Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
19 janvier 2013 6 19 /01 /janvier /2013 19:59

Un vièlh topin macat ? 

Vòli pas dire mas, en legir vòstre jornal de referéncia, Le Petit Bleu, avètz pogut notar que, demest los articles del mes de genièr, los que son gaireben la majoritat son consacrats a la ceremonia dels vòts organizada per las comunas.

Me pòdi enganar mas me sembla que, qualques ans a, lo jornal i consacrava mens de plaça o benlèu que lo « maire » o la « mairessa » e lor conselh municipal fasián aquò mai a la chut-chut que non pas a l’ora d’ara.

Coma soi convidat, i vau. Es l’escasença de veire de mond qu’òm crosa pas sovent per carrièras ; vertat es que, per carrièras, me i veson pas fòrça.

Al vilatge, es una ceremonia seguida, coma se ditz. I podètz rescontrar lo mètge e l’apoticaire, los mestierals e los pompièrs, lo curat e lo representant de la gendarmariá e, de segur, lo conselhièr general de l’endrech e lo president de la comunitat de comunas – lo tot dins lo desòrdre – per parlar pas que de las personalitats o las personas que comptan. lo « pòble », vièlhs e joves, repotegaires e paucparla, emplisson la sala ; los mai « socials » doblidan pas de saludar lo cònsol màger e, quand o pòdon, lo conselhièr general…

Naturalament, lo cònsol es aqui amb al prèp d’el lo conselh municipal al grand complèt e totes los emplegats municipals qual que siá lor foncion o  lor grade !

Lo « maire » o la « mairessa » fan lo discors d’usatge e laiussan sus l’anar de la comuna : trabalhs faches e a far, taxas novèlas, etc. e, generalamaent, daissa la paraula als autres politicians de l’endrech.

Ongan, avèm agut drech a un còp de pè de l’ase de la part de nòstre conselhièr general que, abituat pendent annadas a èsser majoritari al departament, se tròba ara dins l’oposicion, çò qu’es pas una malautiá !

Parlèt pendent un detzenat de minutas a un public un pauc susprés – vertat que una majoritat de las gents qu’èran dins la sala, èran pas de sa « capèla » –, de la manca de democracia de la majoritat departamentala novèla mentre que èra diferent abans. Après sa sortida de dintrada e après nos aver desirat la bona annada…, s’escapèt lèu fach qu’èra pres per d’autras ocupacions, invitat coma èra per d’autras municipalitats.

Aital ne va del microcòsme politic. Totes vos vòlon de ben tant que votatz per eles e que son al poder ; mas se la ròda vira, e urosament que vira de temps en temps, alara esitan pas a vos nhacar los pompilhs !

 

Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot et Garonne

dimenge lo 20 de genièr de 2013

 

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
15 janvier 2013 2 15 /01 /janvier /2013 13:32

Pragamatisme d’un « indecís »…

 

Quan lo nòste navèth president estó elegit, lo cambiament màger qu’estó, deu men punt de vista, ua atmosfèra mens electrizada que se poscó sentir tanlèu los resultats de l’eleccion coneishuts. Mès ua majoritat navèra, un govèrn navèth, un president navèth que deven har las lors pròvas… Autan Nicolas Ièr qu’anonciava urbi et orbi un sarròt de decisions, desbrembadas lo mei sovent un còp lo son discors acabat, autan F. Hollande, pendent un temps, en la soa volontat d’estar un president normau, que deishè lo Prumèr ministre gavidar los afars de la vita vitanta ; aqueste, un paucparla, que s’a deishat desbordar, a còps, per uns ministres de las ambicions contengudas. Lo president, eth, n’a pas jamei aimat los conflictes e qu’assaja de hargar un compromés en hicar sus pè ua comission avant de prénguer ua decision. Los bonapartistas de l’UMP non se son pas privats d’ac har remarcar e de prénguer per testimòni lo « pòble francés » – A, lo pòble ! – cap a un president indecís e un govèrn a còps cacofonic. E los mèdia, totjorn en cèrca de scoops e de venta, n’esitan pas a surfar suu maucontentament en córrer la risca de jogar los botahuec. Atau lo projècte de lei, lo « maridatge entà tots », qu’a confortat los opausants sus la lor idea d’un govèrn e d’un president movuts unicament per ua ideologia, e influenciats per los lobbies concernits que vòlen la desapareishuda de la familha atau consacrada desempuish sègles. Atau, los acòrds patronat-sindicats que son la marca d’ua avançada sociodemocrata. Atau, la decision deu nòste president d’engatjar l’armada francesa en Mali ende combàter e percaçar los jihadistas qu’es estada saludada, levat ua o doas excepcions, per tota la classa politica francesa. Un president rodomont, indecís ? Non, meilèu pragmatic…

 

Eidtoriau de La Setmana, n°902 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
12 janvier 2013 6 12 /01 /janvier /2013 16:08

Agen, banlèga de París… 

Vòli pas dire mas, quitament se los jorns alongan e se d’unes se regaudisson de poder far de crompas a bon mercat because los saldes, soi un pauc descorat de veire que los elèits, un còp al poder e d’un bòrd a l’autre de l’escaquièr politic, semblan gaireben totes atenguts pel sorditge.

Las promessas, o sabi, engatjan pas que los que las creson.

Vòli plan admetre la part del jòc electoral que fa qu’un candidat passa mai o mens unas causas sos silenci per n’enauçar d’autras e aital far plaser a sos electors probables.

Soi prèst a admetre qu’un còp l’eleccion facha, unas realitats, mai o mens amagadas, tornan sul devant de la vida politica.

E, en bon ciutadan qu’a pas pro de moneda per s’anar exiliar de l’autre costat dels limits exagonals, soi resignat a pagar mai de talhas al nom de la solidaritat nacionala.

Sèm qualques milions dins aquel cas cas ; pr’aquò, tira pas res a mon sacrifici. E que me vengan pas parlar de l’onor d’èsser francés e dels devers estacats a aquel privilègi !

Levat los que demandan la ciutadaniá francesa, sèm totes franceses per astre ; me sentissi pas cap de devers envers degun en rason de ma nacionalalitat. Los devers qu’ai son envers la societat dins la quala vivi. Pagar de talhas fa part d’aqueles devers. Çaquelà, n’ai mon confle de dever pagar per çò que considèri coma los capricis de nòstres elegits.

Al moment que nos dison que i a pas un quite ardit dins las caissas e que nos demandan d’esperar l’an pèbre per una aumentacion ipotetica, s’entestardisson a voler far la LGV fins a Tolosa, e subretot en partenariat amb d’entrepresas privadas que tocaràn lor deime pendent decennis, valent a dire ad vitam aeternam !

Encara un còp, los estudis an mostrat que, entre Tolosa e Bordèu, los viatjaires ganharián pas qu’un vintenat de minutas… mas, nos dison nòstres elegits regionals, e de la comuna d’Agen tanben, serem mai pròches de París !

A, París ! lo paradís per qualques detzenats de personas – elegits e professionals – que pagan pas jamai lo tren mas que vòlon èsser mai viste pròches del Poder…

A, los socialistas ! Ne son damorats al progrès portat per  las tecnologias modèrnas, qualas que sián. Los Sovietics d’un còp èra an gaireben assecat la mar d’Aral en fasent córrer lo riu que l’alimentava dins la direccion opausada. Amb un testarditge autan gran, nòstres elèits nos vòlon provar que Tolosa, Bordèu o Agen son las banlègas de París…

Lo prètz a pagar ? Anèm, mossur, nosautres, elegits, parlem de causas seriosas…

 

Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot et Garonne

dimenge, lo 13 de genièr de 2013

 

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
7 janvier 2013 1 07 /01 /janvier /2013 11:45

Precaucions per l’eternitat…

 

Totes los qu’an subreviscut a una fin del monde vos o pòdon dire. Lo mai long es a venir : l’eternitat ! E, coma per tota causa que dura, cal s’organizar. Cal pas creire cresents o mescresents patentats o quitament los trufandièrs de servici ! Se cal fisar a nòstre sens commun eiretat dels aujòls. Es plan conegut que, dins qualque domeni que siá, se cal virar cap a eles qu’an – qu’avián – recebut vertat, saviesa, paratge, etc. en partiment. Aüroses los qu’an la bona fortuna d’aver un linhatge que comença mai o mens a las crozadas ! Serà mai dificil, de segur, pels bastardons o orfanèls de paire e de maire. Ara que sèm dins un mond novèl las causas pòdon pas que se melhorar (!) : politica, economia, etc. mas, mai que mai, la situacion de nòstra lenga presenta sus la tela via los blogs e fòrums d’escambis. Fasèm, amb aqueles malhums socials, çò que los Africans an fach amb lo telefòn ; per far cort, son passats del tam-tam al telefonet, intelligent o pas. Es estat mai senat d’investir dirèctament dins las antenas relais que non pas dins los pòsts telefonics. Los blogaires e escambiaires de tota mena pensan aver trobada la pèira filosofala e se poiriá qu’agèssen rason – an l’eternitat per aquò ! – a la condicion de prene qualques precaucions. Pels blogs, seriá d’escriure de la faiçon mai corrècta que siá sens aver paur de s’assabentar e d’acceptar las remarcas pertocant la lenga (o lor parlar). L’occitan deu èsser la sola lenga per la quala, cada individú, tanlèu que ne coneis tres mots, se considèra coma un expèrt. Pels escambis, seriá bon aquí tanben de prononciar pas d’escumenges e de considerar pas que sol lo parlar de son cloquièr es lo bon. Per aquò far, podèm començar tre ara e pensar qu’avèm l’eternitat…

 

Edito de La Setmana, 

 

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
4 janvier 2013 5 04 /01 /janvier /2013 13:27

Trop fòrt, notre Obélix hexagonal !

 

 

Òc, qu'ac sabi ! ne sabi pas pas parlar « djeunn » e que se n'anré temps que m'i metèssi… Pensi totun qu'es un pauc tard…

 

Que'm hè pensar a ua « istuèra » pèga a l'epòca de la guèrra freda :

« Quels sont les meilleurs espions américains ?

— Les microscopes éléctroniques.

— Pourquoi ?

— Parce qu'ils servent à observer les virus. »

 

Lo nòste navèth Rus blanc  Депардье

que seré donc un microscòp electronic. Ara que va víver en Russia, que'u serà aisit de poder observar las « vies russes »

E òc, en occitan, ne marcha pas…

 

En mei d'aquò, que soi segur que va investir dins la vodka e lo kvass…

 

Enfin que poirà totjorn escotar Boby Lapointe

 Ta Katie t'a quitté 

Ce soir au bar de la gare
Igor hagard est noir
Il n'arrête guère de boire
Car sa Katia, sa jolie Katia
Vient de le quitter
Sa Katie l'a quitté
Il a fait chou-blanc
Ce grand-duc avec ses trucs
Ses astuces, ses ruses de Russe blanc
Ma tactique était toc
Dit Igor qui s'endort
Ivre mort au comptoir du bar
Un Russe blanc qui est noir
Quel bizarre hasard se marrent
Les fêtards paillards du bar
Car encore Igor y dort
Mais près d'son oreille
Merveille un réveil vermeil
Lui prodigue des conseils
Pendant son sommeil

Tic-tac tic-tac
Ta Katie t'a quitté
Tic-tac tic-tac
Ta Katie t'a quitté
Tic-tac tic-tac
T'es cocu qu'attends-tu ?
Cuite-toi t'es cocu
T'as qu'à, t'as qu'à t'cuiter
Et quitter ton quartier
Ta Katie t'a quitté
Ta tactique était toc
Ta tactique était toc
Ta Katie t'a quitté
Ote ta toque et troque
Ton tricot tout crotté
Et ta croûte au couteau
Qu'on t'a tant attaqué
Contre un tacot coté
Quatre écus tout comptés
Et quitte ton quartier
Ta Katie t'a quitté
Ta Katie t'a quitté
Ta Katie t'a quitté
Ta Katie t'a quitté
Tout à côté
Des catins décaties
Taquinaient un cocker coquin
Et d'étiques coquettes
Tout en tricotant
Caquetaient et discutaient et critiquaient
Un comte toqué
Qui comptait en tiquant
Tout un tas de tickets de quai
Quand tout à coup
Tic-tac-tic driiiing !

Au matin quel réveil
Mâtin quel réveil-matin
S'écrie le russe blanc de peur
Pour une sonnerie
C'est une belle sonnerie.

Paroles et Musique: Boby Lapointe  

1975 © Intersong Tutti autres interprètes: Les Croquants (2004)

 

 

Fin provisòria ?

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Curiosa
commenter cet article
3 janvier 2013 4 03 /01 /janvier /2013 23:39

 

Enfin un dobte es levat que m'empachava de dormir !

 

 

DSCN0522-copie-2

Lo cap d'Enric IV

(estatua que se tròba

a Maruèjols (Losera), vila reiala

 

Coneguda causa sia : lo Reiòt que venguèt Enric IV (Henri IV) de France es un aujòl de Loís XVI (Louis XVI). Per los que coneisson pas l'Istòria granda, e d'après çò que m'an dich a l'escòla, lo bon rei Enric foguèt sagatat a París en 1610 per Ravaillac que foguèt esquartierat en plaça publica ; Loís XVI foguèt guilhotinat pels recolucionaris lo 21 de genièr de 1793

Çaquelà, de nòstre Enric, sol lo cap foguèt descobèrt en 2008 e autentificat en 2010 per una còla d'espcialistas franco-espahòla menada pel Dr Charlier. An pogut comparar los ADN respectius d'un e de l'autre e an trobat que los dos avián lo meteis patrimòni genetic (ADN del cromosòme Y) del costat dels paires.

Un istorian Philippe Delorme es pas d'acòrd.

 

 

Lo bon rei Enric a  Nerac (Òut e garona)

Sul pedèstal, qualques vèrses de Jansemin

adobats a la mòda del beroi parlar


P8090050.jpg                      P8090048

 

Un afar a i pèrdre lo cap ?

 

Ne profiti per tornar publicar la carta postala que se pòt encara trobar a Maruèjols e que foguèt publicada quand l'estatua, deguda a Auricoste, trobèt sa plaça sul plan del Sobeiran.

 

Encric IV

 

 

 

 

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Curiosa
commenter cet article
2 janvier 2013 3 02 /01 /janvier /2013 00:00

« Et moi, et moi, et moi… »

 

Sabètz totes que la costuma de La Setmana es, gaireben dempuèi sa creacion, de fargar un numèro consacrat al eveniments qu’an marcat lo setmanièr nòstre. Tot aquò es bèl e bon pels jornalistas encartats qu’an pas res a far tot lo sant clame del jorn mas per l’editorialista que soi, vos demandi un pauc ! En mai d’aquò, es plan conegut que los vièlhs son pas que de repapiaires que sabon pas que dire : de mon temps… Çaquelà, i aguèsse pas que dos eveniments a reténer, serián per ieu la manifestacion per la lenga e la cultura d’òc e la « controvèrsa de Rodés ». La manifestacion per la promocion de l’occitan – mas i aguèt tanben de manifestacions per las autras lengas istoricas de França – foguèt una capitada de segur. Per parafrasar los qu’aiman los bons sentiments, foguèt una jornada de « convivéncia e paratge ». D’òmes e de femnas, de joves, de dròllas e de dròlles, venguts de tot lo País d’òc – e Dieu sap que Occitània es grana – s’acampèron un còp de mai per provar lo movement en caminant. Non, totes parlavan pas la lenga ; non, totes fasián pas l’esfòrç de la parlar, mas totes èran aquí per dire : « Sèm pas una sècta, sèm pas d’endarrierits tanpauc e se n’anaré temps benlèu que nòstra lenga e nòstra cultura foguèssen respectadas. » Aqueste còp, la premsa nacionala poguèt pas far de mens que de ne parlar ! E puèi avèm agut la « controvèrsa de Rodés » a prepaus dels Lemosins que son parlar seriá « estremat » per nòstre setmanièr. E aquí, totes los que son nascuts « quelque part » (Brassens) de se plànger e d’exigir dels jornalistas qu’escriguèssen lo parlar de Ribeirac, lo de Pau o lo de Cucunhan sens accent ! Quitament se l’occitan demòra una lenga fins als idiolèctes, cal trobar un tèrme mejan per se poder far ausir benlèu !

 

Editorial de La Setmana, n°900

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
1 janvier 2013 2 01 /01 /janvier /2013 15:28

Ne pòdi pas deishar passar aquera prumèra jornada de l'an sens vos desirar a tots que venguetz de quan en quan suu men blog ua


Annada navèra, bona e aürosa,


damb ua santat de hèr, ua intelligéncia de prumèra, de las amors intensas e, subertot, lo coratge de contunhar a vos bàter ende la nòsta lenga sens escampar de fatwas cap aus uns o aus autes.


 

DSCN0559

 

 

Qu'ac sabi qu'aqueras flors ne son pas flors de sason mès que'm cau remplaçar la nèu per quaucomet…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSCN0567

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Vida vidanta
commenter cet article
29 décembre 2012 6 29 /12 /décembre /2012 15:10

Per una bona annada… 

Vòli pas dire mas, se i a una causa que podèm n’estar segurs, e que après Nadal ven… lo cap d’an !

Nadal es generalament, quand se pòt, una fèsta de familha ; la parentèla se torna trobar es es totjorn un plaser pels adultes de veire los drollets, los uèlhs esbalausits e mirgalhats d’estèlas, descobrir los presents daissats pel paire Nadal al pè del sapin.

Que l’òme de la barba blanca davale per la chaminèia, quitament quand ne i pas, o que se petace d’una faiçon o d’una autra, a pas cap d’importància… Los presents son aquí, plan presents !

De segur, pòt i aver qualques decebudas mas los parents son aquí per adobar las causas e, generalament, los drollets son pas gaire rancuroses, uroses de poder desfar los paquets, paquetons o paquetasses e daissar escapar lor jòia.

Atge de l’innocéncia, atge que coneis pas las reire-pensadas, atge d’aqueles drollets que vivon dins lo present sonque !

Per eles, doman serà un autre jorn, vertadièrament ! Los adultes, eles, i pensan, al lendeman e, d’una faiçon inconscienta, vòlon creire qu’aquel  jorn durarà… per totjorn.

Es per aquò que preparan lo ressopet de cap d’an, per perlongar la fadariá abans de tornar tombar dins la vda vidanta e sos pensaments.

Dins  nòstra republica una, indivisibla e laïca, los que osgovernan, a cada escalon que siá,  nos van presentar sons vòts e nos desirar una bona annada, malgrat que siá butassada pel caumatge, pels dòls e que te sabi, ieu…

Ne i aurà per nos dire que « la rota es longa e semenada de tracanards ; ne i aurà per nos afortir que, eles al poder, la barba se poiriá far a gratis… O sabèm ben qu’es pas possible mas i volèm creire !

De que serà fach l’an que ven ? D’amor e de misèria, solide ! Nos deuriam far una promessa : la de cercar lo bonaür a cada minuta de nòstra vida, la de creire pas totes los Cassandres…

 

 

DSC_0010.JPG


Vertat es que sèm lasses de totas aquelas promessas que son pas tengudas ; vertat es que los òmes politics nos abeuran de bèlas paraulas… E se fasiam apèl a la revòlta ; non pas de partir per carrièra e de tot degalhar, non pas mas de far la cauma e d’escotar pas pus las sonsainas dels uns e dels autres, de las ignorar : lo mesprètz, qué !

Quitariam de virar l’esquina sonque quand nòstres elegits, a quin nivèl que foguèssen, consacrarián lor vida non pas a lors interèsses mas als interèsses del país en abandonant l’acumulacion dels mandats electius e las presidéncias multiplas al nivèl  local, regional o nacional jol pretèxte que pòdon, aital, melhor servir nòstres interèsses.

Vos daissi pantaissar, brave monde ! En esperant aquela presa de conciéncia, vos desiri a totes, legeires de la cronica e del Petit Bleu una bona annada 2013, plan granda e acompanhada…

 

 

Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne

dimenge, lo 30 de decembre de 2012

 

 

 

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Vida vidanta
commenter cet article
29 décembre 2012 6 29 /12 /décembre /2012 00:03

Après la fin deu monde…

 

Que vs’escrivi deu men bunker, amainatjat i a pas guaire en prevision, com ne podèvi pas anar a Bugarach (Aude) e que los avions ende anar en país incà èran plens ! Çò mai embestiant tà jo es que ne sabi pas se auretz l’escadença de legir aqueras linhas e n’aimi pas trabalhar per arren ! Per un còp, que vau estar optimista e supausar que La Setmana e vse comptarà demest los sos legidors pendent annadas. En un país, lo nòste, on es vengut hèra dificil de gausar aver ua opinion diferenta de la deu corrent majoritari, la « fin deu monde » qu’a hèit consensus, levat benlèu damb quauques ahuegats aus fenomèns estranhs o supausats atau. En l’annada ~ 4 abans J.C. (!), qu’an devut estats considerats com illuminats los que credèvan a la venguda d’un Messias qui devèva anonciar un monde navèth. Lo rei de Judèa, Eròdes lo Grand, qu’apliquè lo principi de precaucion en har tuar tots los nins deu reiaume, sens resultat totun… puish que lo nin escapè au chaple e qu’estó a l’origina d’ua de las religions deu Libe : la religion crestiana. E, cada annada, la hèsta de Nadau – uei lo dia, hèsta pagana entà un sarròt de gents – que torna, damb lo son messatge de patz e d’amor. Quitament quan la soa especificitat religiosa n’existeish pas mei, la tradicion deus presents deu Pair Nadau cap aus drollets, e a la parentèla tanben, es ua manifestacion mei vesedera de l’amor e de l’afeccion que los parents e pòrtan a la lor progenitura. Qu’es vengut la mòda desempuish quauques annadas, en los país occidentaus e particularament a nòste, de n’emplegar pas lo mot « Nadau » entà ahortir, ça disen, la laïcitat e amuishar respècte taus musulmans e tanben los atèus e agnostics de tota mena. Qu’espèri totun qu’atz tots avut, que siá crestian o pagan, un Bon Nadau !

 

Edotoriau de La Setmana, n°899 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca