Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
11 février 2017 6 11 /02 /février /2017 12:36

… a braces barrats !

O dirai pas jamai pro mas, en venent vièlh, soi de mens en mens un bon public pels afars tristes o quitament tristonels… E d’afars tristonels, ne mancam pas.

D’en primièr, çaquelà, cal parlar dels refugiats, coratjosament apelats « migrants », que son generalament recebuts « los braces barrats » – coma o cantava Brassens – per çò que, per la majoritat, an la pèl maurèla e una religion diferenta.

Es una causa curiosa dins un país, lo nòstre, qu’a subit, als cors dels sègles, d’invasions e d’invasions amb, de segur las populacions autoctònas que se son mescladas amb los envasiors.

I a annadas d’aquò, un occitanista, es a dire un Occitan militant, aviá per costuma de dire que, « nosautres Occitans [èrem] la raça mai pura de bastards » ; e aviá rason. Los Franceses del Nòrd son dins una situacion identica qué que ne pensan.

Totas las invasions, vengudas de l’Èst – per fòrça ! – se son arrestadas en cò nòstre e podèm pensar que, coma èran lasses de córrer, an melhor aimat damorar sus plaça allòc de s’entornar…

Per un país que vòl a tota fòrça far començar son « roman nacional » – una polida idèa ! – mai o mens a la batalha d’Alèsia, i a quicòm que truca. Çò que foguèt possible al cors dels sègles passats o seriá pas mai a l’ora d’ara ? Aqueles envasidors que venián massacrar los qu’èran ja sus plaça aurián aquesit lors letras de noblesa e los qu’arriban ara ne serián incapables ?

Soi d’acòrd que comparason es pas rason mas una categoria de politicians e una categoria de Franceses doblidan un pauc viste que lors aujòls foguèron aculhits e qu’aguèron problèmas d’integracion tanben. Ara, los dròlles qu’an beneficiat dels sacrificis dels parents an quitament perdut la memòria…

Que sián de drecha o d’esquèrra, acceptan pas de partejar un pauc de lor benèsser. La preferéncia nacionala deu senhorejar e cal çaçar totes aqueles raubaires de trabalh e de noiritura.

An pas jamai çaquelà, dens las annadas d’abondància, regetat los immigrats quan venián escobar lor mèrda.

L’eleccion venenta risca de nos embarrar encara un pauc mai dins nòstres egoïsmes !

Cronica occitana

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne, dimenge lo 12 de fevrièr de 2017

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Vida vidanta
commenter cet article
4 février 2017 6 04 /02 /février /2017 15:41

La muda e los barjacaires !

 

O dirai pas jamai pro mas, se ne cresèm los mèdia e los analistas politicas, es gaireben lo primièr còp dins l’istòria de la Cinquena Republica que nos trobam dins una tala situacion.

Fins al jorn de uèi, s’èra pas jamai vist qu’un candidat, causit per milions de ciutadans dins una primièra seleccion que se vòl a l’imitacion dels Estatsunidencsa, pòsca èsser forçat d’abandonar en causa d’acusacions a propaus de presumit trabalh fictiu.

Lo candidat, de segur, crida al complòt e acusa los « òmes de l’ombra », las « oficinas de la republica » e autres « activistas governamentals » d’èsser a l’origina d’aquelas rumors malvolentas. En responsa a las questions dels jornalistas, lor demanda d’aver un pauc de decéncia e d’aver lo coratge de l’atacar sonque a el e non pas sa femna dins l’afar vengut ara lo Pénélopegate.

En los Estats Units, après las « post-veritats » de la campanha electorala, lo govèrn novèl ven de promòure las « faches alternatius »… En cò nòstre, tot aquò èra pas de mòda, ne parlàvem pas tot simplament !

Sembla que los tempses ajan cambiat e que vos podètz pas prevaler d’èsser lo Mossur Net de la Republica se o sètz pas vertadièrament !

Lo problèma es qu’es pas de bon parlar del cnadidat sens parlar de sa femna dins la mesura qu’es al centre de las causas. Es normal que lo candidat veja son passat – sustot son passat politic – espepidat. E quand los jornalistas descobrisson la « fàcia amagada » del candidat, farián pas lor mestièr se ne parlavan pas !

Vòli plan admetre que la presentacion dels faches es un pauc tendenciosa ; los jornalistas balhan una chifra gròssa que cobrís totas las annadas que Pénélope o sos dròlles aurián trabalhat d’una faiçon pretendudament fictiva. çaquelà, aquela moneda, l’an tocada e, raportada a la moneda ganhada en un mes, es ja una suspresa, desagradiva, per una majoritat de Franceses.

Los amics del candidat barjacan coma d’agaças e la principala interessada ditz pas res ; se contenta de sorrire… o s’aprèsta a jogar la « Pietà » laïca…

Le Petit Bleu d'Agen, dimenge lo 5 de febrièr de 2017

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
30 janvier 2017 1 30 /01 /janvier /2017 19:40

Bòla de cafè e marc de cristau…

 

Que podetz plànher tots aqueths analistas de tota mena que vse deven assabentar cada jorn deus desvolopaments de l’actualitat interiora e de las lors consequéncias. Tot çò que disen un jorn qu’es guaireben desmentit lo lendoman ! Que m’expliqui…

Dinc a la causida del representant del Partit socialista per l’eleccion presidenciau, la causa qu’èra mei o mens entenuda. En espiar l’escaquèr politic e las fòrças en preséncia, que i auré en finala la Dreta extrèma e la Dreta classica dura ; la question que demorava pausada qu’èra de saber se los vòtes deu « pòble d’esquèrra », colhonat coma ac èra estat en 2002, permeterén d’assegurar la victòria deus « antifascistas ».

Mès, desempuish la « bòla pudenta » escampada per Le Canard enchaîné cap a l’erau de la Dreta e la des·hèita de l’èx-prumèr ministre a la primàrias socialistas, los praubes exegètas que deven tornar examinar dens la lor bòla de cristau.

I a ans d’aquò, mès que durè annadas, lo nòste pair la Vertut qu’auré assegurat un emplec – presumit – fictiu a la soa hemna damb un salari important sens que lo son nom aparéishia dens l’organigrama de l’Assemblada nacionau. Ne cau pas mei entà escornar lo vòste imatge dens la horrèra deus vòstes admirators e dens los… sondatges !

La causida d’un frondaire au Partit socialista qu’es tanben portador de cambiaments importants dens las intencions de vòte deu « pòble d’esquèrra » divèrs e variat quan n’es pas « desvariat ». La « bòla pudenta » e aquesta causida que lèvan un obstacle a la progression de En marche ! qui manda los sons hialats sens ténguer compte de l’ideologia tradicionau. E lo frondaire causit que va har puishèu a l’erau de l’Esquèrra extrèma, declarat desempuish bèra pausa.

Se la bòla de cristau ne sufeish pas, que serà enqüèra temps d’assajar de legir dens lo marc de cafè…

La Setmana, editoriau deu numèro 1069

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
28 janvier 2017 6 28 /01 /janvier /2017 18:29

« Pichona entrepresa familiala… »

O dirai pas jamai pro mas, dins lo mond ont vivèm, la moneda es venguda quicòm encara mai important que çò qu’èra un còp èra.

Los que me legisson ven pensar qu’aquela afirmacion es ninòia per çò que, de moneda, n’a totjorn calgut e que los paures, lor arriban sovent, quitament quand an un mestièr, d’aver qaulques dificultats los darrièrs jorns del mes.

Dins nòstra vida privada e dins los rapòrts qu’avèm amb nòstres amics o nòstras relacions, me sembla que, quitament s’avèm bon còr, tornariam pas prestar moneda a un que nos a pas enganat…

Tot aquò per vos dire que, quand los Franceses dison que se desfisan dels òmes politics, los podèm pas donar tòrt completament.

Cal dire que i meton de bona volontat per se far detestar e per provocar un antiparlamentarisme primari. Çaquelà los electors son un pauc colhons e tornan votar generalament per eles que, çaquelà, son pas estats onèstes.

E, a aquel jòc, podèm dire qu’es l’union sacrada ; la malonestetat fa pas de causida e tòca autan los elegits d’esquèrra coma los elegits de drecha.

Ièr, apreniam qu’un conse d’esquèrra veniá d’èsser condamnat a qualques meses de preson e a una esmenda per favoritisme… Se sètz preservats d’Altzheimer, vos devètz rapelar de totes los afars qu’an empoisonat la Cinquena Republica sens parlar de las autras…

En politica, se sap que lo còp de pè de l’ase es una practica correnta sustot en campanha electorala. E Vlam ! un candidat a l’eleccion presidenciala ven de n’èsser la victima e la risca es granda qu’aquò li còsta una victòria que totes pensavan a sa portada.

Una majoritat de gens se ganhan la vida amb dificultat en rason de la crisi economica mas tanben en rason de l’aviditat dels accionaris dels fons de pension, estatsunidencs per la màger part, que vòlon un retorn a doas chifras sus investiment. Alavetz, l’anóncia per un jornal satiric que la femna de l’erald dels sacrificis aviá un salari tre qu’elevat per un « trabalh que seriá fictiu » n’a susprés mai d’un !

E la defensa de son òme, candidtat a l’eleccion presidenciala, mòstra que n’i a dins lo microcòsme politic que vivon sus un planeta diferent…

 

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne, dimenge lo 29 de genièr de 2017

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
21 janvier 2017 6 21 /01 /janvier /2017 16:27

Avètz dich : « Impossible en cò nòstre ! »

O dirai pas jamai pro mas, se compren que las luchas picrocolinas que se liuran nòstres candidats de l’esquèrra de govèrn a la candidatura suprèma interessen pas lo novèl president dels Estats units que sap benlèu pas exactament ont se tròba aquel grand país que se sona França !

La geografia deu pas èssser son pensament primièr de tota faiçon estant qu’es aparentament per un isolacionisme renforçat que li permetrà de far que los Estats Units tornen prene la primièra plaça. Son eslogan « Make America great again ! » regaudís un fum de monde quitament dins la vièlha Euròpa.

La crisi economica, deguda, o cal rapelar, a de banquièrs sacamands que lor devisa es : « Los beneficis per ieu, las pèrdas pel ciutadan ! » a fach que los amators d’idèas simplas triomfan en disent que se cadun demòra dins son claus e se fòrabandís la globalizacion, las causas seràn plan mai bonas.

Demest los nòstres politicians, la tendéncia es al replegament que siá a drecha autan coma a esquèrra. Lo brexit e ara lo « trumpit » pòdon pas qu’accentuar lo movement.

Mas, coma disiá l’autre, nòstres pretendents al tròn de França fan coma se la situacion podiá pas arribar en cò nòstre.

Sabèm pas tròp se l’esquèrra extrèma, dicha esquèrra de l’esquèrra !, vòl restablir una republica de l’egalitarisme del Nòrd al Sud e de la sobeiranitat absoluda…

Aqueste dimenge – e lo que seguís –, los amics d’un PS moribond van causir lor erald qu’ensajarà de resòlvre la quadratura del ceucle.

A drecha, dos candidats ; a esquèrra, sens comptar los candidats pichons, seràn tres al primièr torn de l’eleccion presidenciala. E vesi pas coma se poiriá far qu’un d’aqueles candidats « gròsses » poguèsse aver pro de voses per se trobar al segond torn de l’eleccion. Soi pas jamai estat bon en matematica mas sabi comptar çaquelà… Personalament, passarai mon torn per çò que vei pas çò que poiriá portar de mai !

Vos sovenètz que los Franceses d’esquèrra causiguèron J. Chirac fàcias al candidat de la drecha extrèma. Se l’esquèma se renovèla, cossí votaràn ?

Le Petit Bleu de Lot-et-Garonne, dimache 22 janvier 2016

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
16 janvier 2017 1 16 /01 /janvier /2017 21:02

Un avenidor sorne ?

Après la decision dels Britanics de tirar camin solets a las suspresa generala, la decision des Estatsunidencs de causir un miliardari « populista » e content de l’èsser, los Franceses se tornan virar un pauc cap a lors afars.

Per la drecha extrèma e la drecha, lo problèma sembla resolgut. Per l’esquèrra, es un pauc dificil d’i véser clar. L’esquèrra extrèma a son candidat, sostengut de raca-còr pels comunistas ; un èx-ministre del govèrn, èx-protegit del president de la Republica es En marcha e semblariá que, fins ara, rescontrèsse vents favorables.

Damorava pas al Partit socialista e a sos qualques amics qu’a lançar una primària un còp capitada la mesa a l’escart del president, creditat, o cal dire, de sondatges tra que basses. Foguèssi maissant, diriái qu’avèm los sièis nans e una Blanca-nèu vestida de negre ! La paritat es en camin ! De tot aquò ne deuriá sortir un « sauvador » capable de tornar metre lo Partit de govèrn sul camin grand… Ai qualques dobtes !

Es pas per autant que l’afar serà plegat per çò que l’Esquèrra, dins son ensems, se trobarà amb tres cralds e seriá un esplech se passavan lo primièr torn de l’eleccion presidenciala.

Per far cort, desempuèi la crisi que comencèt en 2008, los òmes politics an decebut un electorat qu’aviá per costuma, dins sa majoritat, de pegar a un partit. Un rentièr votava a drecha, un obrièr a esquèrra… amb, de segur, de ciutadans cambiadisses.

Los govèrns successius an pas comprés o an pas volgut veire que la mesconeissença – lo mesprètz a còps – del « pòble d’en bas » podiá menar dins un primièr temps las gents a seguir de líders populistas e, qui sap, dins un segond temps a se revoltar. Elegits que s’arrapan a lors dos o tres mandats quand milions de ciutadans devon passar amb un milierat d’euros, aquò mòstra que tot es dubèrt… lo pièger tanben !

La Setmana, Editorial, n°1068

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
14 janvier 2017 6 14 /01 /janvier /2017 12:44

Sénher Obama, un president…

O dirai pas jamai pro mas, vist de la « vièlha Euròpa », e tot particularament de França, l’opinion de las gents, e sustot del microcòsme politic sus la presidéncia Obama es contrastat.

Çaquelà, lo tèrratremol de l’eleccion del novèl president, amb una majoritat de grands electors mas una manca de mai de dos milions de voses, ames en relèu aquela democracia particulara que son los estats Units. Lo país mai podrós del planeta aplica pas lo principi : un vòte una votz !

Vertat es que l’Obamania de 2008 a demingat al cors dels uèit ans de presidéncia del primièr òme de color (!) o, se volètz, òme de sang mesclat. Vos rapelatz benlèu la foliá pendent sa campanha « Yes, we can ». Un òme negre, un òme intelligent, un òme plen d’empatia cap a las gents… Aviá totas las qualitats… Jèsus vengut sus tèrra, qué ?

En Euròpa e dins una França anti-estatsunidenca per tradicion – sovent amb qualque rason, çaquelà ! – Obama èra plebiscitat e tota l’intelligentsia germanopratina votava amb las doas mans per que foguèsse president… dels Estats Units ! Soi pas segur que l’estrambòrd afichat dins los mèdia seriá estat lo meteis per un Obama francés !

Donc, un bilanç contrastat, mitigat per los pissa-freg o los « objectius ». Òm li pòt reprochar, es vrai, un fum de causas : Guantanámo, Siria, etc.

Mas los Franceses sabon pas qu’un president estatsunidenc a fòrça mens de poder qu’un president exagonal. Deu téner compte del « Congrès », congrès ont los democratas avián pas la majoritat.

Aviá una obsession : sortir los Estats Units del fangàs mejan-oriental dins lo qual l’administracion Bush aviá cabussat al nom de la « Crosada contra lo Mal »…

Totas sas decisions son estadas contradas per los Republicans qu’an pas jamai acceptat l’eleccion d’un « nègre » democrata e an fach de filibusta pendent las uèit annadas de sa presidéncia.

Soi segur çaquelà que daissarà un sovenir duradís en los Estats Units e dins lo mond. E los que li fan repròchi d’èsser Estatsunidenc d’abòrd e encara doblidan qu’eles se vòlon Franceses … e Europèus se ne damòra !

 

Le Petit Bleu D'Agen, dimenge, lo 15 de genièr de 2017

Repost 0
Andriu de Gavaudan
commenter cet article
8 janvier 2017 7 08 /01 /janvier /2017 00:47

Mai egals que non pas los autres…

O dirai pas jamai pro mas, amb mon antiparlamentarisme primari, aimariái vos dire un mot, tornar, sus l’acumulacion dels mandats electius que deuriá s’acabar, normalament, amb las eleccions que seguiràn l’eleccion presidenciala.

Nòstres elegits, enfin una majoritat, semblan de considerar qu’es una causa normala unicament, çò dison, pr’amor que d’aquel biais, pòdon servir lors electors d’una faiçon mai eficaça (sic). Parletz pas de moneda que se sap que totes o fan sonque per l’amor que pòrtan al país !

E i a mai d’un elector que semblan d’acòrdi amb eles sustot a propaus dels mandats de senator e de deputat. Son nombroses a dire que « lor » deputat o « lor » senator capita de portar moneda al vilatge o a la vila d’ont es l’elegit.

Vesètz que l’interès del país se pòt confre aisidament amb l’interès local. Vertat es que, dins un país centralizat coma França, se trobar pròche de las instàncias nacionalas permet d’obténer qualques sòus que contentaràn los electors e que serviràn a una reeleccion eventuala.

Aquel monde son expèrts en futurologia e aplican totas las recèpta conegudas per que los dieus lor sián favorables !

Es pas una question d’ideologia ; sus aquel punt, i a entre la drecha e l’esquèrra una quasi-unanimitat. Cal pas èsser susprés donc que i aja una fòrta majoritat de nòstres elegits nacionals a voler tornar se presentar se pòdon contornejar la lei.

Al nivèl mai local, l’acumulacion es gaireben la règla ; Conse màger e conselhièr departamental son un bon parelh, sens comptar las autras presidéncias dins las intercomunalitats, los SICTOM o los SIVOM de tota mena, acompanhadas de segur d’indemnitats. Parletz pas de moneda aquí tanpauc ! Seriá pas convenent…

Dins lo servici de la Republica, lo domeni politic es gaireben lo sol domeni ont, un còp elegit, sètz capables d’ocupar un molon de foncions, generalament remuneradas.

Especificitat exagonala, encara una autra, un còp de mai ! Plorinejan totes que seriá domatge que la Repulica se privèsse de la compténcia excepcionala qu’an de poder èsser al forn e al molin sens pr’aquò nòire al benèsser dels ciutadans.

Los paures piòts que creson a la democracia pòdon pas comprene !

Le Petit Bleu d'Agen, dimenge, lo 8 de genièr de 2017

Repost 0
Andriu de Gavaudan
commenter cet article
2 janvier 2017 1 02 /01 /janvier /2017 15:42

Hartèra, an navèth e movida ?

Un òme politic d’un còp èra que’s planhèva que n’èra pas possible de governar un país qui tenguèva uas cinc cents varietats de hromatges. Perqué n’aver pas pres lo vin com exemple ? E i auré mens de varietats, de vitatges ? Béver vin qu’alteraré lo jutjament ? Devèva pensar benlèu qu’un líder d’un gran país com França non se podèva perméter aquesta feblessa…

Las gents simplas que son generaument a cent lègas d’aqueras pensadas filosoficas ; qu’an pro de pensaments atau subertot dens los periòdes dificiles. Alavetz, que l’annada sia estada bona o maishanta, los qu’ac pòden qu’aiman de’s hartar a l’escadença de Nadau e deu Prumèr de l’an. Qu’es ua faiçon de har un pam de nas a las talhas de tota mena en pensar, inconscientament benlèu, que hitge gras, ústrias, auca o capon, acompanhats per un bon vin, e serà quaucomet que l’inspector de las Talhas n’aurà pas — com se disèva autes còps !

Quan lo relòtge electronic « pica » lo dotzau còp de miejanueit (!), e que l’an vièlh hè la cabussada dens l’an navèth, la costuma que demanda que las personas e’s potoejan en tot desirar un a l’aute un sarròt de causas urosas, agradivas, meravilhosas ende los dotze mes qui van seguir… Desbrembats que son los pensaments, las emm…

Qu’es com lo pair Nadau ; n’existeish pas mès que i volem créder !

Los occitanistas, e los Occitans en generau, que son los especialistas, en bons Latins – qu’ac sabi, qu’es un cliché – deus actes en paraulas ! E ne’s cau pas estonar d’aver autan d’òmes politics, d’en çò nòste, deu parlar hòrt e de l’accion redusida. Demest lo pòble de l’embaish, ne son pas hèra nombrós los que hèn en davant e ne se contentan pas d'arreganhar sus los hialats sociaus.

Que vse desiri ua bona annada sens nada peleja occitano-occitana mès damb un estrambòrd renovelat !

 

La Setmana, n° 1067

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
31 décembre 2016 6 31 /12 /décembre /2016 16:11

 

Antony Tozy (Nerac 1852-1911) Que hasó paréisher , dinc a la soa disparicion) ua fabla dens cada liurason de la revista de l'escòla felibrenca de Nerac enter 1902 e 1912… Rebuo de l'Escolo Gascouno de Marguerito [52 numèros]

Las Éditions d'Albret / Amis du Vieux-Nérac que venon de publicar las soas òbras damb un sarròt de tèxtes inedits.

Òbras I. Lo jornalista – Facéties néracaises dans les années 1880 / Badinadas neraquesas dens las annadas 1880 damb un quarantenat de quatrins illustrats per autandes aquarèlas ; nòtas e anèxes, genealogia de l'autor

Òbras II. Lo contaire – Dens las sègas (occ.) / Dans les haies – Chansons et monologues (fr.) ; nòtas, anèxes, documents nombrós

Òbras III. Lo fabulista – Fablas putzadas a la hont / Fables recueilies à la source ; nòtas, anèxes, documents nombrós, nocions gramaticaus e Vocabulari occitan gascon complet deus tèxtes de l'autor

 

Tres volums de 500 paginas bilingüas : grafia de l'autor e grafia restaurada o classica damb la revirada en francés.

Los tres volums 60€ + 5 € de participacion au pòrt : chèc de 65 euros

Cada volum 22 € + 3 € de participacion au pòrt : chèc de 25 euros per cada libe

 

Comandar : Editions d'Albret a.b.s. d'André Bianchi lieudit Bel air (14, chemin du Roy), 47230 Barbaste [ chèc a Éditions d'Albret]

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Literatura
commenter cet article

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca