Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
18 juillet 2011 1 18 /07 /juillet /2011 17:26

Lo prètz de la democracia !

 

Ne son pas nombrós los qui, com lo deputat René Dosière, n’acumulan pas los mandats electius e se contentan de la lor indemnitat d’elegit deu pòble. Que son mei nombrós los qui, a dreta o a l’esquèrra, an ua vision diferenta deu lor « mestièr » d’elegit e qui saben tot deu prètz de las casquetas : deputat o senator, cònsol, president de Comunitat d’aglomeracion, etc. sens comptar las qui son dens lo off : presidéncias divèrsas e variadas, totas damb ua indemnitat aferenta, de segur. Aqueths amassaires de mandats n’ac hèn pas sonque ende melhor servir lo Ben public e, accessòriament, los lors electors. Ua lenga de huec que balhè aus apòstols lo don ende las lengas ; l’oncion de l’eleccion que balha a l’elegit ua intelligéncia extraordinària, lo sens de l’organizacion e un sarròt d’autas qualitats que’u permeten d’ac har tot sens problèma e de recéber las indemnitats – un pauc limitadas per lo legislator – que van damb eras. Lo demei, que son autorizats a ne’n har profieitar los lors « amics ». René Dosière que volèva qu’aquesta moneda demorèsse dens las caishas de la collectivitat e, votat a l’Assemblada nacionau per distraccion, lo son tèxte qu’estó refusat peus senators au motiu que n’avèva pas arren a har dens lo tèxte votat ! Sospirs de solaç demest los elegits de véder aquera miaça levada ; qu’auré mes en dangèr la lor possibilitat de’s crear d’afidats e d’obligats – non, n’es pas corrupcion ! – totjorn utils ende ua reeleccion. Que serà ua compensacion, au mens endeus praubes senators, que lo lor president a devut anullar – la causa estant venguda publica – ua prima de 3500 euros tà cada senator. Que ven de portar lo clam contra los organs de premsa qu’an revelat l’afar… au nom de la democracia escarnida, de segur !

 

Editoriau de La Setmana, n°826

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
17 juillet 2011 7 17 /07 /juillet /2011 11:08

Tran Arnault qu'es l'autora de Poésie amoureuse et érotique, choix et présentation, Omnnibus, 2011.

Dens lo JDD – 17 de julhet de 2011 –, que presenta, se se pòt díser, lo son libe. E, que balha un extreit d'ua letra de G. Sand a A. de Musset mès, mei que tot, que balha ua letra fictiva de George Sand e la responsa, fictiva tanben, que hasó Alfred de Musset.

Que coneishèvi la letra faussa desmepuish bèra pausa mès non pas la responsa…

 

A vos…

 

Letra fictiva

 

George Sand a Alfred de Musset

 

Je suis très émue de vous dire que j'ai
bien compris l'autre soir que vous aviez
toujours une envie folle de me faire
danser. Je garde le souvenir de votre
baiser et je voudrais bien que ce soit
là une preuve que je puisse être aimée
par vous. Je sui prête à vous montrer mon
affection tout désintéressée e sans cal-
cul, et si vous voulez me voir aussi
vous dévoiler sans artifice mon âme
toute nue, venez me faire une visite.
nous causerons en amis, franchement.
Je vous prouverai que je suis la femme
sincère, capable de vous offrir l'affection
la plus profonde comme la plus étroite
amitié, en un mot la meilleur preuve
que vous puissiez rêver, puisque votre
âme est libre. Pensez que la solitude où j'ha-
bite est bien longue, bien dure, et souvent
difficile. Ainsi en y songeant, j'ai l'âme
grosse. Accourez donc vite et venez me la
faire oublier par l'amour où je veux me
mettre.

(Legir ua linha de duas)

 

 

Responsa fictiva


Alfred de Musset a George Sand

 

 

Quand je mets à vos pieds un éternel hommage,
Voulez-vous qu'un instant je change de visage?
Vous avez capturé les sentiments d'un cœur
Que pour vous adorer forma le créateur.
Je vous chéris, amour, et ma plume en délire
Couche sur le papier ce que je n'ose dire.
Avec soin de mes vers lisez les premiers mots,
Vous saurez quel remède apporter à mes maux.

 

(Legir lo prumèr mot de cada linha)

 

 

… de vse har ua opinion !

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Curiosa
commenter cet article
13 juillet 2011 3 13 /07 /juillet /2011 15:52

Un còp èra, França qu'avèva un « bon rei »… lo bon rei Enric !

Tots los libes d'istòria que vs'ac diràn…

Ne sabi pas se las estatuas que li son dedicadas e son nombrosas dens l'exagòn pr'amor que, en generau, ne i a pas sonque doas vilas que's vantan d'estar lo país deu rei Enric : Pau (Pirenèus Atlantics) e Nerac (Òut e Garona).

Mès que ne i a ua tresau que s'aunora de l'aver avut com benfactor pr'amor que hasó relevar las muralhas de la vila ; qu'es Maruèjols (Losera) – [prononciar « maruèje »] – en Gavaudan, lo país de la bèstia deu medish nom. L'estatua qu'es hicada davant la pòrta deu Sobeiran, la plan nomenada…

 


Encric-IV.jpg

 

L'escultor qu'es Emmanuel Auricoste (1908, Paris - 15 août 1995, Leucate (Aude) [wikipedia]

Que'n hasón a l'epòca ua carta postau umoristica e los toristas ne mancan pas jamei de har quauques fotografias – particularament aquesta de perhiu !

 


DSCN0518-copie-2.JPG


DSCN0522-copie-2.JPG


Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Curiosa
commenter cet article
11 juillet 2011 1 11 /07 /juillet /2011 11:08

Òm diriá lo Sud…

 

Panama sus l’aurelha, Bison futat es tornat e l’estiva, pels « julhetistas » a començat. Gaireben totes los mèdia an cauçat las espardelhas made in Bangladesh e, se contunhan  de nos parlar de la crisi que s’esperlonga, de l’euro que malauteja, de las « primàrias » socialistas contrariadas (!), d’una drecha – pas tota de segur – mai populista que jamai, es qu’an pres l’abitud de dire : « Sètz pas sens ignorar que… » ; mas lo còr i es pas e vertat es qu’una majoritat de Franceses se’n chautan ! Far de rasonaments sul « primtemps arab », parlar de l’intervencion en Libia al nom dels dreches de l’Òme o de la politica de l’estruci a propaus de Siria, tot aquò interessa pas degun. Murtres e assassinats en Afganistan o Sodan esperaràn lo mes de setembre per se tornar far ausir… En cò nòstre, l’estiu es sinonim de « vacanças » quitament se son nombroses los que ne pòdon pas prene per manca de moneda. Es tanben lo periòde privilegiat del tòcamanetas pels elegits d’un país, campion de l’acumulacion dels mandats electius e autres. Los que consacran a França tròban aquí l’escasença de renovelar lors promessas rarament tengudas, mas sèm complicis, non ? Quantes còps entenèm l’animator d’una manifestacion nos demandar d’aplaudir « mossur lo senator-conse – o deputat – que nos fa l’onor de sa visita », e o fasèm, quitament se lo criticam tota la rèsta de l’annada. Los Franceses serián masoquistas ? Que non pas, mas benlèu se vòlon « desintoxicar » en fasent de bronzacuol sul bòrd de la Mar grana o de la Mediterranèa, un pauc mai polluïdas cada annada. L’important es qu’ajan lo sentiment, en tornant a l’ostal, d’aver fach lo plen d’aire pur (sic) e de solelh dins aquesta país – ne i a d’autres ! – que dison benasit pels dieus : Occitània ».

 

Editorial de La Setmana, n°825

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
5 juillet 2011 2 05 /07 /juillet /2011 00:44

Felibrejada a Belvés (Dordonha)… tota la dimenjada (2 e 3 de julhet de 2011)

 

Ongan, la felibrejada se debanava a Belvés (Dordonha) e los organisators pòdon èsser satisfaches qu’es estada una capitada. Aquesta dimenjada, la bastida foguèt envasida – pacificament de segur – pels vesins pròches o londans, pels curioses e per totes los que s’interessan a las tradicions…


DSC_0033.JPG

 

Coma cada annnada, los grops folclorics èran nombroses a far retrenir los aires de rondèu, de pòlca o de borrèia…

Coma cada annada, la taulada ramosèt un molon de monde ; los autres faguèron trabalhar los restaurants… Los curioses poguèron descobrir los apleches d’un còp èra e los mai vièlhs fasián sos comentaris als drollets.

 

DSC_0062.JPG

 

D’unes diràn que cal pas anar a una felibrajada per ausir o per parlar occitan quitament se, a l’origina, èra per promòure la lenga ; pr’aquò, lo que gausava s’adreçar en lenga d’òc a d’autres personas se vesiá pas rebufar ; au sens contra – subretot los qu’èra en « vestit » – fasián d’esfòrces bèls per vos respondre dins la mteissa lenga…

Coma lo solèlh acompanhèt la fèsta, los que i anèron ne gardaràn un bon sovenir. 


DSC_0068.JPG

 

 

Personalament, soi pas estrambordat mas cal reconéisser un qualitat granda als organizators que sabon ramosar un fum de monde que trabalhan pendent gaireben una annada per que la felibrejada siá una capitada…


Repost 0
5 juillet 2011 2 05 /07 /juillet /2011 00:38

Episòdi navèth : lo retorn…

 

D’aubuns que poirén pensar que la fin deu monde s’apressa tant los eveniments d’importància – au mens la que’us balham – e semblan se succedir de mei en mei viste. Que començavam de ns’installar dens l’estiu oficial : la temperatura qu’èra de sason, Bison futat que balhava conselhs suus oraris mei bons tà deishar la capitala e l’especialista de servici que nse senhalava  los dangèrs de « l’autorota de la vacanças ». Quan, patatràs… qu’aprenguem, guaireben en medish temps, la liberacion de Ghesquière e Taponièr, jornalistas detenguts en Afganistan desempuish 547 jorns e la « liberacion » de l’èx-director deu FMI, arrestat lo 15 de mai e acusat d’aver forçat ua serviciala del Sofitel de Nava York. Frenesia jornalistica e… politica. Los legidors-auditors-telespectators que ne’n tornan demandar e que’s congostan de tot aquò. Aqueths dos eveniments que hèn rampèu au prince de Monegue qui a avut la marrida idea de causir aquesta data ende’s maridar damb la sud-Africana Charlene Wittstock. Tot que’s mescla : « prince DSK, maridatge deus ostatges, liberacion d’Albert… » Lo microcòsme politic que’s regaudeish de la liberacion deus jornalistas e mei avossen criticat a l’epòca la lor « imprudéncia » ! Ende DSK, qu’es lo silenci organizat a dreta mès, a l’esquèrra – e especiaument au PS –, qu’es un solatjament ambigú ; de segur, la majoritat que’s regaudeishen de véder la « situacion » d’un amic politic s’esclarir mès totun que son preocupats ende las « primàrias » socialistas. Per còp d’astre, au mitan de tot aqueth rambalh, qu’avem un modèle de preséncia e de retenguda : nat comentari sus DSK, nat discors public en arcuélher los jornalistas liberats e nat clam après la soa agression a Bracs (47) : lo nòste president a vénguer ?

 

Editoriau de La Setmana, n°824

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
3 juillet 2011 7 03 /07 /juillet /2011 07:43

Que vengui de trobar aquesta carta postau… dens la mea bibliotèca ; que i èra desempuish bèra pausa. Que son d'aqueras que son distribuïdas per « grops de pression »…

 

Lo jòc qu'es de saber qui es lo personatge e perqué se tròba dens aquera posicion !

 


 

img055.jpg

 

 

Los que trobaràn qu'auràn dret a la mea resoneishença ende la lor perspicacitat… e qu'es ua pròva que, joens o vielhs, e segueishen l'actualitat passada e presenta.

Repost 0
27 juin 2011 1 27 /06 /juin /2011 19:55

La lenga de la castanhal…

 

Pel tresen còp, e tretze ans après los faches, Yvan Colonna ven d’èsser reconegut copable del murtre del prefècte de Corsega, Claude Érignac, e condemnat a la preson a perpeptuïtat. Quitament se la cort a motivat son verdicte, semblariá que i agèsse pas de pròvas formalas mas de presompcions fòrtas.

François Casanova, lo policièr a l’origina de son arrestacion, moriguèt en 2004 sens jamai dire o escriure qué que siá sus l’afaire, el que « parlava la lenga [còrsa] coma una castanhal ». Un testimòni contèt – cf. Le Monde, dimars 21 dejunh – que Cassanova s’èra signat amb lo det gròs suls pòts e aviá dich, en agachant Colonna : « Acqua in bocca » – « Parles pas… jamai !

Aquel tresen procès a pas permés de ne saber mai quitament se Mme Érignac estima que justícia es estada renduda… enfin ! De segur, los mèdia profièchan d’aquel silenci per denonciar las mors insularas basadas sus una omerta que congrea la violéncia.

Aquela denonciacion, venguda de la Capitala, mòstra que, qualque temps pr’aquò après la Revolucion granda que reconeguèt son que los individús, comunautats e pòbles son totjorn presents amb lors clichés ; aquò permet d’apondre un pauc d’exotisme dins un compte rendut que se vòl informatiu. Mors e lenga, o patois, segon la faiçon de considerar nòstras lengas istoricas.

Sus un espaci pichon e a despart com Rosselhon o Bretanha, lenga a la favor dels mèdia ; sus un espaci bèl coma lo País d’òc, es lo patois qu’a la preferénçia dels mèdia. La lenga còrsa es estada astruga de passar de l’estat de parlar italian a l’estat de lenga en pauc de temps ; la situacion politica en Corsega i es per quicòm.

Nòstras lengas, levat pel folclòr, representan una mena de maçonariá que cal anientar pel ben dels ciutadans.

 

 

Editorai de La setmana, n°823

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
25 juin 2011 6 25 /06 /juin /2011 11:35

 

 

Veni de recebre una invitacion d'una professora d'anglés per anar visitar son blog mas subretot un trabalh fach per un de sos escolans. Fau seguir per çò que me sembla interessant… link 

 

  http://mousepotato.over-blog.com/article-wonderful-life-a-comic-strip-by-solal-5-3-writer-and-illustrator-77738096.html

 

 

Repost 0
24 juin 2011 5 24 /06 /juin /2011 17:06

Una seguida de las fotografias d'aquera Hèsta deu rondèu d'« un còp èra » (5 de junh de 1983) a Nerac (Òut e Garona)…

(Senhali que – mas aquò se vei, non ? –, levat pel filigran, las fotografias son naturalas e bio…)

 

img036

A La Garena, lo jardin on lo « reiòt », Enric IV, aimava se passejar.

 

Los vielaires Alexis Capes, Julien Déjean, un adulte e… un pichon que sembla fòrt interessat per çò que li ditz l'Alexis…

img012.jpg

 

L'acordeonaire André Mouchès e lo vriolonaire Fernand Tarrit

 

img039-copie-1.jpg

 

 

 

Los vriolonaires Robert Dubédat e Pierre Courtès

 

img043.jpg

 

 

 

 

 

img044.jpg

 

 

 

img047.jpg

 

 

Aquò vos agrada ? Vint e uèi ans a… e La Garena es totjorn aquí amb l'estatua de Floreta que, ditz la legenda, se neguèt per amor… deu reiòt. En realitat, moriguèt de sa bèla mòrt…

Repost 0

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca