Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
17 janvier 2011 1 17 /01 /janvier /2011 12:25

« Lo nòste amic Ben Ali ! »

 

La hugida – capitada – deu president tunisian que’m hasó pensar a la del Conducator romanés en 1989. Dus caps d’Estat cortejats per las nacions occidentaus – e França particularament – que veden lo lor sistèma repressiu, mes en plaça desempuish annadas, s’afondrar en quauques jorns devant la determinacion d’un pòble. Lo debanament dels eveniments qu’a pres tota la classa politica per suspresa. Quauques òras avant la hugida deu president, la ministra deus Afars estrangèrs que perpausava l’ajuda de França tà manténguer l’ordi ; autas personalitats de tota mena ne i vedevan qu’ua agitacion momentanèa. Argeria, be coneishem ! Un país que la corrupcion i regna dempuish guaireben l’independéncia, mas Tunisia qu’es completament diferenta. Un país laïc, dubèrt a l’Occident, e que receu milions de toristas qui pòrtan moneda per poder « bronzacuolejar » au sorelh, etc. ne pòt pas har ua revolucion sens har lo son malur. Ua clarvedença de prumèra de la part deus nòstes elèits politics ! Com Mitterrand qui n’avèva pas credut a l’afondrament de la Muralha de Berlin, Nicolas Ièr que se tròba desconcertat – lo mot qu’es feble – devant aquera situacion, eth qui, en 2008, e hasèva l’embraçada au « nòste amic Ben Ali ». A. Sanguinetti, mòrt en 1980, que justificava lo regime del caudillo pr’amor de « l’incapacitat del pòble espanhòl a víver en democracia ! » França que’s vòu enqüèra e totjorn lo brèç de las ideas navèras e qu’ac poiré estar sens la miopia deus son òmes politics. França qu’a ua politica clara (ça disen) : que reconeish los estats e qu’arrefusa de har ua politica d’ingeréncia. Doctrina francesa cambiadera segon los estats totun ; benlèu ne volèvan pas misèrias au conse de París qui, suu fenestron, digó : « Nosauts, Tunisians »…

 

Editoriau de La Setmana, n°800  

 

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
16 janvier 2011 7 16 /01 /janvier /2011 22:47

Que vse suggèri, se coneishetz l'anglés d'anar véder lo blòg

 

  link http://mousepotato.over-blog.com

 

Blòg d'una professora d'anglés formidabla

 

on i a lo subjècte aquí devath :

 

Language ! Sheer bliss! (Stephen Fry & Matt Rogers)(Video + script and vocab)

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
11 janvier 2011 2 11 /01 /janvier /2011 18:16

Maurici Romieu, ajudat d'Andrieu Bianchi e de Loís Gaubèrt, es per publicar un Diccionari d'expressions e locucions occitanas. Ne i a gaireben sièis mila… una part pichona de nòstre patrimòni lingüistic…

 

Cf. Podètz legir las rubricas precedentas (1… 14) que vos balhan un avantgost de çò que serà lo Diccionari d'expressions e locucions occcitanas.

 


VIÈT n. m.

Verga de l’òme e dels mamifèrs mascles.

◊ Valer pas un vièt d’ase « valer pas res de res ». 

E lo nòvi se podiá divertir amb lo jòc tan casual de las accions. S’aqueles papièrs, un jorn, valon pas mai qu’un vièt d’ase, mossur Joan Narés aurà sempre sas bonas tèrras de Roergue, sos ostals…

P. Gayraud, Una filha de l’an quaranta.

dicc. dpf • Biotáse : val pas un vièt d’ase.

tdf • Viedase : aquò vau pas un viet d’ase.

Lo sintagma nominalvièt d’ase designa a l’origina la verga de l’ase e, per analogia de forma e de color, la merinjana, una solanacèa que son fruch es long e violacèu. Coma tot çò que tòca al sèxe èra tabó, lo sens primièr s’es perdut o es estat comprés coma « vis d’ase » (cara d’ase). Aquesta locucion s’emplega per una realitat concreta : un objècte… Es pas evident de saber se la realitat presa coma referéncia es lo membre de l’ase o la merinjana. Lo sens de la locucion es benlèu estat influenciat per l’imatge negatiu de l’ase – cf. ase (I).

 


VETA n. f. 

Riban ; vena de ròca… [Nom fòrça polisemic]

 

◊ Èsser de veta « èsser de bona umor ; èsser aluserpit, dinamic ».

Èran totes de veta aquel ser. Aquela malparada qu’èra passada al ras de lor fogal e que lo Nanet aviá facha fugir lor fasiá trobar la vida mai polida…

Calelhon – E. Seguret, Nanet del rampalm.

 

◊ Se sentir de veta « se sentir plen de vam ».

Lo temps èra fresc mas lo vent s’èra apasiat e lo solelh lusissiá ; se sentiguèt de veta per montar al cap del puèg de Fraisse.

 

dicc. dpf • Béto : èstre de veta.

tdf • Beto : es pas de veta.

dof • Veta : èsser de veta.

dgo • Veta : èsser de veta.

Aquesta locucion s’emplega per una persona e, generalament, sens cap d’autre element ; tot còp, se pòt trobar amb un infinitiu complement introdusit per la preposicion per. La locucion es pas de bon explicar ; i a pas cap de ligam aparent entre lo sens del nom veta e lo de la locucion.

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
10 janvier 2011 1 10 /01 /janvier /2011 11:17

 

Pessimista o resignat ?

 

Devi far partida dels pessimistas. Après aver entenut nòstre president e sos ministres, e los politicians d’esquèrra, nos desirar una annada mai bona que la que venèm d’acabar, los ai pas creseguts. Nòstre president tant aimat perseguís  çò qu’apèla sas reformas e, amb un pauc de bona fortuna, dins gaire de temps, çò que nos demòra de « servici public »  coma l’Educacion, per exemple, serà fisat a d’entrepresas privadas. Avètz remarcat que, dempuèi lo remanejament del govèrn – benlèu un pauc abans –, Nicolas Ièr fa dins la retenguda e la sobrietat ; pel moment, sembla d’aver decidit de jogar la carta « es polida, Carlita, non ? » Vertat es que badar Carla es mai agradiu que lo badar a el ! Pessimista, ieu ? Jarnac (Charenta) tornèt a la celebritat per una jornada del sovenir… socialista. L’omenatge a « Tonton », vengut « Dieu » sus la fin de sa vida, recampèt – levat qualques excepcions – los elefants de la Mitterrandia d’un còp èra e los lobatons de las dents longas que revindican, senon lo drech a l’inventari, al mens una part de l’eretatge. A S. Royal que faguèt part de son desir de se metre dins las piadas de « Dieu » per servir França de segur, M. Aubry rebequèt lèu lèu que « la politica èra pas de parlar de se… » mas de « çò que l’òm vòl per França ». Per qué seriái pessimista ? Avèm una esquèrra que sembla l’armada mexicana – d’autres còps – ; los generals son en subreabondància e mancan pas d’idèas per far cabussar los autres mas degun es pas estat capable, dempuèi la desbranda sul prat, en 2002, de Jospin lo modèste, de botar sus pè un plan de batalha coerent e convenceire. Las escambarletas mancan pas e los mai joves desespèran de poder jogar un ròtle dins un avenir pròche. Alara, pessimista, ieu, o resignat ?

 

 

Editorial de La Setmana, no 799

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
5 janvier 2011 3 05 /01 /janvier /2011 18:01

Que'm permeti de vse far legir aqueth bilhet de Robert Solé deu jornal Le Monde pareishut lo dishabte 4 de genèr de 2011

 

Alexandrie.jpg

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Vida vidanta
commenter cet article
5 janvier 2011 3 05 /01 /janvier /2011 15:41

Que podetz anar suu site www.cap-sciences.net/    

puish    Expos virtuelles   

puish    Au rendez-vous des langues

 

tà véder un trabalh qu'a bailejat Dauna Bénédicte Boyrie-fénié damb l'ajuda d'un tecnician o mai (non sabi pas)

Trabalh interessant

mès soi tròp colha tà navigar al deguens deu imatges.

 

Que soi segur que vosauts seratz mei lauserpits…

 

 

Se l'afar e vs'agrada, hasetz la conéisher…

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
5 janvier 2011 3 05 /01 /janvier /2011 15:08

Per informacion

(Paregut dins Le Monde del 30 de decembre de 2010)

 

 

 

 

 

img095

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
1 janvier 2011 6 01 /01 /janvier /2011 23:12

Tant va lo cruguet a la hont…

 

Desempuish qu’a pres la soa independéncia deu Partit socialista e qu’a fondat « le parti de Gauche », lo deputat europèu, J. L. Mélenchon qu’es vengut ua celebritat… Dens lo son ròtle deu qui « lava mei blanc », degun ne’u pòt pas har rampèu e que l’agradaré, de segur, « Que se’n angossen tots ». Ne son pas nombrós los qui’u plasen levat quan li pòden har servici. L’estiu passat, que considerè dab mesprètz e qu’insultè un joen jornalista qui ne pausava pas las « bonas » questions mès, mei recentament, que trobè – eth que considèra la television com propaganda sonque – l’emission de M. Drucker, que n’èra l’invitat, hèra agradiva e interessanta… Un quinzenat de jorns a, que hasó un escandau au Parlament europèu. Que quitè l’emicicle quan l’assemblada decidè de reméter simbolicament lo prèmi Sakharov a Guillermo Fariñas, un jornalista cuban qui lucha d’ua faiçon non violenta per la libertat e la democracia en Cuba e qui es empachat de quitar lo son país. La rason ? L’assemblada europèa que seré anticastrista e ne vodré pas véder los progrès realizats. Que’m sovengui que, questionat suu problèma tibetan (sinizacion forçada dens tots los domenis), avèva responut – qu’ac escrivi de memòria – que los Chinés e avèvan portat la democraica a ua region qui n’èra pas particularament democratica e on lo pòble n’avèva pas dret a la paraula estent qu’èran « governats » per lo dalai lama e los monges tibetans. Tad eth, la situacion de l’òra d’ara qu’èra plan melhora tà l’emancipacion deu pòble tibetan. Aqueth hilh de republicans espanhòus qu’a abandonat, o quasiment, las soas originas  tà adoptar lo concèpte francofrancés d’universalitat e de superioritat. Diu que sap çò qu’a suportat aqueth èx-socialista qu’es un parangon peus democratas !

 

Editoriau de La Setmana, n°798

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Anar del mond
commenter cet article
1 janvier 2011 6 01 /01 /janvier /2011 23:06

Bona annada a tots

 

 

Perito-Moreno-Argentina.JPG

Le glacier Perito Moreno au Parque Nacional los Glaciares (province de Santa Cruz, Argentine).. Perito Moreno est l'un des plus célèbres glaciers de la Patagonie argentine.

Repost 0
Andriu de Gavaudan
commenter cet article
20 décembre 2010 1 20 /12 /décembre /2010 12:25

Tirat de Fablos putsados a la houn

 

 

LOS DUS ESQUIRÒTHS E LO LABRIT

Un joen gat-esquiròth, un matin, que’s trobèt
Un petit sacòt de castanhas.
D’aqueth afar pénsatz se son cervèth
Bastiscot castèths en Espanha.    4
« Disan qu’enguan l’ivèrn que serà long ;
N’èi ende tota la seson,
Disèva lo petit... Me las vau estujar ;
E dinca a Carnaval en poirèi vrespejar. »     8
E, damb lo sac penut au còth,
Aquí nòste joen esquiròth
En trèn de se’n tornar capvath un caminòt.
A quauques  pas d’aquí, que tròba son cosin    12
Que l’atendèva suu camin.
« Aten ! que t’aiderèi a carrejar lo sac,
Li digot son parent... Que m’as l’aire espoussat. »
L’aute respon... « Soi pas pressat    16
E soi pas luenh de ma garena ;
Que’t caudré pagar de ta pena,
Tota cuenta qu’a sa valor...
E d’aqueste sacòt n’èi pas tròp ende jo    20
Ende arribar dinca au nevèth primtemps.
Mercia çaquelà. » Mès, juste en mèma temps,
Vaquí qu’un can labrit, en bàter los surrèrs,
Suus esquiròts arriba aus quate pès.    24
Lo cosin sus un pin viste grimpa sens pena ;
L’aute cargat de l’abra-sac,
Avant lo pin perdot l’alena
E peu labrit qu’estot esperissat.    28

Moralitat

Qu’es lo qui ten la padena
Qu’es lo mei embarrassat.

 

 

 

 

LOUS DUS ESQUIROTS E LOU LABRI

Un jouen gat esquirot un matin qu’es troubèt
Un petit sacot de castagnos.
D’aquet affa pensots se soun cerbet
Bastiscout castèts en Espagno.    4
« Dison qu’engouan l’iouer que sera loun
« N’ey en de touto la saisoun,
« Disaiouo lou petit… Me las baou estuja
« E dinco à Carnabal en pouyrey brespeja. »    8
E dan lou sat penut aou cot
Aqui noste jouen esquirot
En train de s’entourna catbat un caminot.
A quaouque pas d’aqui que trobo soun cousin    12
Que l’attendèouo sou camin.
« Atténd que t’ayderey a carreja lou sat,
Li digout soun paren… Que m’as l’ayre espoussat. »
L’aoute respoun… « souy pa pressat    16
E souy pa louen de ma garenno ;
Quet cadré paga de ta peno,
Touto couento qu’a sa balou…
E d’aqueste sacot n’ey pas trop en de jou    20
En d’arrib dinco aou neouet printens
Mercia saquela. » Mais juste en mêmo tens,
Baqui qu’un can labri en batté lous surrès,
Sous esquirots arribo as quouate pès.     24
Lou cousin, sur un pin bisté grimpo sans peno ;
L’aoute, cargat de l’abressat,
Aouan lou pin perdout l’alèno
E pou labri qu’stout esperissat.    28

Moralitat

Que lou qui ten la padeno
Que lou mey embarrassat.



Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Literatura
commenter cet article

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca