Overblog Suivre ce blog
Editer l'article Administration Créer mon blog
14 juillet 2012 6 14 /07 /juillet /2012 17:15

Omenatge als doblidats !!

 

Vòli pas dire mas l’estiu es començat dejà dempuèi qualques jorns e lo solelh es encar un pauc timidòt sus la màger part de l’exagòn.

E, demest los primièrs julhetistas, n’i a que son pas contents se ne cresèm las gazetas ; repotègan contra lo temps que fa e l’abséncia de solelh e de calor…

N’i a quitament que demandan lo remborsament de lors despensas en causa d’aquò ! Avèm pas entenut degun encara dire qu’èra la fauta del governament mas, se lo solelh fa pas un esfòrç, soi segur qu’aquò serà l’objècte d’un micro-trepador a venir…

A l’ora qu’escrivi aquela cronica, lo defilat militar es acabat e nòstre president a complida son intervista amb los jornalistas de las doas canaus màgers.

En legir las despachas publicadas sus la tela, ai pogut aprene qu’estimava fòrt e mòrt que vida publica e vida privada, malgrat l’afar del « tweet » de sa companha e la relança de son filh ainat, serián respectadas.

Pel demàs, res que de causas convengudas : l’armada e la nacion, las prioritats nacionalas dins un ambient de rigor rigorosa (!), la posicion de França sus Siria e Mali, etc.

Ieu, soi gaireben totjorn estat coma lo Georges que cantava : « Lo jorn del 14 de julhet, demòri dins mon lièch moflet. La musica que va al pas, tot aquò es pas mon afar ». Ai pas jamai considerat que las passadas de las tropas nacionalas – e autras quand son invitadas – ajudava a rendre nòstre nacion mai fòrta e a far que nòstre país siá melhor considerat.

O sabi que la classa politica met en avant l’omenatge rendut a d’òmes e de femnas que prenon la risca de pèrdre lor vida per la Nacion. Dins aquel cas, calriá metre en avant tanben lo sacrifi de milierats d’autres que pèrdon lor vida a la ganhar e qui, en seguida a un accident o quicòm mai, daissan una veusa o un veuse e de drollets sens que digun se preocupe de lor un omenatge public.

Lo 14 de julhet es tanben lo jorn de las promocions dins l’òrdre de la Legion d’onor, qu’èra a l’origina reservada als militars pels faches d’armas. Ara, se i tròba de tot e soi pas segur que totes los recipiendaris se la meritèssen, aquela barlòca !

Ne son los testimònis, totes aqueles capitanis d’industria, soventes còps filibustièrs, que pòrtan lo roge a la botonièra de lor vèsta mentre que deurián aver lo roge de la vergonha al front… per lor comportament cap a lors obrièrs o a lors emplegats.

Aital va la vida ; dins lo triptic que se tròba sul fronton de las maisons comunas, lo mot « egalitat » es sovent doblidat…

 

Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne

Dimenge 15 de julhet de 2012

 

 

Partager cet article

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article

commentaires

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca