Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
11 août 2012 6 11 /08 /août /2012 18:43

La pèira del Sisif

 

Tornarai pas sul cossí del perqué del mite de Sisif que foguèt condemnat a carrejar sens relambi un ròc al som d’una montanha d’ont tornava davalar autanlèu. N’es aital de las lengas minorizadas ; n’es aital de l’occitan al mens !

L’occitan existís desempuèi un milierat d’annadas e la literatura occitana, amb los trobadors, foguèt la primièra literatura vertadièrament europèa e influencièt totas las autras  a l’epòca e mait ard tanben.

L’istòria a volgut que, dins l’espaci geografic que s’apèla anuèit França, los òmes del Nòrd aguèron lo dessús dins las guèrras qu’opausèron lo rei de la França de l’epòca als senhors del Sud. Mençonarai son que la Crosada dels Albigeses al sègle XIIIen que foguèt lo començament de la fin, se se pòt dire, d’aquela civilizacion espectaclosa que contunhèt, ça que là, de rajar qualque temps encara.

Per far cort, entre l’ordenança del rei Francés Ièr (en 1539) – qu’èra dirigida contra lo latin principalament – que demandava que totes los documents oficials foguèssen redigits en « bonne langue françoise » e los revolucionaris de 1789 – doblidar pas l’abat Grégoire, un grand democrata, ça dison los istorians franceses – per los quals caliá anientar totes los pateses qu’èran son que l’expression de la « contrarevolucion », las lengas istoricas de la França d’ara entamenèron un long camin cap a la descasença e l’occitan coma las autras…

De literatura, n’i aguèt de segur ; d’escrivans e de poètas tanben, mas la koinè qu’aviá permés als trobadors, de Lemosin a Provença e d’Aquitània a Auvèrnhe, de « trobar » – crear – en inventar çò que se sona : trobar lèu, trobar clus, trobar ric e de compausar albas e cançons, tensons e sirventés, aquesta koinè perdèt de sa fòrça e gaireben totes los qu’avián enveja de s’exprimir dins lor lenga s’acantonèron dins lor província.

Son pas las atacas qu’an mancat e que mancan de la part del poder central, es a dire de París. Las atacas se son fachas encara mai frontalas e mai vivas desempuèi que França, orfanèla de sa poténcia coloniala, s’es replegada sus son claus en proclamant urbi et orbi que nòstra lenga nacionala, lo francés èra assautada per lo tot-anglés e que caliá a tota fòrça defendre aquesta lenga universala, eiretièra del sègle dels Lums e portaira de la Libertat (amb una L granda) e bla bla bla…

L’occitan vòl pas morir. Al sens contra, al moment qu'un liberalisme descabestrat canta la globalizacion las gents vòlon recuperar lor eiretage cultural.

Aquesta setmana, los Sisifes de l’epòca contemporanèa rotlaràn lor pèira, non pas lor pèira mas lor ròc ! pendent l’estagi de l’Escòla occitana d’estiu au licèu « L’Ostal » de Vilanuèva d’Òut e espèran totes los que vòlon partejar paratge e convivéncia.

Nòstra lenga malauteja, de segur mas tant que i aurà de Sisifes, nòstra lenga viurà !

 

Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne

dimenge, lo 12 d'agost de 2012

Partager cet article

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article

commentaires

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca