Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
31 janvier 2012 2 31 /01 /janvier /2012 15:40

Intoxicacion « logorreïca »…

 

Vòli pas dire mas… podètz pas dubrir la ràdio, alucar  lo fenestron o crompar un jornal sens entendre, veire o legir quicòm sus l’eleccion presidenciala a venir.

Avèm encara un centenat de jorns abans « lo matin del grand ser » ! mas i a un brave temps que los instituts de sondatges fan una fotografia de l’estat d’esperit dels Franceses al moment M, etc.

Es aital que seguissèm en direct live la pujada o la davalada dels candidats màgers, o coniderats coma tals. Nòstre president tant aimat – qu’a pas lo temps d’èsser candidat mas que se compòrta coma se o foguèsse – fa pas recepta ; lo candidat del PS se vei e s’entend pertot e d’unes aurián tendéncia a dire que l’afar es plegat ! M. Le Pen se plang de la dificultat a trobar los cinc cents pairinages ; lo Bearnés fa coma la petita bèstia, monta, monta, çò dison los sondaires.

Los autres candidats, totes los autres, ensajan de se far una plaça mas amb granda dificultat. Coma la moneda va a la moneda, los mèdia corron après los peisses gròsses.

De qué ne pensar ? Personalament, veni de mai en mai sceptic. Vos aviái dich dins una cronica precedenta que m’èri metut als abonats absents per tot çò que concernís los mèdia mas tanlèu dubèrt l’ordenador, podiái veire las novèlas sus l’ecran… Donc, una sola solucion : partir al cap del monde, a l’estrangièr. Coma aquela eleccion es un afar franco-francés, farai una cura de desintoxicacion.

Avèm ara, e es un progrès, tos tipes de tele-realitat : la que coneissètz, de Koh-Lanta a te-sabi-pas-que e las emissions consacradas als candidats a la presidéncia de la Republica. Dimècres, èra François H. e aqueste ser, anam veire lo candidat-pas-encara-candidat sus sièis canals diferents a l’encòp. Es a se demandar perque lo govèrn a autorizat la creacion de sièis o sèt canals suplementaris sus la TNT ?

França a sas abituds dempuèi la creacion de la cinquena Republica ; elegís son rei regularament ! E regularament, los Franceses son decebuts pel rei que, es vertat, a un tal poder absolut e de cortesans a paladas que las bestiesas – per pas dire quicòm mai – son « normalas ».

Aqueste ser, donc, anam escotar nòstre president que, de segur, farà repentença per las primièras annadas de son regne e nos dirà qu’ara es un òme diferent, urós amb la « primièra dama de França » – sa tresena esposa – e son darrièr nascut, etc.

Nòstre president espèra que los Franceses – que son pas que de drollets qu’aiman de pantaissar – se daissaràn breçar e contar faribòlas abans de lo tornar… elegir !

Perque pas ?

 

Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne

Dimenge, lo 29 de genièr de 2012

 

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
24 janvier 2012 2 24 /01 /janvier /2012 11:40

Desconvenentas, las mòrts ?

 

La caça a las signaturas a començat pels candidats a la presidéncia ; mas los elegits – mai que mai cònsols –, liures e coratjoses de segur mas pas ausardièrs, refusan sovent per paur de se veire refusar una subvencion del conselh general o regional per exemple. Çò que faguèt pr’aquò la « Una » dels mèdia la setmana passada foguèt l’« assassinat » d’un jornalista francés a Homs (Siria) e l’assassinat de soldats franceses en Afganistan dins una de lors basas per un soldat de l’armada afgana que venián de formar. Los mèdia, escriches e audiovisuals, se son esmoguts amb rason d’aqueles eveniments e los comentaris avisats (!) an pas mancat. La mòrt del jornalista de France 2, Gilles Jacquier, quitament s’es la primièra desempuèi lo començament de çò que voliá èsser lo « primtemps sirian », es pas que la mai recenta d’una longa tièra ; los jornalistas an totjorn pagat lo prètz de la sang en seguir los ressauts de las societats en cerca de democracia o pas. O sabon que lor dever de professionals es de se trobar al mai prèp de l’Istòria qu’es a se far e a s’escriure. Òmes e femnas de l’ombra lo mai sovent, son pas los que fan los bèls dins los salons germanopratins ! Los soldats mòrts en Afaganistan – 82 fins ara – es un autre afar. Son de professionals qu’an causit lo mestièr de las armas en saber que la mòrt serà lor companha de cada jorn ; los que partejan lor vida o sabon tanben. Mas n’es aital per cadun e dins cada mestièr, la mòrt es totjorn un malastre ! Çò que se poiriá questionar es lo fach de los aver enviats « en un combat dobtós » sens qu’aquò foguèsse estat mai discutit per la representacion nacionala. Un còp tornats, sauves o nafrats a vida, un Ministre farà un bèl discors. L’indecéncia en politica, aquò existís pas !

 

Editorial de La Setmana, n°852

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
21 janvier 2012 6 21 /01 /janvier /2012 16:09

Mòrts desconvenentas ?

 

Vòli pas dire mas… las novèlas del front, coma dison, poirián èsser mai bonas !

Aurem l’escasença de tornar parlar de la campanha per l’eleccion presidenciala amb los candidats en cerca de las signaturas obligatòrias e un president-tant-aimat-candidat-sens-l’èsser oficialament, çò que li permet de despensar la moneda dels contribuables e pas la de son partit. De segur, poiriam parlar de « Republica irreprochabla » ! mas la politica, en cò nòstre, es aital e es pas doman lo vèspre que nos convertirem a l’austeritat luteriana…

Çò que faguèt la « Una » dels mèdia la setmana passada, levat la campanha campanha presidenciala, foguèt l’assassinat – pensi que se pòt parlar d’asssassinat – d’un jornalista francés a Homs (Siria) e l’assassinat tanben de sordats en Afganistan per un sordat afgan en uniforme dins una basa francesa.

Los mèdia, escriches e audiovisuals, se son esmoguts amb rason d’aqueles eveniments e los comentaris avisats (!) n’an pas mancat e mancaràn pas. Me sembla pr’aquò que cal destriar los dos eveniments.

La mòrt del jornalista – quitament s’es la primièra dempuèi lo començament de la revòlta en Siria que comencèt fa dètz meses – es pas que la darrièra d’una long tièra. Los jornalistas an totjorn pagat lo prètz de la sang en seguir los ressauts de las societats dins los païses que coneisson de la democracia sonque lo mot – e encara pas totjorn ! O sabon mas creson que lor dever de professionals de l’informacion es de se trobar au mai prèp de l’Istòria qu’es a se far e a s’escriure. Son mai òmes e femnas de l’ombra que non pas a far los bèls dins los salons germanopratins…

Los sordats mòrts – 82 fins ara – en Afaganistan, es quicòm mai. Son de professionals, eles tanben e an causit lo mestièr de las armas ; o sabon que la mòrt serà lor companha de cada jorn. Una veusa – o un veuse ara que las femnas son sordatas – o un orfanèl serà totjorn un malastre, mas n’es aital dins cada mestièr sens que degun se n’esmòga senon la parentèla e los amics.

Çò que se pòt questionar es lo fach d’avar enviat soldats a la guèrra sens qu’aquò foguèsse mai discutit corrèctament per la representacion nacionala.

Los discorses seràn pas jamai que discorses e tocam aici al fons : los qu’an mandat los sordats (e las sordats) a la guèrra seràn los que faràn los discorses de benvenguda quand tornaràn al país. L’indecéncia es politica, es quicòm qu’existís pas !

 

Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne

Dimenge lo 22 de genièr de 2012

 

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
17 janvier 2012 2 17 /01 /janvier /2012 14:50

Qu’es entà arríder…

 

Dejà victima d’un virus passejaire que’m deishè arrendut, la novèla, relaiada sens relambi per los mèdia e comentada ad nauseam peus especialistas de la causa economica, que’m hasó l’efèit d’un còp de maçuga. Que’m hiquè guaireben dens la situacion d’un grabatari qui demanda la fin deus sos torments.

Que prenoi la sola decision que’m pareishèva senada : ac ignorar tot e escotar bona musica ! La decision presa per l’agéncia de notacion S&P’s que m’a macat au mei pregon en la mea qualitat de Francés aluserpit, conscient de contribuir a esclairar lo mond e a har brilhar la soa civilizacion millenària e los son saber-díser, senon lo son saber-har !

N’an pas tengut compte deus esfòrçs deu nòstre president tant aimat e deu son govèrn desempuish l’esclatament de la crisi. Aquela agéncia estatsunidenca ne deu pas léger lo francés, espandit totun suus cinc continents, tà non pas saber que la doxa de París èra de complàser a « Sant mercat ».

E avossen avut un pauc de sens comun, aqueth monde n’aurén pas jamei publicat ua decision que constitueish ua ingeréncia manifesta dens la politica francesa ! Urosament que lo nòste ministre de l’economia, etc., per un còp d’acòrd damb lo president deu Front de Gauche, digó suu fenestron que « França èra un país que comptava dens lo mond e que las bonas decisions èran estadas presas, bèth temps a, e que… n’èra pas a las agéncias a impausar lo lor diktat ! »

Levat las « cridadissas » – A ! A ! A ! – de l’oposicion, de véder los nòstes dirigents tan hòrts e decidits que m’a un pauc amatigat ; de segur, ne manca pas sonque la paraula deu nòste president tà nse rassegurar. Quan aja parlat, los Francés qu’auràn l’impression d’aver hèit un mau-som ; e quan sia candidat a la soa reeleccion, que seràn lagremas de jòia !

 

Editoriau de La Setmana, n°851

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
10 janvier 2012 2 10 /01 /janvier /2012 11:36

Nacion totjorn !

 

Vòli pas dire mas…  lo quite François, Bearnés de naissença, la daisssa de caire, el que ne foguèt un dels elegits e que degun pòt pas sospechar de li èsser pas favorabla… Nòstres politicians dison gaireben totes que totes los malastres que nos aclapan venon d’ela ; Euròpa es son nom… La campanha presidenciala, malgrat que siá pas oficiala, comença de trobar sa velocitat de crosièra. Nòstre president, tan bas dins los sondatges mas pas encara candidat per çò que se consacra sonque al sauvament de nòstre país e al nòstre, tròba lo temps pr’aquò de « far lo candidat » als fraisses de la Republica. E de degalhar sos adversaris futurs – que, eles, son en campanha – en persona o per l’intermediari de sos pòrta-espaldas que se ronçan a l’ataca tanlèu un candidat daissa escapar una paraula « desconvenenta » o « insultanta » cap al cap de l’Estat. Un temps, foguèron de corvada lo « Zadig et Voltaire » e lo Ganelon socialista ; ara, es la N. Morano, totjorn prèsta a jaupar e a nhacar un o l’autre quand se’n prenon a son mèstre e goró. La setmana passada, aguèsse pogut, auriá exigit que F. Hollande foguèsse expausat a la vergonha publica per aver pretendudament tractat Nicolas de « lèd individú » ! En mai d’aquò, la Drecha torna sortir los emblèmas de l’Istòria de França, aquel país aimat dels dieus e qu’existís de tota eternitat. Joana d’Arc torna prene de servici per afirmar nòstra identitat, nòstre coratge e nòstra independéncia fàcia a una Euròpa desincarnada e sens arma e fàcia a l’Estrangièr que pensa pas qu’a profechar de nòstra aculhença proverbiala. Euròpa sembla venir una utopia que s’alunha e demesís cada jorn un pauc mai. Ph. Sollers parlèt, qualques ans a, de « la França mosida » ; semblariá que nos en apressèssem…

 

Editorial de La Setmana, n°850 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
7 janvier 2012 6 07 /01 /janvier /2012 19:57

Nacion totjorn !

 

Vòli pas dire mas…  mas la campanha per l’eleccion presidenciala comença de prene sa velocitat de crosièra.

Cada jorn nos pòrta las declaracions d’un o de l’autre dels candidats e, de segur, mai d’un visitaràn la ciutat del perruquièr Jansemin e doblidaràn de prononciar d’asenadas immortalas.

Nòstre president tant aimat contunha de far son trabalh – es el qu’o ditz ! – e es pas pressat de se declarar candidat del moment que « fa lo candidat » al fraisses de la Republica. A lo temps de degalhar sos adversaris futurs – que son en campanha, eles – gràcia a sos pòrta-espaldas qu’escrivon sos discorses o que se ronçan a l’ataca tanlèu un candidat daissa escapar una paraula « malaürosa ». L’an passat, èra lo trabalh de Frédéric Lefebvre, recompensat en estant promogut ministre ; demòra la Nadine Morano, totjorn prèsta a far lo can de servici e a jaupar e nhacar un o l’autre quand se’n prenon a son mèstre e goró.

Dimècres, al sortir del Conselh dels ministres, totas velas desplegadas, se’n prenguèt al candidat del PS qu’aviá dich – çò qu’es faus – que Nicolas èra un « lèd individú »… e de demandar excusas publicas. Aguèsse poscut, auriá exigit que foguèsse expausat a la vergonha publica ! N’anam aver d’autras fins a l’eleccion, ailàs !

Lo subjècte màger d’aquesta setmana, pr’aquò, es estat – e es pas acabat ! – l’« afar Joana d’Arc » confiscada per l’extrèma drecha, dison d’unes, indigna d’interès, dison d’autres.

Nicolas, plan (!) conselhat per sos expèrts en comunicacion, a fach lo desplaçament de Donrémy (Lorena) per dire, a l’intencion de totes los Franceses, tot lo ben que pensava de la « piucèla d’Orléans » e de son ròtle dins la bastison de la nacion francesa.

Personalament, e per parafrasar nòstre èx-presi,dent Jacon de Corresa, tot aquel rambalh « me’n tòca una sens far bolegar l’autra » ! Nicolas e los autres quitan pas de nos parlar d’Euròpa – sembla mai que mai una utopia ! – mas, per l’eleccion presidenciala, tornan mobilizar la santa de la Republica laïca e tornan metre la Nacion en primièr ; tot es bon per « fòravirar » tot çò que seriá pas vertadièrament francés.

Nos va caler definir, se contunham aital, çò qu’es de França ; los politicians qu’an confiscat gaireben tot, l’Istòria en particular, an dejà començat mab « l’identitat nacional ».

Ph. Sollers parlèt, qualques ans a, de la « França mosida » ; semblariá que nos en apressèssem…

 

Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne

Dimenge, lo 8 de genièr de 2012

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
3 janvier 2012 2 03 /01 /janvier /2012 11:40

Annada navèra, cambiament n… ?

 

Lo senhor de La Palice que damorè dens l’Istòria ende la soa inclinacion tà díser evidéncias… Ua majoritat d’òmes politics que hèn tot parièr e que nse vòlen convéncer que son causas diferentas, devudas a la lor accion. Lavetz, annada navèra, annada deu cambiament ?

Que vse dèishi consultar los oracles, sustot ende l’eleccion presidenciau que s’apressa. De tota faiçon, dinc a la fin deu mes d’abriu, los exegètas de tota mena ne seràn pas au caumatge. Jo, que soi com vosauts e que’m contenti d’espiar e d’escotar.

Lo president-pas-enqüèra-candidat, mès dejà en campanha, que ns’explica que, gràcia a la soa accion, França qu’a traversat La Crisi sens tròp de domau maugrat que las agéncias de notacions e disen lo contrari. Que ns’assegura que n’a pas lo temps de pensar a la soa candidatura eventuau pr’amor que deu consacrar tot lo son temps a nse protegir. Qu’es pr’amor d’aquò que taxas divèrsas e variadas e son creadas o aumentadas ende perméter a França de ne pas pèrder la tripla A e aus Francés de víver miélher dens… quauques annadas !

François e los sons pòrtavotz qu’aimarén, de segur, nos har saunejar e qu’invòcan lo « cambiament » mès ne gausan pas tròp parlar deus remèdis a la situacion presenta ; qu’aimerén totun que la potinga pareishosse mens amara. L’aute François, Bearnés de soca, que hè valer qu’es lo sol a emplegar lo « parlar vertadèr » e a ne prométer pas sonque los esfòrç a har ende sortir lo país deu clòt.

Ecologistas, Front d’Esquèrra e autas « minoritats » minoritàrias que vòlen hòrabandir las poténcias de la moneda e tornar lo poder au Pòble ; enfin, lo FN que reïvindica lo restabliment lo restabliment de la nòsta sobeiranetat perduda (sic). En vosauts, be son causas navèras ? Anem, monde, bona annada a tots…

 

Editoriau de La Setmana, n°849 

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
31 décembre 2011 6 31 /12 /décembre /2011 17:38

 

Vos desiri una bona annada…

 

Vòli pas dire mas… l’annada nos va paréisser mai longa amb un jorn de mai al mes de febrièr ! E òc, sèm dins una annada bissextila e los que son contents son los que lor aniversari tomba lo 29 de febrièr.

O sabi que çò que veni de dire son pas que de rasonaments mas cal ben trobar matèria a badinar, que son pas las novèlas que nos balhan tot lo sant clame del jorn que nos pòdon far sentir melhor.

La crisi, la crisi, la crisi… Aquel mot deuriá obténer l’Oscar del mot francés mai conegut en 2011 ; e son pas nombroses los mots que li pòdon far rampèl. Pas un discors – que siá de la majoritat o de l’oposicion o de nòstre president tant aimat – sens aquel mot vengut magic – e tragic – e que permet a nòstres politicians proefssionals de nos dire que nos podèm pus far la barba a gratis e que deman – e los jorns d’après ! – nos calrà far d’esfòrces bèls per pèrdre pas la tripla A, per aver de trabalh, etc. Pas de de previsions estrambordantas…

E ieu, pauròts, soi coma vosautres e me senti descorat quand pensi que me va caler acarar – serai pas solet ! – a totes los problèmas que nos espèran.

I a causas pr’aquò que m’interpèlan (coma dison en francés modèrne). Avètz pogut veire sul fenestron la foliá de las gents dins las botigas de luxe e enlòc mai ; amb lo temps mai que doç, per un mes de decembre, que nos aclapa, lo monde se preissan dins los restaurants e lo pair Nadal es pas jamai estat autan sollicitat pels presents.

Contradiccion dels periòdes dificils… Pendent la trèva dels confisors, totes los que o pòdon ensajan de doblidar lo trimadís de la vida vidanta e se ronçan suls plasers immediats.

Fins ara, jamai desempuèi la darrièra guèrra, nos eriam trobats dins una situacion autant desastrosa, situacion que cap de Francés i es pas per res, levat los que govèrnan nòstre vida vidanta.

Nicolas Ièr e sos amics, que nos avián prometut la luna, nos dison ara qu’es pas possible ; au sens contra, i anarián un pauc dins la parafrasa ! en citant Churchill per nos prometre pas que « sang e lagremas » !

Anèm, anèm, nos cal pas descoratjar e deman serà un autre jorn ; auretz Lo Pichon Blau per vos tenir al fial dels afars del monde e subretot de las novèlas d’en çò nòstre sens doblidar la cronica occitana…

Vos desiri donc a totes una Bona Annada, plan granada e acompanhada per 2012 e maitas autras…

 

Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne

Dimenge lo 1èr de genièr de 2012

 

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
25 décembre 2011 7 25 /12 /décembre /2011 11:13

Cada an, bon Nadal…

 

Vòli pas dire mas… lo que diguèt « Totsants en novembre, Nadal den decembre ! » aviá rason… non ! Per aquesta passa, es necite de doblidar pendent un momentòt e la tripla A e lo caumatge e los òmes politics e… La lista ne seriá tròp longa.

O sabi plan que ne i a mai d’un, e ne doblidi ! per los quals Nadal serà pas qu’un jornada marrida coma las autras. Mas, pels uns coma pels autres, la ròda vira e los que pòdon devon ensajar de pensar un pauc als autres e, o ai dejà dich, tornar metre en practica la « part del paure » ; còsta pas car e fa plaser.

Aqueste matin, son nombroses pr’aquò los drollets que se son desvelhats de d’ora e que se son ronçats per veire çò que lo Paire Nadal a daissat al pè de l’arbre. E los parents, encara un pauc ensucats per una nuèch corteta, devon far bona figura e partejar lo gaug dels drollets qu’esquiçan los paquets que lor son destinats.

Pensar pas mai als destorns de la vida per se regaudir  amb los dròlles ; descobrir amb eles los jòcs novèls qu’an recebuts, o los libres o, mai a la mòda, un aplech electronic o high-tech.

Se o pòdon, los adultes auràn crompats de presents per eles tanben. Se ne cresèm las gazetas, son los telefonets evoluats o las lausas electronicas (tabletas) amb los quals podètz quitament telefonar !

Nòstres politicians se van calar benlèu pendent qualques jorns, encara que… los « mercats », eles, coneisson pas las vacanças. La moneda, venguda reina, espèra pas e, cada jorn, la « Bèstia » reclama sa neuritud en accions, en crompas e en dividendes pels accionaris.

Uèi, aprofiechem de la parentèla en visita, doblidèm lo trigòs abitual, anèm nos passejar al jardin public o dins la landa qu’es pas tan luènh qu’aquò.

E, cresent o mescresent, podèm aver una pensada per lo qu’a sabut trobat pro de discípols per que sa paraula e son messatge venga una religion d’amor cap als autres, quitament se, tròp sovent, d’unes li fan repròchi d’aver pas respondut a lors espèras…

Vos desiri a totes un Bon Nadal gaujós…

 

Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne

Dimenge, lo 25 de decembre de 2011

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
20 décembre 2011 2 20 /12 /décembre /2011 17:30

Vòli pas dire mas… deu èsser l'atge, que fau de mai en mai atencion al monde que passan. La ròda vira, o sabi mas, coma disiá lo « poèta » : « Pelha, pelha, çò dison ! mas ma pelha, i tèni ! » [Jean-Baptiste Poquelin, 1673, Les Femmes savantes, II, 7, Chrysale.

Enfin, Cesaria Evora e Václav Havel e… lo president tant aimat dels Coreans del Nòrd venon de passar.

M'agrada d'escotar Cesaria Evora cantar ; se ne cresi las gazetas, èra malauta mas aimava pas gaire seguir los conselhs dels mètges. Mas s'es pas mòrta en bona santat, al mens, es mòrta après aver agut una vida plan emplida…

Václav Havel, nos rapèlan las gazetas, diguèt als Checoslovacs quand foguèt nomenat president : « M'avètz pas elegit per que vos mentissi coma an fach los autres dempuèi un quarantenat d'annadas […] Allòc de vos'n prene a l'estat per çò que fa pas per vos, vos devètz demandar çò que podètz faire per El, per far avançar las causas… » Ai pas jamai legit res d'aquel òme ; me i calriá metre !


Kim Jon-Il, filh de Kim Il-Sung,– stop – ven d'abandonar son pòble – stop – que se tròba desconsolat… –stop – autan coma ieu qu'ai totas sas òbras – stop – sus las laissas e que las – stop – me voliái far dedicaçar ; – stop – bon ! cromparai las del filh, –stop – Kim Jong-Un e benlèu me farà una dedicaça – stop – en gròs pels aujòls e per el. – stop – M'an dich qu'èra encara mai risolièr que son paire… – fin del messatge –

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Curiosa
commenter cet article

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca