà pas dins l'istòria per son accion en favor de las lengas istoricas de França (se m'engani, o me cal dire !).

Una pensada pel Franco-francés Jean-Luc Mélenchon que, aparentament es « monoglòt » e fièr de l'èsser ! e per lo qual totas aquelas escòlas diwan, bressolas, calandretas, etc. son pas que sèctas ! Pr'aquò ditz que « es pas contra las lengas regionalas » mas estima que pòt èsser pas qu'un afar privat. Me sembla que, dins aquel domeni, se situís dins la dralha del Grand Orient de France e de La Libre Pensée. De tota faiçon, pòt contunhar de far aital… a pas cap de bòrda a crompar…



Partager cet article

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article

commentaires

JP la rapieta 21/05/2012 16:42


E la Charanta (lemosina) dins tot 'quò :


http://www.sudouest.fr/2012/05/17/une-charentaise-au-ministere-de-l-ecologie-717149-706.php


Segur, Bricq, aquò parla bric a degun, EDR, mas bon, emai 'la puresse pas son « occitanitat », 'la ne'n ven, quau que siaja.


JP Bertrand

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca