Overblog Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
13 décembre 2010 1 13 /12 /décembre /2010 22:57

Adieu-siatz, monde,

 

Se me soi calat pendent un mes – çò qu'a permés als qualques legeires del blòg e als legeires de La Setmana d'aver pas a subir ma filosofia – es que me passejavi en America del Sud – Chile e Argentina – amb un cople de mos amics.

A la tota fin del viatge, sèm anats a Pigüé, aquela vilòta fondada per d'Avaironeses, lo jorn de la « Fête de l'omelette géante » organizada per la Confrariá de l'omelette. Dins una padena de bèlas dimensions, mesclan 40 litres d'òli, de cambajon, de jolverd e 15 000 uòus que copan davant un public nombrós ; pòdon aital servir a pauc pres 7000 personas… e tot aquò a gratis ! Un espectacle de primièra…

 

L'afar se fa en espanhòl que los occitanoparlants ne i a pas mai ; m'an dich que ne demorava dos o tres que lo parlavan encara. Sus una populacion de 14000 personas, ne i a dos a tres cents que parlan francés.

 

I tornarai…

 

 

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Viatge
commenter cet article
16 août 2008 6 16 /08 /août /2008 16:17
Jamai dos sens tres… e se i vau d’aquel pas i tornarai un còp de mai, de segur ! Índia es un país pro grand per aver pas cap de dificultat per descobrir causas novèlas. Aviam donc decidit, ieu e los amics, que tornariam veire d’endreches dejà coneguts en anant praquò dins d’autres que coneissiam pas.

taxis dabans
Howrah Station


Aquel país, grand coma sièis còps França, es poblat per un miliard dos cents milions de ciutadans e i a mai d’un vinte-nat de lengas oficialas reconegudas – parladas a còps per detzenats de milions de personas – a costat del hîndi qu’es teoricament la lenga oficiala d’Índia. L’anglés pr’aquò tòrna trobar una importància granda pr’amor de l’industrializacion del país e de la mondializacion de l’economia ; en mai d’aquò, es la lenga  que permet als In-dians que viatjan e als estrangièrs que visitan lo país de comunicar !

Son de milièrs atal
a far de comèrci


Aviam decidit ongan de començar per Kolkata (Bengala occidental) e d’anar veire las tribús dins Orissa ; pel demai nòstres plans èran mai fosques e basta que nos trobèssem a Delhi al jorn previst per pren-dre l’avion !
Kolkata, per ieu, es la bessona paura de Mumbai (Maharashtra), amb una aglomeracion de mai de quinze milions d’estatjants. Èrem estats prevenguts que lo primièr abòrd seriá dificile mai que mai mas fasiam fisança a nòstra experiéncia (!) del país. Vertat es que Kolkata, coma las autras vilas grandas a qualques quartièrs airejats e pargues que son fòrça agradius e que permeton al visitor de se pausar quand n’a pro de la vida per carrièras.


Fan lors ablucions
dins lo flume Hooglie

Una de las diferéncias amb Mumbai o Delhi es que los bastiments del temps dels Britanics son pas estats conservats en bon estat dins la màger part dels cases. E la pauretat es encara mai pesuga que dins aquelas vilas. La lordièra es pertot e la pollucion non solament se pòt sentir mas se vei. Òm a l’impression de veire l’aire ! E cal pas doblidar los mosquilhs que se fan un plaser de jogar als chuca-sang…
E los qu’an la pèl un pauc sensibla ne son la cibla privilegiada. De se passejar per carrièras es per ieu un plaser totjorn renovelat e me regali de constatar que, amb res per mantuns, se petaçan per se ganhar la vida. Los trepadors son encombrats de mèrças del matin fins al ser ; es a se demandar çò que las gents pòden crompar ! Las mèrças pr’aquò se vendon !  Podiái pas èsser a Kolkata a anar pas veire l’asili de Mother Teresa, proche d’un temple dedicat a Kali dins un quartièr desprovesit.


Dabans lo « moritòri » de Mother Teresa
– darrièr lo fotograf –, dins un quaretièr desprovesit,
i a familhas atal…


Èri possat per la curiositat coma mantun visitor benlèu mas un còp dedins o vos cal sortir de tira o vòstra curiositat daissa la plaça a una emocion granda e a una admiracion per totes aquels benevòles – que lor candidatura es estada acceptada après una « intervista » – que s’afanan per ofrir una fin de vida digna als « pensionaaris ». Aicí pas de sentimentalisme, ni de sensiblariá ! un ajuda sonque pels darrièrs jorns d’una vida umana ! Sèm ratrapats per la realitat de la vida umana que, en Índia, a pas cap de valor en principi ; e n’i a totjorn, cada jorn, a esperar davant la pòrta qu’un morisca per poder èsser invitat a prendre sa plaça e acabar sos jorns coma un èsser uman e nnon pas coma una bèstia dins la carrièra…

I a jardins publics tanben…



L’òbra de Mother Teresa – en despièch de çò qu’òm pòt pensar qualques unas  de sas declaracions publicas –es benlèu pas qu’una gota d’aiga dins la mar granda mas es una òbra granda de segur !
Per qualqu’un coma ieu que viu tota l’annada a la campanha, passar qualques jornadas a trepejar es un cambiament grand e, generalament, n’ai pro al cap de quate o cinc jorns…
De tota faiçon, èri pas tot sol e deviam tirar camin… Dins los viatges precedents tastèrem de l’autobus mas ne gardèrem pas un sovenir perdurable : ongan donc, nos desplaçam per tren e lo viatge de nuèch en mai de nos far pas pèrdre de temps, nos permet de sofrir pas del calimàs que comença a se far sentir al començament del mes de març. Un trin de nuèch nos menèt a Bhubaneshwar, la capitala d’Orissa, una vilòta (!) – un pauc mai de sièis cents mila estatjants – comparada a Kolkata. D’aquí anèrem a Puri, una de la quatre vilas mai santas en Índia, al bòrd de la mar e nos pausèrem dos o tres jorns en visitant çaquelà lo temple del solelh a Konark… E ne profitèrem par manjar coma los Indians (!) lo peis grilhat vendut sus l’avenguda que lonja la plaja…

peis grasilhat e especiat…

Mas Orissa, i èrem venguts per  profitar d’una natura vertadièrament rurala estant la densitat relativament fèbla de l’estat e per anar, se possible, veire las tribús… La natura rai ! la vegèrem e de segur los que vivon dins aquela part del país an pas per ora de problèma de pollucion. Las tribús, aviái pas facha ma causida e foguèt un del grop a me forçar la man qu’el voliá a tota fòrça i anar veire ! D’en primièr, nos calguèt far la pacha amb un « tour operator » de l’endrech e aguèrem d’astre : èra fòrt car mas competent encara que foguèri pas totjorn d’acòrd amb el… Los que son anats dins la re-sèrvas amerindianas en los Estats-Units o qu’an visitat vilatges aborigènes en Austràlia coneisson aquel sentiment difús de curiositat e de vergonha a l’encòp.
Pendent una setmana, seguiguèrem donc nòstre guida d’una vila a una autre e d’un vilatge a l’autre sens doblidar los marcats e encontrèrem fòrça toristas que fasián coma nosautres. Aimi far de fotografias e demandavi a cada còp la permission de poder « panar l’imatge » d’una persona o d’un grop ; mon guide quitèt pas de me dire que po-diái far çò que voliái sens pro-blèmas. Mas ensagèri de me far lo mai discret possible per fotografiar quitament se los toristas en general se geinavan pas per prene amb lor teleobjectiu lo nas o l’artelh gròs de l’un o de l’autre de las tribús… Empleguèri donc lo grand angle e faguèri mas fòtos a l’estima.
 Aquelas tribús an lor organizacion pròpria e, sens èsser ricas son pas dins lo besonh e sembla èsser una populacion que patís pas la fam pr’amor que cultivan lor òrt e lors prats ; an benlèu pas de moneda mas semblan que mangen plan e lo dròlles son en bona santat. Per malastre, recebon gaireben res de la moneda portada als « tour operators » pels toristas. Malgrat qu’ajan una lenga e una cultura plan viva, diferentas segond las tribús, demòran en defòra de la societat indiana e son considerats un pauc coma ciutadans de segonda zòna.
Aquela setmana passada « a la campanha » nos permetèt de polsar mas faguèt que me pausi encara uèi questions sus mon estatut de torista fotograf qui, discret pr’aquò, es pas lo sol a fotografiar…
Lo viatge s’acabèt pas aicí que partiguèrem cap a Varanasi, Agra, Jaipur, etc… Mas es una autra istòria que vos dirai  un jorn s’aquò vos agrada…


( i a d'images a inserir)

Article dins La Setmana, n°676.
Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Viatge
commenter cet article
4 avril 2008 5 04 /04 /avril /2008 05:35
« Índia es lo segond país mai poblat del monde aprèp China e compta a pauc prèp un mi!liard cent milions d'estatjants – 1 100 000 000 - Es un país jove que compta 560 milions de personas de mens de 25 ans. en 2004, un Indian sus dos aviá mens de 25 ans e 70% de la populacion viu a la campanha »  (d'aprèp Wikipedia)
Per de causas ponchudas, aniriái benlèu pas veire çò que ditz aquela enciclopèdia mas li podèm far fisança per aquelas generalitats…

Lo que viatja en Índia o constata de visu ; i a monde ! E, se per cas, demoratz pas dins una vilassa en cò nòstre, seretz pas susprés se lo cap vos viroleja los primièrs temps. Coma o me disiá un amic de viatge : « França foguèsse autan poblada coma Índia, deuriam èsser a l'entorn de 360 milions. Dejà que trobam que las vilassas son comolas… »
Vos trobatz pas jamai solet ont que siá e per ieu, quitament se sabi que durarà pas que lo temps del viatge, es un problèma vertadièr ; en contra, Índia es un país ont me soi pas jamai sentit en dangièr. Segur que cal velhar sos afars e que i a tira-lana coma en cò nòstre mas jamai me soi pausadas de questions sus ma securitat. Pr'aquò, son pas los mendicants que mancan e que vos demandan en anglés : « rupee, please » o « pen, please » o d'autres que sabon melhor e que vos demandan s'avètz pas d'euros que ne fan la colleccion e, quand n'an qualques uns, vos acòstan per vos demandar de los i crompar amb de moneda indiana !

Èri dins l'estat d'Orissa per part de mon viatge ; es un estat ont la vida rurala es mai importanta que non pas dins d'autres estats. En plena campanha, sus la rota, de jorn coma de nuèch, vesètz de monde que marchan, que van endacòm ; a còps, ne vesètz que sòrton dels bòscs o que i despareisson, de segur venon o tornan dens lor vilatge mas vos, quitament se vos arrestatz, vesètz pas una maison al travèrs dels arbres…
Ex extraordinari, tota aquela activitat umana ; lo monde van e venon e las femnas te carrejan de faisses sul cap mentre que los òmes generalament an pas qu'un baston a la man !

Quand van luènh, se petaçon per montar sus un carri, un autobús… e es causa normala de ne veire un dotzenat dins una veitura o ueitanta dins un autobús previst per quaranta e los que pòdon pas dintrar montan sul dessús de l'autobús. En vila los scooters carrejan tota la familha : lo paire, la maire en amasona e sovent tres dròlles ! Pr'aquò, an pas encara besonh de radars estant l'estat de las rotas…
(de seguir)



Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Viatge
commenter cet article
2 avril 2008 3 02 /04 /avril /2008 04:57
Cinc òras… París se desvelha… coma o ditz la cançon e ieu dormissi pas ! Es pas una causa novèla mas, generalament, demòri plan al caud jos la cubèrta e, se compti pas las patas de las fedas avant de dividir per quatre !, ensagi de tornar torbar lo som…
Coma los grands viatjadors – qu'an de blògs illustrats per de fotografias – aviái l'intencion de vos far part de mas impressions al fil de mas peragrinacions. Promessa d'ibronha ! Son pas los « luòcs internet » que mancan pr'aquò, encara que siá variable segon las regions – los estats mailèu –, mas après aver barrutlat tota la jornada, vos devi confessar qu'aviái pas qu'una enveja : prendre una docha e me pausar.

Índia es un país grand – 3 287 263 km² – coma sièis còps França (metropolitana) que fa pas que 551 695 km2 e naturalament las distàncias o son tanben. Los colonizaires an laissat una ret impressionanta de rotas e de camins de fèrre e los Indians se desplaçan fòrça. Cal pr'aquò que fagan amb tres gabarrits diferents per las vias de camins de fèrre e de material qu'es estat amortit dempuèi un brave brieu ! Se pòt pas dire tanpauc que las rotas sián totas en bon estat ! ; an pas besonh de radars per far tombar la velocitat se comprenètz çò que vòli dire.
De tota faiçon, lo biais melhor per anar d'un punt a un autre es lo tren e cal comptar un mejana de 40 km/h ; los autobusses mancan pas mas cal comptar pas qu'una mejana de 30 km/h. Empachan pas que menen pr'aquò coma de pècs – d'un punt de vista europèu – mas los accidents son pas tant nombroses qu'aquò e autobusses, camions e veituras, mòtos e bicicletas, coabitan sens tròp de problèmas… amb los carris de buòus e los carris de camèls e, a còps, los elefants sens parlar dels rickshaws motorizats o ordinaris (mena de tricicles).

Es en vila pr'aquò que los menaires mostran lor saber-far al mièg de tot aquel abarrejadís de veïculs. I a d'emcombraments mas jamai de blocatge… e son rars los que repotegan…

(de seguir)

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Viatge
commenter cet article
21 décembre 2007 5 21 /12 /décembre /2007 02:56
Impressions fugidissas
 
L’avion, de segur, escafa las distàncias e los Estatsunidencs lo prenon tanleu que s’agís d’anar un pauc luenh ; de tota faiçon, los trens son pas de comptar, los autobuses son presats pel monde qu’an pas trop de moneda quitament se son pas practics e, generalament, los Estatsunidencs aiman pas de far distàncias longas en veitura. Passèri donc de la region de Washington – lo còr del poder federal – a  Kansas – America pregonda – a gaireben 2000 km de la en quatre oras de vòl e en cambiant de fusèu orari. Me calguèt encara tres oras de rota dreta en veitura de logatge per me trobar dins un país “salvatge e negre” – coma auriá dich lo Bladèr – mai exactament un país d’agricultura, planhièr coma la man sus centenats de quilomètres ont, a despart d’un highway sud-nòrd e un autre est-oest son subretot camins de terra grands empruntats pels tractors e pels 4x4 dels agricultors.  Aicí un « paisan » sufís per trabalhar 400 ectars e los vesins son generalament a qualques quilomètres ; alara, los òmes, mai que mai, se rescontran lo matin pel dejunar al cafè del vilatge mai pròche per socializar ; se parla de tot e de res e se parla encara mai quand un estrangièr se tròba aqui per qualques jorns. An tanben un country club ont las familhas van per passar la serada e prendre un repais dos o tres còps la setmana. Aquò permet a una comunitat e a un vilatge ont los joves son pas nombroses – coma en cò nòstre son partits trabalhar en vila – de servar lo ligam social. Aici, òm vòta Republican (GOP) desempuèi l’an pebre mas subretot pr’amor de las subvencions autrejadas pel govern de Kansas qu’es Republican ; si que non se parla pas tròp de politica. Coma jos d’autres cèls, la campanha se voida e un monde se morís…
 
Andriu de Gavaudan
Editorial de La Setmana n°641

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Viatge
commenter cet article
11 décembre 2007 2 11 /12 /décembre /2007 16:11

En America tanben…

 

« Diga-me, es encara luènh l’America ? –­ Cala-te e nada! » Aquela peguessa fariá pas rire degun a l’ora d’ara mas nosautres, de pichons qu’èram, aquò nos fasiá escacalassar ! Era un temps quand la tela permetiá pas de se passejar d’en pertot e l’America – es a dire los Estats Units – nos pareissiá coma la tèrra promesa… Podiam pas anar, gràcias als motors de recerca, survolar l’ostal de nòstres amics ; nos deviam, per somiar, acontentar de las fotografias que nos mandavan. Se lo « viatge a l’entorn de ma cambra » se pot revelar positiu, m’agrada pr’aquò d’anar veire a còps la realitat de las causas. E, a cada còp – mas me repeti –, esprovi lo meteis sentiment, lo de me trobar dins un país ont tot es desmesurat ; autant las causas o los eveniments coma las gents ! E, a cada còp, me cal dos o tres jorns d’adaptacion. Aicí, sabi pas se los candidats i pensan en se fasent la barba – levat Hillary Clinton indeed ! – mas i a un brave briu que la campanha per l’eleccion presidenciala a comencat ; que siá dins lo camp democrata o republican, son pas los arguments que mancan per desgalhar lo vesin. Na Clinton que res semblava pas dever arrestar se tròba en dificultat fàcia a son rival democrata, lo senator Barack Obama - qu’a la particularitat d’èsser negre – pel Caucus que se debana a la fin del mes dins Iowa. Na Clinton a pas que d’amics, quitament dins son camp, e mantuns li fan lo repròchi d’èsser la femna de son òme (sic). Los estatsunidencs veson cò que ne viran d’una sembla dinastia amb los Bush paire e filh e semblan pas i voler tornar amb los Clinton. Pel moment, los estatsunidencs  fan « calfar » la carta de crèdit per las crompas de Nadal  sens creire una estona que se poirà, l’an que ven, far la barba a gratis !

 

Andriu de Gavaudan
Editorial de La Setmana no640

Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Viatge
commenter cet article
10 août 2007 5 10 /08 /août /2007 10:52
Au fils d’Indra

Al cors de mon recent viatge en Índia, l’asard faguèt qu’agèri l’escasença de visitar a Puducheri (Pondichéry) un talhièr de brodariá, Au fils d’Indra, que son istòria es un pauc particulara…
DSC-0190.JPGA l’origina (1969), se tròba Nicole, l’esposa d’Henri Durieux, cònsol de França a Puducherri que volguèt far quicòm per ajudar de femnas joves, sens trabalh e dins una misèria granda. Coma sabiá dessenhar e pintrar e que las femnas que voliá ajudar sabián brodar, tornèron trobar las tecnicas d’un còp èra de la brodariá per aplicas. Per la venda – e per far cort –, una de sas amigas en França, Marie-Rose Carlié  se’n carguèt… e vendèt a sos amics a la debuta.
DSC-0183.JPGA l’ora d’ara, son mai de 260 brodairas que, gràcia a l’associacion Au fils d’Indra pòdon aver una vida normala. Son « eligiblas » las femnas de mai de 18 ans dins una situacion mai que precària, en carga de familha e que sabon brodar ; son pagadas e an de prestacions socialas (comjats pagats, comjats malautiá…), la garda pels dròlles sus plaça, l’ajuda per se lotjar e cotisan per la retirada. Lors dròlles son escolarizats per l’associacion fins al bachilierat e pòdon aver de borsas d’estudiants. Fin finala, lo sistèma mes en plaça sembla un pauc lo sistèma francés e es fòrça mai avantatjós que la sistèma indian.
A Puducheri, es una associacion de drech indian que baileja lo trabalh de las brodairas e en França, una associacion de la lei de 1901 que comercializa los produches en organizant d’exposicions gràcia a sos membres, totes benevòles. Las brodariás son consacradas a l’Índia de l’ora d’ara, l’Índia anciana,  l’art de « Mithila » e dels « Kôlams » o son simplament esteticas representant de flors e d’aucèls dins un jardin…
Lo sosten de mantuns donators permetèt a l’associacion indiana la crompa en 1995 d’un terren per bastir quicòm de melhor adaptat al trabalh de las brodairas. Lo devon inaugurar al mes de julhet que ven.DSC-0163.JPG
Dins un país ont la vida umana sembla pas d’aver cap de valor e ont las femnas an qualque dificultat per far valer lors drets, ai trobat qu’una tala experiéncia – que perdura dempuèi gaireben 40 ans – èra un bon exemple de çò que podiá  èsser l’ajuda a de païses en via de desvolopament.

Publicat dins La Setmana, n°624

Per s’assabentar :
http://www.atelier-indra.org
http://www.atelier-indra.in
Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Viatge
commenter cet article
5 juin 2007 2 05 /06 /juin /2007 15:07
Incredible India !

DSC-0033.JPG
Ua Indiana vestida d’un sari, un elefant qui s’asaiga dens un fluvi, paisans qui trabalhan dens ua plantacion de tè ; Quauques images plan causits que’nse muishan ua Índia meravilhosa e pivelanta… Incredible India ! ça disen. Arren n’es pas ni blanc ni negre e, de segur, tau visitor Índia es mei qu’estonanta.


DSC-0018.JPG
En tornar en Índia – dab lo mens amics – peu segond còp totun la suspresa que prometè d’estar mens hòrta e la nòsta petita experiéncia (La Setmana no 548) que ns’anava estar utila. De tota faiçon, aqueste còp, qu’avèvam decidit d’anar cap au sud deu país, mès un país gran com sheis còps França. Que sabèvam dejà que l’anglés, meilèu lo pidgin English, permetèva de’s har comprénguer e que’nse cadré mercandejar com ac avèvam hèit au lo còp d’avant pr’amor los toristas e son considerats com gents amonedadas… Enfin la decision qu’èra estada presa, pr’amor de la fatiga, de nse copar pas lo cap dab los transpòrts e de logar ua veitura quan seré possible au lòc de passar oradas dens un bus sarrats com shardinas de barricòt.

DSC-0120.JPG En sortir de l’aeropòrt de Chennai [Madras] e en camin tà anar a l’ostaleria, qu’estom susprés de veire dens los lums de la veitura que las avengudas èran mei o mens netas e la nòsta prumèra impression que perdurè au cors deu viatge ; la lordèra dens las vilas qu’avèm visitadas qu’èra hèra mens importanta qu’a Delhi o dens las vilas deu nòrd.

DSC-0021.JPG
DSC-0024.JPG

Benlèu que lo men espiar a evoluït pr’amor deu men viatge precedent mès que m’a semblat que la societat indiana deu sud es ua societat mei doça, mei arcuelhenta ; vertat es que los estats de Tamil Nadu e Kerala son demest los estats mei rics d’Índia… l’un que poiré explicar l’aute ! Dens la vita vitanta pr’aquò, quina que sia la vila, l’activitat qu’es extraordinària . Se los amonedats e’s desplaçan dens veiturassas – los 4x4 que son tendéncia ! – an telefonets e ordenadors e n’an pas nat problèma, los paures que n’an pas sonque pèth e òs e que’s viran cap au torista – ralament un Indian – tà mendicar quauque ardit. Ua gran majoritat que trabalhan hèra e los quartièrs comerciaus o los bazars que semblan ua hromiguèra ; degun s’arresta pas jamei e ne coneishen pas las trenta cinc òras ! Qu’avèm passat temps e temps au mitan de la hromiguèra tà profitar de l’espectacle e mercandejar çò que crompavam e que devi adméter que ne m’alassi pas jamei d’aqueste « jòc » ; qu’es ua faiçon de har coneishença dab l’aute e de har tombar, a còps quan existeish, la mes·hidança cap aus estrangèrs e especiaument los Occidentaus qui tròp sovent se comportan com en país conquistat…

DSC-0080.JPG Poiretz créder que las nòstas jornadas e’s passavan dens los magazins – encara que ne sia ua activitat negligibla tà melhor coméisher los estatjants d’un país ! Que non pas !
Lo nòste itenerari que nse miè de Chennai [Madràs] a Mumbai [Bombai] en traversar subertot los estats de Tamil Nadu e Kerala quòra en veitura o bus quòra en trin o batèu ; que hasom dus sauts de pius en avion tà rejuènher Panaji (Goa) e puish Mumbai (Maharashtra) pr’amor de las distàncias importantas. Tamil Nadu qu’es coneishut tà los sons temples : sitis de Kanchipuram, Mamallapuram pròche Chennai, lo temple de Brihadishawara a Thanjavur [Tanjore], lo temple de Sri Meenakshi de Madurai… Ne vse vau avejar dab un discors sus l’arquitectura dravidiana e la cultura de l’Índia de Sud que se pòdon trobar en los bons libes… Los temples pr’aquò, com pertot en Índia, que son endrets totjorn plens de gents que van hèser aufèrtas aus dius ; e, com pertot tanben, lo torista qu’es ua preda tota trobada se ne hè pas atencion ! N’empacha pas que lo visitor se deu desbarrassar de sa vision occidentau e cartesiana se vòu comprénguer la religiositat que hè part de la societat indiana, indos e musulmans ensems, e mei aquestes darrèrs estossen un pauc mei « agressius » cap aus estrangèrs.
En Tamil Nadu, un punt de passatge obligatòri qu’es Puducheri [Pondicherry] e los son environs qu’èran francés autes còps. Viatge dens lo temps en se passejar per carrièras qui remembran la grandor passada… Pondy que s’es plan indianizada e la lenga francesa ne s’enten pas guaire quitament se lo Lycée français es plan frequentat per los expatriats nombrós e l’elèit de l’endret ; l’influéncia francesa que sembla d’aver baishat hèra enqüèra que… vedoi retirats qui hasèvan a la petanca ! Pondy qu’es lo sèti tanben de l’ashram fondat en 1926 per Sri Aurobindo e ua francesa coneishuda com La Mère e qu’es frequentat per sarròts de viatjadors qui vòlen s’assabentar suu yoga e la meditacion. Que vse parlarèi un aute còp benlèu d’Auroville qu’èra a la debuta un projècte generós d’« unitat umana » e qui m’a semblat au jorn de uei meilèu ua « colonia » d’estrangèrs amonedats qui viven dens un quadre fantastic… mès n’es pas sonque ua impression subjectiva !
Après aver visitat mei d’un detzenat de temples espectaclós, los quauques jorns que passèm en Kerala que’nse permetó d’alenar un pauc en anar de Kollam a Alappuzha en batèu sus las aigas interioras – backwaters. Que descobrim un pòble qui viu au ras de l’aiga e que la sola faiçon de se desplaçar o de transportar de mèrças son menas de barcons ; los batèus mei grans carrejant toristas… Sus la còsta, la pesca qu’es ua de las activitats màgers e qu’emplegan un carrelet o se n’an pas moneda qu’utilizan un hilat que lançan tà esperar gahar quauque peishòt e se ganhar atau quauques rupees.
Los tropics que ne son benlèu l’encausa mès que trobam que las gents an tots un anar tranquil e que hèn bona arcuelhença a l’estrangèr. Aciu, la preséncia musulmana qu’es majoritària mès que’s pòden véder glèisas e bastiments de l’epòca coloniala portuguesa o olandesa.
L’estat de Goa, ex-colonia portuguesa, qu’es vengut l’estat bronza-cuu peus Occidentaus qui se van apilar sus la plajas vantadas per las agéncias de viatge ; que demòra enqüèra quauques oasis de tranquillitat on l’ambient es plasent e agradiu e las gents totjorn prèstas a vse hèser servici mès dinc a quan ?
Enfin, la nòsta virada que s’acabè a Mumbai, la sheisau vila mei grana deu monde – mai de 16 milions d’estatjants. Tà jo, Mumbai n’èra pas sonque ua metropòli on milions de paures e viven dens barraquèras e los reportatges qui se veden a la tele que’n pòrtan testimòni. Mumbai n’es pas sonque aquò mès qu’es la capitala economica d’Índia e 50 % deu comèrci interncionau deu país que passa per era. Se sap que pauretat e riquessa se costejan en Índia mès a Mumbai qu’es a la poténcia dètz ; en circular que passatz d’un quartièr miserós – qu’es un eufemisme ! – a un aute on las gents viven dens lo monde de la tecnologia mei recenta. L’activitat qu’es intensa e los diferents bazaars de Mumbai ne’n son la pròva. L’emprenta deu colonizator que’s vei dens los edificis publics e los quartièrs residenciaus e dens… lo cricket , ua passion tà tots los Indians.
Conte rendut estequit d’un viatge tròp cort. Índia e las soas fàcias multiplas, religions e integrismes, pauretat òrra e opuléncia… a l’encòp tan pròche e tan luenhenc. Tà jo – e los mens amics – qui ensagi de ne pas aver nat a priori e qui soi desirós de comprénguer un pauc mei, ne demora pas sonque ua solucion : que m’i cau tornar un tresau còp o mei enqüèra…

Nòta :

Quan Índia avó la soa independéncia, quauques vilas que tornèn prénguer lo lor nom istoric ; atau de Benares – nom anglés – que vengó Vârânasi. En 1996, lo nom de Bombay – nom anglés – qu’estó oficiaument cambiat en Mumbai qu’èra lo nom originau en lenga marathi – que ven de la divessa Mumba – e l’influéncia deu Shiv Sena (partit hindu) qu’a miat a cambiar los noms de manuas carrèras o edificis : la gara de trens, Victoria Terminus, es atau venguda Chhatrapati Shivaji Terminus e lo musèu deu Prince of Wales es ara Chhatrapati Shivaji Maharaj Vastu Snagrahalaya…
Quauques autes noms : Calcutta es vengut Kolkata, Panjim (Goa) es vengut Panaji ; en Tamil Nadu, Madras es vengut Chennai, Tanjore es Thanjavur, etc.  En Kerala, Thiruvananthapuram, Kollam, Alappuzha, Kochi qu’an remplaçat Trivandrum, Quilon, Allepey ; Cochin… e la lista n’es pas exaustiva naturaument…


Índia
• Republica d’Índia : republica federau qui cab 28 estats e 7 territòris.
• Lenga oficiau : hindi mès totun que i a i a 15 lengas oficiaus. L’anglés totun o au mens lo pidgin anglés – que demora la metalenga indispensabla, especiaument tau torista.
• capitala : New Delhi  (13 milions)
• superficia : 3 291 000 km2 (6 còps com França)
• populacion : 1068,6 milions ; Indo-arians (72 %), Dravidians (25 %)
• religions màgers : hindus (80 %), musulmans (14 %)
• moneda : la ropia – 50 RUPI = 1 euro.
Cada estat a un governador e un parlament qui s’ocupa de la justícia, l’educacion, la polícia e la santat.



Tamil Nadu    populacion : 62 100 000                superficia : 130 058 km
2   
                       capitala
: Chennai [Madras]         lenga principau : tamil

Maharashtra    populacion : 96 800 000
            superficia : 307 690 km2
                        capitala : Mumbai[Bombai]       lenga principau : marathi

Goa                 populacion : 1 340 000              superficia : 3701 km
2
                       capitala : Panaji [Panjim]           lengas principaus :
                                                                        konkani, marathi, English, Hindi

Kerala            populacion : 31 800 000                superficia : 38 864 km
2
                        capitala : Thiruvananthapuram    lenga : malayalam
Repost 0
Andriu de Gavaudan - dans Viatge
commenter cet article

Presentacion

  • : Le blog de Andriu de Gavaudan
  • Le blog de Andriu de Gavaudan
  • : Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
  • Contact

Recèrca