Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
16 janvier 2011 7 16 /01 /janvier /2011 22:47

Que vse suggèri, se coneishetz l'anglés d'anar véder lo blòg

 

  link http://mousepotato.over-blog.com

 

Blòg d'una professora d'anglés formidabla

 

on i a lo subjècte aquí devath :

 

Language ! Sheer bliss! (Stephen Fry & Matt Rogers)(Video + script and vocab)

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
11 janvier 2011 2 11 /01 /janvier /2011 18:16

Maurici Romieu, ajudat d'Andrieu Bianchi e de Loís Gaubèrt, es per publicar un Diccionari d'expressions e locucions occitanas. Ne i a gaireben sièis mila… una part pichona de nòstre patrimòni lingüistic…

 

Cf. Podètz legir las rubricas precedentas (1… 14) que vos balhan un avantgost de çò que serà lo Diccionari d'expressions e locucions occcitanas.

 


VIÈT n. m.

Verga de l’òme e dels mamifèrs mascles.

◊ Valer pas un vièt d’ase « valer pas res de res ». 

E lo nòvi se podiá divertir amb lo jòc tan casual de las accions. S’aqueles papièrs, un jorn, valon pas mai qu’un vièt d’ase, mossur Joan Narés aurà sempre sas bonas tèrras de Roergue, sos ostals…

P. Gayraud, Una filha de l’an quaranta.

dicc. dpf • Biotáse : val pas un vièt d’ase.

tdf • Viedase : aquò vau pas un viet d’ase.

Lo sintagma nominalvièt d’ase designa a l’origina la verga de l’ase e, per analogia de forma e de color, la merinjana, una solanacèa que son fruch es long e violacèu. Coma tot çò que tòca al sèxe èra tabó, lo sens primièr s’es perdut o es estat comprés coma « vis d’ase » (cara d’ase). Aquesta locucion s’emplega per una realitat concreta : un objècte… Es pas evident de saber se la realitat presa coma referéncia es lo membre de l’ase o la merinjana. Lo sens de la locucion es benlèu estat influenciat per l’imatge negatiu de l’ase – cf. ase (I).

 


VETA n. f. 

Riban ; vena de ròca… [Nom fòrça polisemic]

 

◊ Èsser de veta « èsser de bona umor ; èsser aluserpit, dinamic ».

Èran totes de veta aquel ser. Aquela malparada qu’èra passada al ras de lor fogal e que lo Nanet aviá facha fugir lor fasiá trobar la vida mai polida…

Calelhon – E. Seguret, Nanet del rampalm.

 

◊ Se sentir de veta « se sentir plen de vam ».

Lo temps èra fresc mas lo vent s’èra apasiat e lo solelh lusissiá ; se sentiguèt de veta per montar al cap del puèg de Fraisse.

 

dicc. dpf • Béto : èstre de veta.

tdf • Beto : es pas de veta.

dof • Veta : èsser de veta.

dgo • Veta : èsser de veta.

Aquesta locucion s’emplega per una persona e, generalament, sens cap d’autre element ; tot còp, se pòt trobar amb un infinitiu complement introdusit per la preposicion per. La locucion es pas de bon explicar ; i a pas cap de ligam aparent entre lo sens del nom veta e lo de la locucion.

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
5 janvier 2011 3 05 /01 /janvier /2011 15:41

Que podetz anar suu site www.cap-sciences.net/    

puish    Expos virtuelles   

puish    Au rendez-vous des langues

 

tà véder un trabalh qu'a bailejat Dauna Bénédicte Boyrie-fénié damb l'ajuda d'un tecnician o mai (non sabi pas)

Trabalh interessant

mès soi tròp colha tà navigar al deguens deu imatges.

 

Que soi segur que vosauts seratz mei lauserpits…

 

 

Se l'afar e vs'agrada, hasetz la conéisher…

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
5 janvier 2011 3 05 /01 /janvier /2011 15:08

Per informacion

(Paregut dins Le Monde del 30 de decembre de 2010)

 

 

 

 

 

img095

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
20 décembre 2010 1 20 /12 /décembre /2010 12:19

Maurici Romieu, ajudat d'Andrieu Bianchi e de Loís Gaubèrt, es per publicar un Diccionari d'expressions e locucions occitanas. Ne i a gaireben sièis mila… una part pichona de nòstre patrimòni lingüistic…

 

Cf. Podètz legir las rubricas precedentas (1… 13) que vos balhan un avantgost de çò que serà lo Diccionari d'expressions e locucions occcitanas.

 


BLAT n. m. 

Mena de cereala que son gran servís per far de farina.

 

◊ Blond | Daurat coma lo blat (madur) « fòrça blond o blond clar ».

Èran maridats dempuèi mai de dètz ans quand lor nasquèt enfin un drollet blond coma lo blat e qu’aviá los uèlhs blaus coma lo pepin vièlh.

Caliá pas far veire cossí aquel òme li agradava. Ò ! cossí li agradava, aquel jove, naut, linge, las mostachas e los pials blonds coma lo blat madur.

P. Gayraud, Lou libre del causse.

Lo participi passat daurat emplegat coma adjectiu marca la color, una color que fa pensar a la de l’aur.

Aquesta locucion comparativa intensiva s’aplica generalament a una persona o, pus precisament, a un element del còrs : lo pel, la mostacha, la barba. L’adjectiu madurpòt completar lo nom blat : es una mena d’insisténcia. Sens cap de diferéncia de sens, l’element de comparason se pòt trobar al plural : coma los blats.E mai l’adjectiu madur siá pas totjorn exprimit, lo blat pres coma referéncia es lo blat madur per çò qu’a una color jauna o daurada.

 


◊ Aver de blat dins l’arca « èsser pro­vesit largament de tot çò que cal per viure ; èsser ric ».

Es la bòria mai bèla del país ; s’es agrandida, generacion après generacion ; sabes, an de blat dins l’arca ; e mai i aja un jorn una baissa de las subvencions europèas per l’agricultura, patiràn pas la misèria.

L’arca es lo còfre bèl de fust ont se garda lo blat o la farina a l’abric del ratum. Aquesta locucion s’emplega per una persona.

Metaforicament, lo blat, cereala utilizada per far de pan de qualitat (de pan blanc), representava l’aise material per çò que totas las gents podián pas far de pan amb de farina de blat. Lo blat veniá pas sus las tèrras pauras, a la diferéncia del segal. Amb l’evocacion de l’arca (que permetiá de far una resèrva), la locucion implica la nocion de prevesença e donc de bona gestion d’un patrimòni quin que siá.

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
20 décembre 2010 1 20 /12 /décembre /2010 12:14

L’arca perduda

 

L’ellenista Jacqueline de Romilly ven de passar après aver luchat tota sa vida per l’ensenhament del grèc – e del latin – e contra las politicas dels ministres de l’Educacion successius que, al  nom de la modernitat – e de la rentabilitat ! – e amb l’acòrd, al mens tacit, del monde politic, an suprimit aquel ensenhament del cursus… Disiá qu’un tal comportament privava per negligéncia las generacions novèlas del rapòrt a « una realitat viva e preciosa », d’un aplech essencial per la compreneson de se, del monde present e futur. Mas J. de Romilly, levat los especialistas, degun l’escotava pas ; veniá d’un monde vièlh ! Caliá que foguèsse un pauc falorda per defendre e promòure una lenga mòrta jol pretèxte que la civilizacion grèga auriá inventada la democracia ! Empachèt pas los meteisses, tanlèu sa desaparicion coneguda, de de ne far l’elògi. Los mòrts son totjorn grands ! Coneissiái pas aquela dòna mas me sembla que son combat per la civilizacion e la lenga grègas, admés senon seguit, pòt pas daissar indiferent los que luchan per las lengas istoricas de França – per nosautres l’occitan. Aqueles son confrontats a una dificultat de mai : l’oposicion ferotja dels tenents del francés über alles al nom d’una Republica una e indivisibla e la dels que, al nom del pòble – lo sol a èsser legitim ! segon eles –estiman mai una lenga envasida de francismes e apaurida qu’una lenga restaurada e digna. Al diable, los que s’esfòrçan de seguir las piadas d’un Mistral que recomandava de « forabandir los francismes ». Actitud mortifèra d’aquestes per se poder vantar d’èsser lo darrièr dels Mohicans ? Per parafrasar l’academiciana, seriá bon de poder dire : « Tota ma vida, ai ensajat d’aparar la lenga e la cultura d’òc e o regreti pas. »


Editorial de La Setmana, n°796

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
2 novembre 2010 2 02 /11 /novembre /2010 14:57

Article interessant dins Le Monde del 2 de novembre de 2010…

 

2010.jpg

I a gaire, aguèrem drech a la Francofonia e a son avenidor. Los B. Pivot del moment se gargarizan a propaus del francés, lenga de cultura parlada suls cinc continents, etc. Coma sovent, Vòlon pas veire que França es pas mai una nacion màger mas qu'es venguda una nacion segondària ; vòlon pas veire tanpauc qu'a pas mai de politica culturala sul long tèrme.

De segur, òm tròba encara qualques sindividús qu'aiman la lenga e la cultura francesas mas son d'excepcions ! Los païses qu'èran, un còp èra, francofòns se son virats cap a l'anglés o mai lèu a l'« american » ; cal pas sortir de politecnica per o observar…

En contra de la doxa generalament admesa, los elèits an pas encara comprés qu'es pas França que fa l'onor d'ofrir sa lenga e sa cultura mas que son los qu'aprenon la lenga e la cultura francesas que fan onor a França.

Dins un monde de la rentabilitat – que regrèti personalament – e de l'immediatetat, quand los elèits – o los que creson ne far partida – fan pròva d'arrogància, lingüisitca o autra, sonlèu lèu confrontat a la realitat !


Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
26 octobre 2010 2 26 /10 /octobre /2010 00:00

Maurici Romieu, ajudat d'Andrieu Bianchi e de Loís Gaubèrt, es per publicar un Diccionari d'expressions e locucions occitanas. Ne i a gaireben sièis mila… una part pichona de nòstre patrimòni lingüistic…

 

Cf. Podètz legir las rubricas precedentas (1… 12) que vos balhan un avantgost de çò que serà lo Diccionari d'expressions e locucions occcitanas.

 

BECASSA n. f. 

Aucèl escacièr del bèc long e de la carn excellenta.

◊ Sord coma una becassa « qu’entend pas plan ».

Pòdes tustar a la pòrta, lo pòdes sonar e cridar tant que volràs, e mai siá dins l’ostal, t’ausirà pas : es sord coma una becassa.

dicc. dpf • Sourd : es sord coma una becas­sa.

          tdf • Becasso : sord coma una becas­sa.

lex. Existís un autre nom per designar aquel aucèl : becada, nom derivat del nom bèc. La forma becassa es benlèu un manlèu al francés « bécasse ». Es pas de bon saber se l’emplec del nom becassa per designar una persona nècia – amb los diminutius becas­son, ona ; becassòt, òta – es un emplec metaforic del nom de l’aucèl o s’es un derivat de l’adjectiu beca : nèci.

gram. Aquesta locucion comparativa intensiva s’aplica a una persona.

sem. La causida de la becassa coma element de referéncia per la surditat es pas de bon explicar – cf. Sord coma una cavèca.

 

 

BESONHA n. f.

Trabalh.

◊ Manjar la besonha « èsser pas brica eficaç dins son trabalh ».

L’ai vist trabalhar : manja la besonha, aquel paure òme. Lo vòli plan embauchar se lo pòdi pagar a prètzfach.

gram. Aquesta locucion s’emplega per una persona.

sem. La locucion es pas de bon explicar. Per comprene l’emplec del vèrbe manjar, lo cal comparar a d’autres emplecs equivalents : manjar la barraca, manjar la bòria (far de deutes al punt d’èsser obligat de vendre la barraca, la bòria). Metaforicament, la manducacion representa una mena de destruccion per referéncia al fach que çò qu’es manjat desapareis ; çò que la mangilha pòrta a l’organisme es pas pres en compte : aquò’s un processus intèrne que se vei pas.

Lo sens metaforic es passat dins lo nom compausat : manjabesonha qu’a lo sens de « persona que n’avança pas dins son trabalh ».

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
12 octobre 2010 2 12 /10 /octobre /2010 10:03

Maurici Romieu, ajudat d'Andrieu Bianchi e de Loís Gaubèrt, es per publicar un Diccionari d'expressions e locucions occitanas. Ne i a gaireben sièis mila… una part pichona de nòstre patrimòni lingüistic…

 

Cf. Podètz legir las rubricas precedentas (1… 11) que vos balhan un avantgost de çò que serà lo Diccionari d'expressions e locucions occcitanas

 

BATALH n. m.

Pèça metallica penjada dins una campana e que la ven tustar per la far sonar.

 

◊ Aver (un) bon batalh « aver bona len­ga ; èsser bargalhaire ».

A bon batalh, l’òme ! Quand siás amb el, pòdes pas dire un mot ; es el que parla e lo te cal escotar e, sabes, ne siás lèu abenat !

dicc. dgo • Batalh : aver bon batalh.

gram. Aquesta locucion s’emplega per una persona.

sem. Per analogia de forma e de foncion, lo batalh designa la lenga : lo movement del batalh que truca la campana o l’esquila produsís un son e lo movement de la lenga produsís la paraula. De mai, lo nom batalh fa pensar al bruch repetitiu d’una sonada.

L’adjectiu bon remanda pas a la qualitat mas puslèu a la quantitat : parlar fòrça. Lo sens metaforic del nom batalh se torna trobar dins los derivats batalhar – bargalhar – e bata­lhaire – bargalhaire.

 

 

… de seguir…

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article
5 octobre 2010 2 05 /10 /octobre /2010 10:42

Maurici Romieu, ajudat d'Andrieu Bianchi e de Loís Gaubèrt, es per publicar un Diccionari d'expressions e locucions occitanas. Ne i a gaireben sièis mila… una part pichona de nòstre patrimòni lingüistic…

 

Cf. Diccionari d'expressions e locucions occcitanas precedentas

 

 

BARRA n. f.

Tròç longarrut de fust o de fèrre.

 

◊ Graciós coma una barra de pòrta « pas brica aimable, pas brica graciós ».

« Me demandi cossí pòt aver de clientèla dins son especiariá : es graciosa coma una barra de pòrta !

— Per çò que i a pas degun per li far la contra, tè ! »


lex. La barra de pòrta es una barra de fust que se bota sus de supòrts en travèrs dels batents per téner la pòrta barrada de per dedins.

gram. Aquesta locucion comparativa intensiva s’aplica a una persona.

sem. La causida de la barra de pòrta coma referéncia se pòt explicar de dos biaisses diferents : la barra en causa de sa rigiditat pòt representar metaforicament la malgraciosetat – cf. Regde coma una barra. La pòrta barrada, que correspond al refús d’aculhir, pòt representar metaforicament la malgraciosetat per oposicion a la pòrta obèrta que representa l’aculhença e donc l’amistança. La locucion es antifrastica.

 


Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Lenga
commenter cet article

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca