Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
26 juin 2012 2 26 /06 /juin /2012 14:47

Inventari o fidelitat ?  

Vòli pas dire mas, dins la vida vidanta, lo monde ensajan de saber se çò que crompan val lo còp sustot quand fan una crompa d’importància. Los òmes politics, eles, que se vantan d’èsser de planpè amb las gents normalas o fan tot al revèrs e demandan un audit o un drech a l’inventari un còp que son estats elegits… o batuts ! Dins una intrevista post-desfacha, l’èx-deputat d’Agen, Dionis du Séjour, admet que, el e sos amics, an « de causas a corregir » per las eleccions municipalas a venir del moment qu’a obtengut son que 48 % dins la corsa a la deputacion. Concedís que los electors n’an agut son confle benlèu d’aver qualqu’un que, en sa qualitat de « deputat, conse e president d’aglomeracion », èra al forn e al molin. Considèra pr’aquò que los electors s’enganan e qu’una acumulacion de mandats dins la man d’un sol es una bona causa per la circonscripcion mas deu admetre que las gents, eles, vòlon qualqu’un que siá mai present sul terren e pas unicament coma las palombas a la sason… A drecha, mai generalament, son nombroses los que demandan  – o fan – un inventari per dire tot lo ben o lo mal que pensan de la filosofia e de l’accion passada del líder desfach. R. Bachelot es estada la primièra a far un balanç en publicar son « quasernet de campanha » e en analizar la « transgression » de sos discorses ; NKM, que foguèt son pòrta-paraula, sens renegar res de son comportament cap a el, ara denóncia la deriva que foguèt la siá ! Los turiferaris tanben, coma Morano o Lefebvre, generalament batuts, doblidan pas de se far entendre per justificar lor compreneson, quand es pas lor admiracion, de las idèas portadas per la drecha extrèma. Los que son ara « en responsabilitat » an demandat un audit que, o subodoran, reservarà qualques suspresas…

 

Editorial de La Setmana, n°874

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
23 juin 2012 6 23 /06 /juin /2012 15:49

Òm pòt pas èsser al forn e al molin…

 

Vòli pas dire mas los lendemans d’eleccions fan parlar lo monde. Los mèdia contunhan d’analizar lo cossí del perqué e los candidats elegits o vencuts fan part de lors remarcas e de lors sentiments que sián venceires o vencuts.

En Òut e Garona coma alhors, aquestas eleccions an agut una influéncia sus la representacion a la Cambra… de París.

I aviá longtemps que lo departament èra pas estat representat unicament per l’Esquèrra, valent a dire lo Partit socialista. Parlarem pas del Conselh general passat a l’esquèrra (majoritat PS) quand foguèt renovelat mas dels tres deputats que son ara de deputats socialistas.

Sens èsser un exegèta de la causa, farai son que una constatacion.

Per de rasons obscuras, l’UMP sostenguèt d’abòrd una de sas militantas, e puèi cambièt son fusilh d’espatla e sostenguèt lo Dionis du Séjour, deputat en fin de mandat, mas qu’aviá de segur mai de gaubi que non pas la militanta UMP.

Per de rasons nòblas (!), l’estat-major del PS aviá decidit a París que la circonscripcion d’Agen seriá reservada a una femna, dins la quadre de la paritat.

Perque Agen ? Perque aquela circonscripcion (n'i tres : Agen-Nérac, Marmanda, Vilanuèva d'Òut) ? Coma se pòt legir dins la Bíblia : « Las voses del Senhor son impenetrablas ! » Aquela nominacion impausada mai o mens fasiá pas los afars del Veyret que decidiguèt de se manténer en se reclamant, el tanben, de la majoritat presidenciala.

Lo resultat per las eleccions ? Un combat fratricidi que vegèt l’eliminacion al primièr torn de la militanta de drecha e del dissident d’esquèrra.

Lo segond torn vegèt la candidata socialista l’emportar sus un « òme d’experiéncia » qu'acumulava los mandats electius : deputat, cònsol d’Agen, president de la comunautat de comunas d’Agen, etc. E d’autres de segur per çò que i a cargas ont e una mena de cooptacion.

L’èx-deputat sembla depitat de veire que los Ageneses l’ajan pas sostengut e ajan vist los costat negatiu de l’acumulacion dels mandats mentre que – çò ditz Dionis – « aquela acumulacion dels mandats es un bona escasuda  per la vila ». Podem rapelar que la candidata socialista a promés d’abandonar sos mandats autres que lo de deputada.

Farai pas a l’èx-deputat l’escarni de soslinhar que parla son que d’Agen e pas de Nerac ont lo monde an votat tanben !

Mas li farai remarcar que, benlèu, los electors començan de prene consciéncia que lo qu’es al forn e al molin fa pas forçadament un bon trabalh pertot ; li senhalarai que, dins la vida vidanta, l’emplegaire, que siá public o privat, exigís que los obrièrs se consacren unicament a lor taca dins l’entrepresa.

O ai dejà dich aicí : soi convencut que un sol mandat electiu a l’encòp seriá – non pas la clau – una de las claus que permetriá als òmes politics de tornar trobar la fisança dels ciutadans… Ne tornarem parlar !  


 Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne

dimenge lo 24 de junh de 2012

 

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
19 juin 2012 2 19 /06 /juin /2012 19:14

Normal… itud !

Fin finala, l’« excepcion francesa » que deu estar quaucom suberestimat o inventat peus mèdia e peus òmes politics entà har parlar d’eths. França qu’es un país normau !

Lo tweet de Valérie T. entà har saber que sostenguèva lo candidat dissident en responsa al messatge de sosten de François H. en favor de Ségolène qu’es ua bèra demonstracion de normalitat ; la hemna – companha, amiga, etc. – n’a pas a patir de las feblessas deu conjunt.

D’ara enlà, François H. que deuré seguir l’exemple d’A. de Montebourg qui decidè de « privar » las canaus televisuaus deus son comentaris sus las eleccions en solidaritat damb la soa companha jornalista estremada de las emissions politicas. Normau.

Sus las medishas canaus, los cacics deu P.S. – Aubry, Fabius – qu’avón ua pensada esmavuda taus candidats vencuts e sustot Jack e Ségolène ; M. Aubry que deplorè la manca d’aunestetat deu dissident de La Rochelle, investit totun per la seccion socialista de l’endret ! L. Fabius que i anè deu son aumenatge sus la « combativitat » e lo « coratge » de Ségolène ; ara que n’a pas mei a « s’aucupar deus dròlles », que’u serà mei aisit, de segur !

A l’UMP tanben, arren que de normau : des·hèita de segur mès nada desbandada entà los qui an sabut servar las lors « valors » cap a un FN qui a obtengut un « triomfe » – Marine Le P. dixit – en integrar la Cramba damb los sos dos elegits.

Que EE-LV aja vint deputats e lo FG-PC, dètz qu’es lo jòc normau de la lei electorau.

Que i a pr’aquò causòtas enqüèra qui ne son pas normaus com l’acumulacion deus mandats electius e lo nombre de deputadas elegidas. Lo president normau, ça que la, que deuré har cambiar tot aquò en convéncer las soas tropas qui acomolan los mandats entà melhor servir los Francés e la Republica !


Editoriau de La Setmana, n°873

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
16 juin 2012 6 16 /06 /juin /2012 17:53

Quin avenidor deman ?

 

Vòli pas dire mas es temps que tot aquò s’acabe ! Desempuèi las primàrias socialistas fins al segond torn de las eleccions legislativas, son nòu meses pendent los quals s’es parlat del cossí del perqué d’aquelas eleccions.

Soi d’acòrd per dire qu’aquò fa un brieu tanben qu’avèm d’espòrt sus las canals de television e que, tanlèu un acabat, un autre seguís ; passèm aital del tènnis al fotbòl o a la vela, etc.

Pensi pr’aquò que l’espòrt a sacietat sul fenestron me sentissi pas obligat de l’agachar mentre que la politica me sembla un afar un pauc mai seriós del moment que decidís de nòstra vida vidanta per l’intermediari de nòstres elegits que votem per eles o pas !

Aqueste ser, de tota faiçon, l’episòdi « eleccions » se clavarà fins a 2014 quand las eleccions municipalas dintraràn dins la dança.

Saurem se François Hollande aurà SA majoritat per aplicar son programa o se sos adversaris seràn en posicion de le n’empachar. Los sondatges semblan dire que lo suspens es minim mas s’es vist d’autres còps que los sondaires s’èran enganats…

Coma totas las eleccions, aquelas daissaràn de cretas, al dintre dels partits e al defòra tanben. E òm poirà s’interrogar sus la capitada d’un e lo fracàs de l’autre… De segur, doas o tres circonscripcions an monopolizat l’atencion dels mèdia als despens de totas las autras. Per un còp, son pas los òmes politics que ne son l’encausa mas si ben los mèdia ; aquestes semblan s’assadolar amb de frasòtas sortidas de lor contèxte e las escampan dins lor lectorat, lo mai sovent sens cap d’analisi.

Los malhums socials an jogat tanben un ròtle important e tot òme politic se sent una obligacion de i participar e de far conéisser sas opinions e sos avisses quitament quand a pas res a dire d’important. L’important es d’existir e d’aver de fans que o fan saber a lor torn ! Aital faguèt la companha del cap de l’Estat amb un tweet qu’a provocat un tsunami que totas sas consequéncias ne son pas conegudas encara.

Avèm fach de camin dempuèi los libèls que caliá escriure e propagar amb la risca de conéisser la preson del rei e de i demorar qualque temps. Es mai aisit ara de far créisser una tempèsta mediatica, e sens tròp de riscas ! Deman, cadun dels personatges de la pèça – president, ministre, deputats –  prendrà sa plaça e tot çò que l’òm pòt esperar es que cadun d’eles faga son trabalh onèstament en pensar a l’avenidor d’Euròpa que demòra, que o volgam o pas, la clau per l’avenidor de nòstre país.

 

 Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne

Dimanche 17 juin 2012

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
14 juin 2012 4 14 /06 /juin /2012 16:23

« Soi pertot… en ço mieu ! »


Vòli pas dire mas lo mond començan de n’aver son confle non pas tant de las eleccions que dels comentaris dels líders e personalitats politicas. Çò que podèm esperar es d’aver deman una majoritat que sostenga lo president de la Republica en acòrd amb los principis de la cinquena Republica.

Lo primièr torn nos a  balhat qualques suspresas pr’aquò. J.-L. Mélenchon, en seguida de l’eleccion presidenciala, a volgut jogar al matamòre de servici e s’es brutlat las alas en permetre en meteis temps a Marine Le Pen de se posicionar melhor que çò qu’èra dejà.

Ségolène Royal a qualques problèmas per son eleccion estant que O. Falorni, militant socialista local, se manten en despièch de totas las suplicas.

René Dosière, candidat dissident, ven de recebre l’oncion del P.S. pel segond torn mentre qu’èra persona non grata pel primièr.

Fòrça es de constatar que son pas jamai los líders dels partits que son confrontats siá a una « dissidéncia » siá a una circonscripcion dificila !

Se, a esquèrra, cantan lo « desistiment republican », a drecha ne volon pas entendrre parlar e, après mai de doas oras de discutida, los caciques an optat pel « ni-ni » al nom, eles tanben, d’un civisme e d’un patriotisme plan sentits.

Me pareis que, de mai en mai, los electors son aquí unicament per justificar una eleccion ; cal pas s’estonar se son nombroses a votar amb los pès. Sens parlar dels propausses de la Marine, ai retengut doas declaracions dins aquela campanha del primièr torn : la de S. Royal que, per justificar sa preséncia a La Rochelle, diguèt (de memòria) : « Ai drech al respècte en ma qualitat de presidenta de region e d’èx-candidata a la presidenciala ». e la de Melenchon :  « Paracasut, ieu ? Soi pertot en çò mieu en França, e legitim. » Cal pas s’estonar que vòstra filha siá muda !

Ediroial de La Setmana, n°872

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
6 juin 2012 3 06 /06 /juin /2012 00:14

Antiparlamentarisme primari…

 

Enqüèra dos dimenges e que n’auram acabat damb la designacion deus nòstes representants a la Cramba… de París.

Peu moment – e avant tota modificacion constitucionau –, aquestes, grans amassaires de mandats electius – e quauques autes se afinitats ! per la lor majoritat –, que pujaràn tà la capitala au maximum per un parelh de jorns per setmana.

Ua part de la rèsta deu temps, que seràn a casa ende complir lo lor trabalh de prumèr cònsol o de president de conselh generau, etc. e, enfin, que’s passejaràn dens la lor circonscripcion tà véder los besonhs deus lors electors en pensar un pauc… hèra… a l’eleccion seguenta se, per cas, an l’intencion de’s consacrar au Ben public e au benestar deus Francés.

E tot aquò un lustre sens relambi !

Ne cau pas doblidar ua estona, de quan en quan, passada en familha damb la hemna – o l’òme – e los dròlles. Fin finala, los nòstes elegits que son suberòmes !

E los individús « normaus » que’s senteishen un pauc pegòts de n’estar pas son que capables de har lo lor mestièr e de s’aucupar – mau ? – de la lor progenitura. L’oncion deus electors qu’es l’equivalent de la lenga de huec suus apòstols, qué !

Urosament que la Republica e’us balha unas compensacions. En sus deus 5514,68 € brut per mes, que receben ua segonda indemnitat mensuau (IRFM) de 6200 € ende l’ensems deus frais que pòdon aver e que ne son pas pres en carga per l’Assemblada nacionau – sens comptar lo trin a gratis en prumèra classa, l’avion enter París e la lor circonscripcion e dotze viatges de mei dens l’exagòn, etc.

E tot aquò sens aver a balhar nada justificacion.

Entà copar cort a tota curiositat mausana, lo ministre Charasse, en 2002, que defiscalisè l’IRFM.

René Dosière que lucha contra los abús dens aqueth domeni qu’es plan solet !

 

Editoriau de La Setmana, n°871

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
2 juin 2012 6 02 /06 /juin /2012 23:37

Votatz per ieu, farai la rèsta…

 

Vòli pas dire mas… las campanhas electoralas de l’ora d’ara son pas mai çò qu’èran… longtemps a !

Òm poiriá pensar qu’es en causa de la modificacion constitucionala qu’a acorchat lo mandat del president de la Republica a cinc annadas e lo dels deputats tanben ; la consequéncia n’es que devèm votar quatre còps en pauc de temps per aver un país en estat de marcha, en principi.

Que non pas ! L’afar es mai vièlh qu’aquò e, se se pòt comprene que l’eleccion del president se seguisca sul fenestron, sus la tela e los malhums socials, la causa deuriá èsser diferenta per l’eleccion d’un deputat.

E podèm constatar que las qualques reünions dels candidats a la deputacion recampan pas un fum de monde coma autres còps.

Aparentament, las gents se contentan de legir las professions de fe e çò que los mèdia dison dels candidats (se, per cas, legisson un jornal).

Me sembla qu’es un pauc cortet per arribar a se fargar una opinion sus qualqu’un, mas perque pas ?

En bon ciutadan, assistiguèri la setmana passada a la reünion electorala, disèm, d’un dels candidats màgers de ma circonscripcion. Un quarantenat de personas èran presentas e, levat cinc o sièis personas investidas dins l’oposicion a la ligna de granda velocitat (LGV) e que son pas forçadament contra lo candidat dins d’autres domenis – mas aquò es lor problèma –, i aviá pas que de fidèles e de convencuts.

Agèrem drech al discors del conselhièr general de l’endrech qu’afirmèt son sosten al candidat, a l’aprobacion de la tropelada de cònsols dels vilatjòts a l’entorn e a las galejadas abitualas suls adversaris incapables de veire la realitat e que menarián lo país a sa pèrda se, per cas, èran elegits…

Aquelas reünions son fachas unicament per convéncer los convencuts qual que siá lo candidat que l’organiza ; e seriá mal vengut lo que gausariá trebolar la « fèsta » ! Son expulsion seriá inevitabla en cas d’una insisténcia a pausar questions desagradivas pel candidat.

Sèm arribats al punt que parlam pas mai de politica en public amb qualqu’un qu’es pas de nòstre bòrd e las reünions, per un fum, remplaçan la messa ; las gents i van per s’entendre dire qu’an rason de votar coma vòtan e que los autres, totes los autres son pas que de piòts que comprendràn pas jamai res.

Vertat es qu’una majoritat votaràn per una etiqueta nacionala mai que per un nom o votaràn per un qu’acumula los mandats en pensar que rendrà melhor servici. E los candidats que se tornan presentar doblidan pas de dire que, amb las casquetas multiplas que pòrtan, pòdon melhor servir las gents.

Lo president novèl va aver de trabalh se vòl impausar un sol mandat electiu per çò que los elegits, autan de drecha coma d’esquèrra, son pas contra l’acumulacion de las indemnitats…

 

 Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne

Dimenge, lo 3 de junh de 2012

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
31 mai 2012 4 31 /05 /mai /2012 21:03

Asenadas e compassion !

 

Voli pas dire mas… se l’istòria de França s’escriu cada jorn, es a se demandar çò que ne demorarà, d’aquelas frasas qu’abrandan lo planeta de la blogosfèra e dels mèdia reünits… Los de ma generacion an totes après que los assassins del Duc de Guise, en agachant son cadavre, s’èran exclamats : « Es mai grand mòrt que viu ! » e degun pòt pas ignorar lo « S’an pas de pan, que mangen de fogassa ! » atribuït a Marie-Antoinette, femna de Loís XVI, e totes dos detestats e destestats.

La legenda sovent ven realitat e son pas nombroses los que pòdon dintrar dins l’istòria, e la legenda, en prométer « de sang e de lagremas » al pòble. Dins un periòde mai recent, aguèrem « La rota es drecha mas la penda es regda » d’un Primièr ministre, a l’origina d’un neologisme en francés e, a l’ora d’ara, semblariá que la directritz del Fons monetari internacional (FMI) se volguèsse far un nom en disent d’asenadas.

Aviá ja començat quand èra ministra de l’Economia en propausant als Franceses de far pròva d’intelligéncia e d’emplegar la bicicleta se trobavan l’esséncia tròp cara !

Entrevistada per The Guardian, ven de far l’unanimitat en disent, en substància, que « los drollets […] de Nigèr avián mai besonh d’ajuda que non pas las gents d’Atènas » e en ajustant que, se aquestes pagavan lors taxas, serián pas dins la panada. « Se deurián ajudar un l’autre… en pagant totes lors taxas », es son mot de la fin – e de la fam per d’autres !

Las gents sabon pas reconéisser los meritis dels còrs pietadoses qu’an una pensada pels desprovesits e que trabalhan, nuèch e jorn, per sauvar lo sistèma economic mondial mes a mal per la manca de civisme de qualques pòbles.

Mençona pas pr’aquò que, en sa qualitat de foncionària internacionala, paga pas cap de taxas !

 

 Editorial de La Setmana, n°870

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
31 mai 2012 4 31 /05 /mai /2012 00:53

Entenut dens una reünion electorala deu deputat en campanha, Dionis du Séjour (circonscripcion Agen-Nerac dens Òut e Garona) sostengut per l'UMP e d'autres partits :

 

« Qui va estar elegit ? N'ac sabem pas  enqüèra ; mas ne cau pas díser que la missa es dita pr'amor François Hollande es president ara. N'èm pas sonque au mieitemps de la partida ! E que compti sus vosautes ende ganhar », etc.

 

Que'm hè pensar au qui disèva : « Ne cau pas trantalhar entà miar lo carri de l'Estat sus las ondadas descadenadas… »

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Curiosa
commenter cet article
26 mai 2012 6 26 /05 /mai /2012 16:23

« Apparatchiks », etica e poder…

 

Vòli pas dire mas… sèm sortits d’una eleccion per dintrar dins una autra, mens importanta benlèu mas que mobiliza pasmens un fum de monde se ne cresèm los qualque milierats que guinhan una plaça de deputat de la Republica.

La democracia es una idèa atrasenta e, segon la lei, tota persona pòt pretendre a representar sos conciutadans. Se daissam de caire los qu’aquò interessa pas, i un problèma pr’aquò : es lo de las finanças.

Vos podètz bolegar de segur e demandar als amics de vos ajudar mas serà pas aisit de trapar pro de moneda per far campanha. S’agís pas de despensar una fortuna mas ne cal un minimum, e una persona « normala » qu’a un trabalh « normal » poirà dificillament trobar lo temps e de far campanha e de trobar de moneda…

I a donc la solucion de militar dins un partit o un movement e de se far conéisser per sa valor per èstre investit coma lo representant a venir. Aquò vòl dire lo mai sovent – mas pas totjorn – que cal saber sentir lo vent e aver l’esquina pro sopla fins al moment ont poiretz impausar vòstras idèas. Vesètz que lo camin es semenat de trapèlas…

E quand avètz passat totas las espròvas, corrètz la risca de vos trobar amb un dissident de vòstre partit, sens parlar naturalament de totes los autres que son vostres adversaris naturals… Mas coma o disiá un deputat per justificar l’acomolacion de mandats : « La democracia a un prètz ! »

Es aquí lo picar de la dalhar ; un còp elegit amb l’ajuda d’un partit, o cal demorar e, per aquò far, lo melhor es de se crear una « clientèla ». Mas urosament, semblariá que las causas cambièssen pauc a cha pauc.

Dins l’afar de las eleccions, los partits e los estats majors jògan un ròtle important dins la mesura on son eles que decidisson de las candidaturas. Auretz notat que la question de se presentar – e on se presentar – se pausa pas pels líders !… si que non serián pas líders, è !

La Ségolène Royal a decidit de se presentar a La Rochelle en sa qualitat d’anciana « candidata a la Republica » sens téner compte de la causida dels militants de l’endrech que n’avián causit un autre. Mas René Dosière, aparentat socialista, que, desempuèi annadas, lucha per una vertadièra etica en politica e a capitat de far cambiar fòrça causas dins la publicitat de las despensas publicas, s’es vist refusar l’investidura del PS.

Las missantas lengas auràn lèu fach de dire que, tornats al poder, los socialistas son mai interessats pel poder e totes sos avantatges que per la « transparéncia » de la conducha del país.

Se lo novèl president, que s’es volgut, pendent sa campanha, favorable a una Republica sens repròchis, comença de laissar sos amics o los « apparatchiks » del Partit socialista se comportar coma de gonhafièrs, la causa serà lèu entenduda… pels electors e, mai generalament pels Franceses !

 

Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne

Dimenge, lo 26 de mai de 2012

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca