Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
10 janvier 2011 1 10 /01 /janvier /2011 11:17

 

Pessimista o resignat ?

 

Devi far partida dels pessimistas. Après aver entenut nòstre president e sos ministres, e los politicians d’esquèrra, nos desirar una annada mai bona que la que venèm d’acabar, los ai pas creseguts. Nòstre president tant aimat perseguís  çò qu’apèla sas reformas e, amb un pauc de bona fortuna, dins gaire de temps, çò que nos demòra de « servici public »  coma l’Educacion, per exemple, serà fisat a d’entrepresas privadas. Avètz remarcat que, dempuèi lo remanejament del govèrn – benlèu un pauc abans –, Nicolas Ièr fa dins la retenguda e la sobrietat ; pel moment, sembla d’aver decidit de jogar la carta « es polida, Carlita, non ? » Vertat es que badar Carla es mai agradiu que lo badar a el ! Pessimista, ieu ? Jarnac (Charenta) tornèt a la celebritat per una jornada del sovenir… socialista. L’omenatge a « Tonton », vengut « Dieu » sus la fin de sa vida, recampèt – levat qualques excepcions – los elefants de la Mitterrandia d’un còp èra e los lobatons de las dents longas que revindican, senon lo drech a l’inventari, al mens una part de l’eretatge. A S. Royal que faguèt part de son desir de se metre dins las piadas de « Dieu » per servir França de segur, M. Aubry rebequèt lèu lèu que « la politica èra pas de parlar de se… » mas de « çò que l’òm vòl per França ». Per qué seriái pessimista ? Avèm una esquèrra que sembla l’armada mexicana – d’autres còps – ; los generals son en subreabondància e mancan pas d’idèas per far cabussar los autres mas degun es pas estat capable, dempuèi la desbranda sul prat, en 2002, de Jospin lo modèste, de botar sus pè un plan de batalha coerent e convenceire. Las escambarletas mancan pas e los mai joves desespèran de poder jogar un ròtle dins un avenir pròche. Alara, pessimista, ieu, o resignat ?

 

 

Editorial de La Setmana, no 799

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
5 janvier 2011 3 05 /01 /janvier /2011 18:01

Que'm permeti de vse far legir aqueth bilhet de Robert Solé deu jornal Le Monde pareishut lo dishabte 4 de genèr de 2011

 

Alexandrie.jpg

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Vida vidanta
commenter cet article
5 janvier 2011 3 05 /01 /janvier /2011 15:41

Que podetz anar suu site www.cap-sciences.net/    

puish    Expos virtuelles   

puish    Au rendez-vous des langues

 

tà véder un trabalh qu'a bailejat Dauna Bénédicte Boyrie-fénié damb l'ajuda d'un tecnician o mai (non sabi pas)

Trabalh interessant

mès soi tròp colha tà navigar al deguens deu imatges.

 

Que soi segur que vosauts seratz mei lauserpits…

 

 

Se l'afar e vs'agrada, hasetz la conéisher…

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
5 janvier 2011 3 05 /01 /janvier /2011 15:08

Per informacion

(Paregut dins Le Monde del 30 de decembre de 2010)

 

 

 

 

 

img095

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
1 janvier 2011 6 01 /01 /janvier /2011 23:12

Tant va lo cruguet a la hont…

 

Desempuish qu’a pres la soa independéncia deu Partit socialista e qu’a fondat « le parti de Gauche », lo deputat europèu, J. L. Mélenchon qu’es vengut ua celebritat… Dens lo son ròtle deu qui « lava mei blanc », degun ne’u pòt pas har rampèu e que l’agradaré, de segur, « Que se’n angossen tots ». Ne son pas nombrós los qui’u plasen levat quan li pòden har servici. L’estiu passat, que considerè dab mesprètz e qu’insultè un joen jornalista qui ne pausava pas las « bonas » questions mès, mei recentament, que trobè – eth que considèra la television com propaganda sonque – l’emission de M. Drucker, que n’èra l’invitat, hèra agradiva e interessanta… Un quinzenat de jorns a, que hasó un escandau au Parlament europèu. Que quitè l’emicicle quan l’assemblada decidè de reméter simbolicament lo prèmi Sakharov a Guillermo Fariñas, un jornalista cuban qui lucha d’ua faiçon non violenta per la libertat e la democracia en Cuba e qui es empachat de quitar lo son país. La rason ? L’assemblada europèa que seré anticastrista e ne vodré pas véder los progrès realizats. Que’m sovengui que, questionat suu problèma tibetan (sinizacion forçada dens tots los domenis), avèva responut – qu’ac escrivi de memòria – que los Chinés e avèvan portat la democraica a ua region qui n’èra pas particularament democratica e on lo pòble n’avèva pas dret a la paraula estent qu’èran « governats » per lo dalai lama e los monges tibetans. Tad eth, la situacion de l’òra d’ara qu’èra plan melhora tà l’emancipacion deu pòble tibetan. Aqueth hilh de republicans espanhòus qu’a abandonat, o quasiment, las soas originas  tà adoptar lo concèpte francofrancés d’universalitat e de superioritat. Diu que sap çò qu’a suportat aqueth èx-socialista qu’es un parangon peus democratas !

 

Editoriau de La Setmana, n°798

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
1 janvier 2011 6 01 /01 /janvier /2011 23:06

Bona annada a tots

 

 

Perito-Moreno-Argentina.JPG

Le glacier Perito Moreno au Parque Nacional los Glaciares (province de Santa Cruz, Argentine).. Perito Moreno est l'un des plus célèbres glaciers de la Patagonie argentine.

Repost 0
Andriu de Gavaudan
commenter cet article
20 décembre 2010 1 20 /12 /décembre /2010 12:25

Tirat de Fablos putsados a la houn

 

 

LOS DUS ESQUIRÒTHS E LO LABRIT

Un joen gat-esquiròth, un matin, que’s trobèt
Un petit sacòt de castanhas.
D’aqueth afar pénsatz se son cervèth
Bastiscot castèths en Espanha.    4
« Disan qu’enguan l’ivèrn que serà long ;
N’èi ende tota la seson,
Disèva lo petit... Me las vau estujar ;
E dinca a Carnaval en poirèi vrespejar. »     8
E, damb lo sac penut au còth,
Aquí nòste joen esquiròth
En trèn de se’n tornar capvath un caminòt.
A quauques  pas d’aquí, que tròba son cosin    12
Que l’atendèva suu camin.
« Aten ! que t’aiderèi a carrejar lo sac,
Li digot son parent... Que m’as l’aire espoussat. »
L’aute respon... « Soi pas pressat    16
E soi pas luenh de ma garena ;
Que’t caudré pagar de ta pena,
Tota cuenta qu’a sa valor...
E d’aqueste sacòt n’èi pas tròp ende jo    20
Ende arribar dinca au nevèth primtemps.
Mercia çaquelà. » Mès, juste en mèma temps,
Vaquí qu’un can labrit, en bàter los surrèrs,
Suus esquiròts arriba aus quate pès.    24
Lo cosin sus un pin viste grimpa sens pena ;
L’aute cargat de l’abra-sac,
Avant lo pin perdot l’alena
E peu labrit qu’estot esperissat.    28

Moralitat

Qu’es lo qui ten la padena
Qu’es lo mei embarrassat.

 

 

 

 

LOUS DUS ESQUIROTS E LOU LABRI

Un jouen gat esquirot un matin qu’es troubèt
Un petit sacot de castagnos.
D’aquet affa pensots se soun cerbet
Bastiscout castèts en Espagno.    4
« Dison qu’engouan l’iouer que sera loun
« N’ey en de touto la saisoun,
« Disaiouo lou petit… Me las baou estuja
« E dinco à Carnabal en pouyrey brespeja. »    8
E dan lou sat penut aou cot
Aqui noste jouen esquirot
En train de s’entourna catbat un caminot.
A quaouque pas d’aqui que trobo soun cousin    12
Que l’attendèouo sou camin.
« Atténd que t’ayderey a carreja lou sat,
Li digout soun paren… Que m’as l’ayre espoussat. »
L’aoute respoun… « souy pa pressat    16
E souy pa louen de ma garenno ;
Quet cadré paga de ta peno,
Touto couento qu’a sa balou…
E d’aqueste sacot n’ey pas trop en de jou    20
En d’arrib dinco aou neouet printens
Mercia saquela. » Mais juste en mêmo tens,
Baqui qu’un can labri en batté lous surrès,
Sous esquirots arribo as quouate pès.     24
Lou cousin, sur un pin bisté grimpo sans peno ;
L’aoute, cargat de l’abressat,
Aouan lou pin perdout l’alèno
E pou labri qu’stout esperissat.    28

Moralitat

Que lou qui ten la padeno
Que lou mey embarrassat.



Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Literatura
commenter cet article
20 décembre 2010 1 20 /12 /décembre /2010 12:19

Maurici Romieu, ajudat d'Andrieu Bianchi e de Loís Gaubèrt, es per publicar un Diccionari d'expressions e locucions occitanas. Ne i a gaireben sièis mila… una part pichona de nòstre patrimòni lingüistic…

 

Cf. Podètz legir las rubricas precedentas (1… 13) que vos balhan un avantgost de çò que serà lo Diccionari d'expressions e locucions occcitanas.

 


BLAT n. m. 

Mena de cereala que son gran servís per far de farina.

 

◊ Blond | Daurat coma lo blat (madur) « fòrça blond o blond clar ».

Èran maridats dempuèi mai de dètz ans quand lor nasquèt enfin un drollet blond coma lo blat e qu’aviá los uèlhs blaus coma lo pepin vièlh.

Caliá pas far veire cossí aquel òme li agradava. Ò ! cossí li agradava, aquel jove, naut, linge, las mostachas e los pials blonds coma lo blat madur.

P. Gayraud, Lou libre del causse.

Lo participi passat daurat emplegat coma adjectiu marca la color, una color que fa pensar a la de l’aur.

Aquesta locucion comparativa intensiva s’aplica generalament a una persona o, pus precisament, a un element del còrs : lo pel, la mostacha, la barba. L’adjectiu madurpòt completar lo nom blat : es una mena d’insisténcia. Sens cap de diferéncia de sens, l’element de comparason se pòt trobar al plural : coma los blats.E mai l’adjectiu madur siá pas totjorn exprimit, lo blat pres coma referéncia es lo blat madur per çò qu’a una color jauna o daurada.

 


◊ Aver de blat dins l’arca « èsser pro­vesit largament de tot çò que cal per viure ; èsser ric ».

Es la bòria mai bèla del país ; s’es agrandida, generacion après generacion ; sabes, an de blat dins l’arca ; e mai i aja un jorn una baissa de las subvencions europèas per l’agricultura, patiràn pas la misèria.

L’arca es lo còfre bèl de fust ont se garda lo blat o la farina a l’abric del ratum. Aquesta locucion s’emplega per una persona.

Metaforicament, lo blat, cereala utilizada per far de pan de qualitat (de pan blanc), representava l’aise material per çò que totas las gents podián pas far de pan amb de farina de blat. Lo blat veniá pas sus las tèrras pauras, a la diferéncia del segal. Amb l’evocacion de l’arca (que permetiá de far una resèrva), la locucion implica la nocion de prevesença e donc de bona gestion d’un patrimòni quin que siá.

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
20 décembre 2010 1 20 /12 /décembre /2010 12:14

L’arca perduda

 

L’ellenista Jacqueline de Romilly ven de passar après aver luchat tota sa vida per l’ensenhament del grèc – e del latin – e contra las politicas dels ministres de l’Educacion successius que, al  nom de la modernitat – e de la rentabilitat ! – e amb l’acòrd, al mens tacit, del monde politic, an suprimit aquel ensenhament del cursus… Disiá qu’un tal comportament privava per negligéncia las generacions novèlas del rapòrt a « una realitat viva e preciosa », d’un aplech essencial per la compreneson de se, del monde present e futur. Mas J. de Romilly, levat los especialistas, degun l’escotava pas ; veniá d’un monde vièlh ! Caliá que foguèsse un pauc falorda per defendre e promòure una lenga mòrta jol pretèxte que la civilizacion grèga auriá inventada la democracia ! Empachèt pas los meteisses, tanlèu sa desaparicion coneguda, de de ne far l’elògi. Los mòrts son totjorn grands ! Coneissiái pas aquela dòna mas me sembla que son combat per la civilizacion e la lenga grègas, admés senon seguit, pòt pas daissar indiferent los que luchan per las lengas istoricas de França – per nosautres l’occitan. Aqueles son confrontats a una dificultat de mai : l’oposicion ferotja dels tenents del francés über alles al nom d’una Republica una e indivisibla e la dels que, al nom del pòble – lo sol a èsser legitim ! segon eles –estiman mai una lenga envasida de francismes e apaurida qu’una lenga restaurada e digna. Al diable, los que s’esfòrçan de seguir las piadas d’un Mistral que recomandava de « forabandir los francismes ». Actitud mortifèra d’aquestes per se poder vantar d’èsser lo darrièr dels Mohicans ? Per parafrasar l’academiciana, seriá bon de poder dire : « Tota ma vida, ai ensajat d’aparar la lenga e la cultura d’òc e o regreti pas. »


Editorial de La Setmana, n°796

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
13 décembre 2010 1 13 /12 /décembre /2010 22:57

Adieu-siatz, monde,

 

Se me soi calat pendent un mes – çò qu'a permés als qualques legeires del blòg e als legeires de La Setmana d'aver pas a subir ma filosofia – es que me passejavi en America del Sud – Chile e Argentina – amb un cople de mos amics.

A la tota fin del viatge, sèm anats a Pigüé, aquela vilòta fondada per d'Avaironeses, lo jorn de la « Fête de l'omelette géante » organizada per la Confrariá de l'omelette. Dins una padena de bèlas dimensions, mesclan 40 litres d'òli, de cambajon, de jolverd e 15 000 uòus que copan davant un public nombrós ; pòdon aital servir a pauc pres 7000 personas… e tot aquò a gratis ! Un espectacle de primièra…

 

L'afar se fa en espanhòl que los occitanoparlants ne i a pas mai ; m'an dich que ne demorava dos o tres que lo parlavan encara. Sus una populacion de 14000 personas, ne i a dos a tres cents que parlan francés.

 

I tornarai…

 

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Viatge
commenter cet article

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca